Literarishe bleter · 1926-08-20 · 120 (20.8.1926) · p. Seite 549

549 ליטערארישע בלעטער 120 .זא — איך וױל ני׳*ט אין ת6יםה! איך כין נישט קיין 5ול• יעריקןר... איך װיל נישט... א־ך בין אן אינױיוליר... א ברײט בײנערדיקער, באיןןיטןר םיליציאנןר ה$ט נעגעכן זנו 6ארשטײן א־װאן אלעקםײעװיטען: — דעם ױננ האט םען אהןר געבראנט, װײל םען ה#ם אים פאר א םינדעריאריקן אננענוםען. א קלײנער װוקם. אבעי זװם םוף, נעהערט ער שיין נישט אהעי. צו גמים. עי האט די שבײו־קראם באראבעװעט. םאשקעס ױילרער נעשרײ איז נאך לאננ נעשטאנען א־ן איװאן אלעקםײעװיטשעם אויער;. ז ע א ו נ ג ע ן אםתי שומיאטישער; נױ־יארק א־ך זאלב םײן גוף נאך א יעדן םאג 6ון פרעםדע בליקז. און בענטש די אויגן זײ זאלן נישס בלינד װערן פון די זעאונגען אין סאג, װען נאכס םאלס בו. אין אײכסן, פיאלעטן ליכט שםײען םולע זוםערס שוריתװײז, שורותװײז אין שװײגנדיקן שװאנגער — זינגען איים די זאםע זומערדיקײס און דער ערד — װען נאכס םאלס <ו. װען נאכס םאלס בו נרענגען הענם געלײטערטע אנסקײגן םיר אילע שװײגנם, אויסגעױאגלםע אין װאנלען, אויםגעװיגם אין בײנען, אינם בלאנדזשען איבער װעלסן - װען נאכם אאלם גו, װען נאכם אאלס גי. _גיי.־ארק, 1925_ פארלאג ב. קלעצקין, װארשע װיכטיק פאר די ײדישע שרלןי א לןרנבוך ש*רן ערשסן שול-ואר צ. פ ר ע ס מ י י ו ב י כ ל *ײיסשר-ים חײם האנפט די אױטא־ון - לערע־ין און די ײדישע שוין — האם דעם םא- סןו־ואל גןנױפנעקלזבן ביי אלר #י־בןט אין וי־ שולן. דער ם#- םןריאל פין בוך א־ז גוגעסאםם גום םױאנראם פאדן ערשטן שוליין)־. װאט איז באאױבעט דורך א םםעצוןלעד קןזטים־ן בים םןדאנאנושן ראט םון דןד *. ש *. -אלע בילדער ס.ין בוך —ספעציעל געצײכנט- נײן נןשריבןנן און נןדדוקטע אותױת 30 נרױםע זײטן. םיט םיל גײבנוננןן. — פו־ײז 2 גילדן — םאר שולן — ראבאט. אדרעםו 36 סתבםט^! ,¥8\828ז8^ך ,ת1.)1ס106 .8 , 6*ר געלם: ם. ק. ן>. 9858 טיר, האם ער נענוםען האקן אין טיר םיט די הןןנט און םיט די 6ים און שםארק געשריגן: — ע6ן אויף, חצו6הו האםט נישט קין רעכט! אבער ארײננעלאזט האם זי אים ערשט דאן, װען ער האט זיך איננעשטילט און האט גענוםען הכנעהדיק בעטן: — לאז ארײן, םיםינקעז םיר איז אזױ קאלטו... זי האט א־ם ארײננעלאזט און, אן א װארט אױםצורעדן אװעק צו זיך אץ ציםער. םאשקא איז געשלאפן די נאכט אין ל״ןן־ציטער, אין דער 6רי האט זי גערעדם םים סאשקען םרוקן, אבער זיך שױן םןר נישט נעזידלט. םאשקא האט ויך געהאלטן שטיל און הכנעהדיק און זיך שטארק גע6לײםם א־ן רער אײבעט. ׳לןם צװײטן נעהאלם און דעם .פאיאק׳ האט ער שיין אינגאנצן אװעקגענןבן אנ6יםען. זי האט אים נעקו־6ט אוי6ן םארק א פאר ששיװל, נאך גאנץ ניטע, און אן אבגןטראנענעם רעקל. בטעט דאם נאנצע נןלט אייף א־ם טאקע אײסנענענן, דערפאר אבער איו זי טיט זײן לײטישקײט געװןן צו6ריק. — םטארע זיך, ברידער. אבןר םיט טײין זאלםטי נישט האבן צי םון. אט װעט קיטען א בעםערע צײט, װןםטי חתינה האנן אויך. םאשקא האם נעשםײכלט אק ם־טן ניאבן 6־נגער נעגלעם יײנע קלײנע געלע װאנםעלעך. שפעטער םיט צװײ חיש־ם האט ןר זיך נײ אן אלטער באקאנטער נאך אםאל אונעשיבירט. אבןר אין םשך 6ון דרײ חדש־ם האש ןײ זיך אלײן רערםאר בםדר נעזידלם און איז שוין טןר 6ין װענ נישט אראפ. אנ6יםא האם באקיםןן 6ון איר מאן א בריװ םים א נא־ פעל איבןרצו6ארן צום שװער אץ רארף איײן. עי האט נןשריבן, או ןר װעט אינג־צן קוםען אין דאיף אױף אן אורלוינ. האט זי צןנוי6גענוטען די פעקלןך און איז זיך אװעקנע6ארן. נײם נע־ זעגןנען האט זי םאשקען א קלאפ נעםון אין רןר פלײצן. — סטארע זיך, ביודעח א6שר װעלן םיר זיך נאך אםאל ז?1• װען ער האט דערלאנגט איר *ןטױשקען אוי6ן 6ור, האט זיך דער קלײנער צעפינטלם םים זײנע װיםע װלןם. םאשקא האט א היסט נעטון, א ששײכל געטון נישט םים קײן 6רײלע5ן, אננעשטרענגטן שםײכל אק האט הײזעריק נעזאגט: — צינעוװינט זיך צום ױנגאטש! זי געזונט, ברודערקע!... אויף אנפיםעם ארט א־ז אננעקוםען א מרה־שחורהדיקער נוי מיט נעדלכטע ביעםען — אן אינװאליד אױף א הןלצל. ער האט א קוק געטון אייף םאשקען און האט הײזעריק נעזאנם: — צו םיר אין ציםער יאלםטו נישם קריכןו ןם זענען דא צוװשן אײך 6ײנע חברה־לײםז םאשקא האט זיך םיט אםאל אײנגעקארטשעט. א־װאן אלןקםײןװיטשן לינט נישט אין זינען םאשקא. ער איז אלץ טיט די לײענער, אדער אויף זיצונגען םיט די חברים 6ארנוםןן. ניט ןר צו םאשקען א שאקל םימן קאפ, װען ער דערזעם אים — אץ שוין. םאשקען איז נעװארן לאננװײליק. די װענט זענען אים נםאם נעװא־ן. און אוי6ן דריטן טאג שוין נאך אנפיםעם אװעק־ 6ארן האם ער ארויםגעדרײט אץ ניבליאטןק אלע עלעקטתשע לעטפלעך, א־ו טיט זײ אװעק און שיין זװריק נישט נעקיםען. אין א חידש ארום האט זיך איװאן אלעקםײעװ־טש םלוצים נן• םרא6ן םיט אים, ער איז אריין אץ דןר אפטײלוננ פץ 6אלקם- נילחננ און ער האט רערזען, װי 6ון דעם ציםןר פאר םינדןר־ יעריקן 6ארברעכערם האנן צװײ געוונטן ױננןן נעשלעפט םאשקען א נןנונדענעם םיט א האנטוך. םאשקע האט זיך נן־ װאו־6ן אין אלן זײטן אץ װי נישט אץ זיך נעשריען: