Literarishe bleter · 1926-08-27 · 121 (27.8.1926) · p. Seite 565

21! זא ליטערארישע בלעטער 565 די ש1ין גיט איבערגעררןכסע גײכנונג טראנט מען גי1 ב8פיר *ויף דעם קופער ^ריבער. זי זיבס א1יף דער בלעך ב8קװעם, אבער װען דער העםערל רירס זין בינ׳איר בי, װען די $6רס באקיםם םאם - דאן הײבס ז־ך רי קןןמפאזיביע ןןן בו בײגן אין צו רוקן, װי 8 לעבעדיקער םוזיקןלישער םאםיװ — דאן בגנעננס םען זיך םיט םױרפריזן. די סױרפריזן וענען קןןנסעקמענסע נויטװענדיקײסן, װאם 6ליסן ארייס 6ין צאיאקםער םון מעםאל, װעלכער הןןט 8ן אינדױוידואליסעס, אײגענע געזעצן ױן פןןדערונגען. םײן לעצסע קןןםפןןזיצ־ע .דןןם אראפנעמען פין קרײץ׳ הןןב איך כםעט א יאר קןספןנירט—געהעםערט האב איך זי עםלעכע װאכן. יעצם, נןןך די לעצטע ארבעם, ג*6ין איך םיך װידער אין פוילו. איך אכעם װידער די ה־גע לו6ש װאס שפעקס םיט ראזינװן ברויס און צב״לעס. איך פארדג.נק פיילן א נך, װעלנע האט פיך געשענקס ד• פײואזשן פאר .ב!עז און רות׳ און .א־וב׳! א־ך באדארף הןןבן גרעסערע װענט צו םײנע אידעעןי איך באדאדף פ־סארבעםן םיט ארכיכעקטן בדי פרײ צו שא6ן ,״י-י י׳ ►י -י* *ו;׳ מ. טחארץ -נחק נעגסשט יעקבן גים םיר ביבל אטעקן, ארבעטער-הײמען, שולן, שפיסאלן, אינימעדזיםעסן, טעאסער־זאלן, צי בית-עולפות. ניט םיר שסחים און אספןסזער, כדי דןןרט ארײנצוזעצן די נאך נישט סארסיקע בלענן! םיר הןבן דאך נישם 6יל צײם, װען םיר װילן עפןס םאכן. יעדער םרילינג בלאזס אונז אר§ם א יאר 6ון די פלײצע. און םײן גלאסיק םעסאל קליננס אין אטעליע — ער װיל יעבן• *1יגוסש 1926. װוי האלטן מיר מיט ארבזער ײדישן שרל־ורעזן אין פו־ילץ? אין קומענויקן נומער ,ליט. בלעטער׳-א געשפרעך םון אונזעױ םיםארבעטער פיט די אנפירער פונם יידישן שול־װעזן אין פ1ילן. גזהאס צו קעםםן פןר א גלײבנעװ־כט אין םײן קאםפאזיציע און 6אר נאסירלעכקײס. פים פרײד דערסןןן איך פיך א שםועס פיס א פרןןססן ײדןז ער האס םיר געזןגט אז יעצם לײענענדיק דעם חוםש, זעם ער אלץ רורך מײנע אייגן. יא! דאם איז םײן באנער! איך זע דעם קוםער םיט די אייגן נון דער םאסע.׳ עס איז דאך לאנגמײליק צו רערן בון אונזער אריםען .אין׳, זעענדיק 6אר זיך אזא וײכן און קרעפסיקן מאכעויאל! דער דןזיקער סאלירער שסאף דארף .נישט אויםדר קן א ו ר• זענל״צן מײםאג ןןדער םוײר. א לעבעריקן חוםש הןב א ך נעפונען אייף די זניעזשער אץ לןדזער גאסן. . -י&י / 0 מ. יזייפרץ קןמיןז־זי* די נאנצע םםשיתדיקײס אין דןס גרןןסןםקע צינם אײביקן בוך. ...כ׳שנײר גרעסערע שםיקער ק פער. צ׳העכער פס גוע• םערע האםערם. די סענ גײען אריבער אין פאויז נישס אים• 6רוכםבאר. דער הןמער קלאפם, די דלוסע שװײגס, דאם בל;ך קלינגס אין םײן אטעליע א1יף ״רי דע לא גלאסיער׳. די אר• בעם גײם פון פרי ביז ןןװנס. םען פײפם זיך אונסער א זםרל ביי דער ארבעם... א בלעך אין שרויפשםאק—א בלען א1יף דעם סםןןלע נרונר. א זצ;נק םיט דעם האםןר א1יף דער גלאםיקער פלעכע. א גלעס פים א הילצערן העםערל. א שסריך םיס דער דלוםע. כ׳לעבן, א פרײלעכע ארבעס. כ׳בין םיר — האב איך א גוטן אפעסיסז םאנכםאל װיל די פארם זיך עקשנותדיק נישם אונטערנעבן. און דאן גים דער האמער א שםארקערן זעץ אין א שארפן פונץ — גיס פלוצלינג דאס בלעך א קרעצץ און פלאצט... אוסםענלען! קם זײ פײערל צו־הילף םיםן_לײסאײזן! דאן רוס םען װך א1יסו הינטערן צענססער שסײם א סיש. עס לןגן אויף אים צײכנונגען 6אר די ש1ין פערםיקע בלעכן. יעדע *ײצנונג אונסערשײדם זיך שסאדק סון איר שװעס. סער א1יף דער בלעך.