Literarishe bleter · 1926-08-20 · 120 (20.8.1926) · p. Seite 548

548 7י■' 120 טעראדישע בלעטער צ ו ו ײ ל י ד ע ר ש ט ע ר ן *) פײניהט נישט קײץ חיות. ךרעדנןאוסן קליאסשןס סאסנדע א)־ף טאליקע ח#ק הןק אונסערגעשריגן יעדער רגע אין מײםיקלען קלןגנק שןזלן, איבער זײער געשלעס הןןבן רייכיקע קגייסן געסיגערס אזן אונםער די קנייסן האבן באסלאסיקסע בה&ית םידע נעעיסערס. שװארבע םארפעד שעססן זענען געלןןפן דורצן באיען עסער, און הןבן װילד זיך געװןר6ן מי דיםןנאגםן אץ ןרקעססער. װינס האס חיזקדיק פארװיקלס די לעכערדיקע *ײגל געשסענססער סאסן שםערגיקע פאסוגײאיש רוים־בלוסיקע סענער. נןך די םשוגענע, םםאדעס, 6*רהילס אין א םונקעלן לײן קלײד איז פאםעליך א סאםסון נעגאנגען זײ אונםערנעםריבן פים א בײםש די גרויע הןר איי6ן רייטן נ*קן אונסערגעשיירן װי ן רײ6ל, און געפײפט אויף א זילבערן, קלײנסשיקן 6ײ6ל. סון סױליש: ש. ל. שנײדעדםאן •) אנאםאל שטערן, ארנער 0ון די באדײםנדסטן סױלושן ױכטער (א ײד). דןד שעסןר סון פױלישן *וטורױם אין בפרוםשןר קינא-טןפרןשיקןר. א נ א ט א ל פוז בוך ״מלחמה ארן ליבע״ סאהזןרא װיינס םיס מרערן ןןאין. סס־וװם ש1ין קײנער נישס דערנרײכן צו איר םיםן נעבעס 6ין ארסיזעאישע ברונעםס; א צעסינקלסן סאסס האכן אייפגעהייבן די םאשיניסטן אונסער די בעשפרינגענע שסערן, םים די באנען בעכערס ןגגעפולסע םים צעשויםסן דיין־געאיף, װאס ר1ישם, קלאפט און ברויזס. ם׳װעלן דעם װעג אינז נישם פארמ&בן פעלון אין זאםדן און װי סעלזן חארסערע הערצער, כ׳װעל פים דינאםיס זיי אלע צעזעצן, אז ם־זןל זיך דןרם ןןנהײבן א ביןנען־געיענ, און כ׳װעל אייםבױען אץ די הערצער םיסע םונעלן, כ׳װעל זיך דיכשלאגן םיםן שםורם ליבע. ם א ש ק א לידיא סײפולינא / מאםקװע פון ײםיש: ג. מ. אנ6יסא איז אזש שװאר׳ן נעװןןרן, זי האט 6ארניםן א ליס און טיט א נעםאכטןר רולקײט א 6רןג נעטון: — ןןנער װיסיל נעלם ה$םפו נעסטרםז — אלץ, םוםינקע, אויםנןנענן• ניז אנר$שן. און ער הןןט, אלם נאװײז, די קעשענןם אויסנעקערט. — אך, דו, אויםװורף, אום6ארשעםטער לײריקניער די. װיטער װעסטו מײנם סרעםןז נישטיז װער עם זזןןל דיך שלןןנןו אזױ סיל, אזױ פיל געלט אין אײן טאנ אװעקנעלײנטו םאשקא ה$ט א שםןןרע נעםון טיט דער נןןז און איז גן• נלןנן שטיל. נעזונטער, נרײטפלײציקער, נידעריקער און קורצ• סיםיקער איז ער געשטאנען 6אר איר, װי א צען יןןריק קינד. פון זײן הצנעה איז וי נאך םער אוי£נעזאםן. זי האם אים דער• לאננט םיטן 6ױםם אין אויער ארײן. זי איז נישט נןװען קין שלעצטע, נישט נעװען קײן זשערנע, אנער פאשקעם פריצישע נריטקײט האט זי ארױסנענראכט 6ון זיך. סאשקא האט א שאקל נעםון סיםן קאס. זין אפנערוקט און םרה־שחורהריק געזאנט: — נו, םאך ויך נאר נישט נרױס ו אויך םיר א נאלענאםטע זיך אסנעזוכטו אט װעל איך דיר װײזןו... — דו װעםט םיר װיחןו אך, םמזר רוו זי האט אים ארױםנעשמוסט אויף רי טרעס און שסעטעך 6ון רער טיר. ער האט זיך שװאך געװערט. םען האט נע1ען, או ער װיל נישט אײנרײסן סיט איר. אנער װען זי האט איס ארויסנעשםוסט סון יענער זײט און הינטער איס 6ארשלאסן רי <םוף) — א היליע געטוןו ניסט א םבין? אס װעסםו באקוםע! א שטורק, װעסםו ש1ין אין דעם הוליען סארנעםןו גײ ש1ין, גײ של ם-םזלו ביםם שיכ־ר, צי װאסז — נײן, דאם נישס. וױלסס, װעל איך אן עטעם סוןז איך בין אין קא6ע געזעסן, ר1יםע ארפײער םים קאװע םכבד נע• װען. נא, איך האב דיר א פתנהלע געבראכס, נעםו — ער האם זיך םים רעש ארײנגעריםן אין ציםער, אבער װען ער האם דערזען דעפ שלאפנדיקן סעסקען, האם ער גענוםען רעדן שסילער, זיך ברײם צעשםײכלס, װ1ילױנגעריש סארקװעםשם םים אײן אױנל אין האם א זאג געסון: — םון זײגעםװעגן איז א1יך עסעס פאראן. און ער האם ארויסגעשלעפם סון קעשענע אין אװעקנע• לײגם א1יםן סיש אן אייססערלישע בײנערנע הארנאדל םיס דרײדלעך, א סרײבעלע ליפן-פאםארע און א סיצינקע א1יסגעגײסע נאז־םיכעלע. — דאס איז דיר, נעםו שפעטער האט ער ארויםנעשלעפט לעקעך, צעניי&געקלזןפטע *םוציקע זוקערקעם, א קלאסערל און א האז 8ון װײםע םילטן םיט שװארצע קרעלןיאױנן און טיט אײן אויןר• — םיט אײן אױער װײניקערו עס מא5ט נישט אויס, װעסט צונײען א שטאטקעלע. דער6אר אנער האט טען 6ון דןם סרײז אראסנעהאקט.