Literarishe bleter · 1926-07-23 · 116 (23.7.1926) · p. Seite 485

485 ליטערארישע בלעטער 116 .זא דןז איז םיר עכלד 6ון די קלײניקײםן. דער עיקר איז, — א דאנק נןןם, מןןס זי עשנס שיין די א1יגן. — זי בעט דןך שיין עםןו — ב#רים איך םיך 6אר אים —א נאשערן איז זי. זי װיל איך זאל איר געבן לןקען! און נחום קען זיך דוקא 6רײען 6ון אזעלכע זאכן. ער ל*כט אזש, װי א קלײן קינד. אין איבס הןןם ער שוין אן אנדער ארבעס — 6ארהערן ביןןשקען. ער 66רהערס זי, װי א באהעלשער שארהערס * קלײן םײדעלע. אין זי ענס6ערם אים, כןסש ןןן א שםײכל, $בער זי ענםשערט אלץ. .און די םאשינקע זןןל םען נןך נישס בינעםען. זי װעם םים איר אר1־סרושן די מילך, אז זי װעס װערן געזונס,. איר העיטו ם׳ש1ין נישס םיסװאך א1י6דערנאכס! ס׳שיין גןןר אנדע• רע רײי!... און פיר, אז איך װיל זןןגן, דרײם זיך שוין א6ילו נישס דער קןןס. איך שליןןמםע ש1ין ארום איבערן שטוב אין פאר אלטע פןןפוטשעס. דןןס ה יסט, :ישס איבערן גאנגן שסוב, חלילה. נײן, איבער א גאנץ קלענערן שסח: איך שליןםפע שוין ארום םרײ — בװישן אונזערע בײדע בעטןז... און ברןןשקע איז בײ םיר א יאס. זי הןןם םיר גןןר דערלאנגם א 6ליאםק איבערן פנים• םרייםיק א1י6דערנאכס איז עם געװען. זי הןןס נישט געװןןלש איך זאל א־ר שסוםן רעם רעגעפט. האב איך געכאפש א פאשש און דןןס גלעזל םון לאםפ איז ארןןםגע6*לן. נןן־ גוט, װןןם םע הןןם זיך נישש צעבר^כן. איך םײן, אז קײנער הןןש נןןך קײנםןןל נישש געלײזס אזעלכע נעשםאקע פעסשן- תןיבן-אלע זןני, אלע זןגן, *ז אבי ביאשקע איז איבערגע• קיםען, ןןסיא די.ןן נ#כס, איז זי בײ אונז א געםונענע. ־און דער דאקםאר האס געבראכם ןן שעריםןןשינקע אין איר אפנעשוירן, ברןןשקען, די לןקן ביז בום קאפ. זי װעם זיך מיט אים ןשרעכענען, בראשקע, אז זי װעם װערן נעזינסז םיםן דןןקםינײ 6*ר *ז# יזיח - איך םײן, ןןז נןןך װי ןןזוי! דערװײל איז םײן ברןןשקע געװןרן ןן ױנגעלע. # קורפאםער יונגעלע, םיס קלײענדיקע שןןררויסלםע בעקעלעך• א ד#גה. *ז מען װעס דארםן װעם זי װערן בוריק א םײדר. ם׳נא־, װןןם םרײשיקו-םרײסיק דןןרף םען אויך נישש זײן ק ין נ#ר אין ןןכשינג געבן א1יף בראשקען, װי ם בןןדארף בי זײן. כןשש ם׳םןכס נישט א1יס. ברןןשקע איז קלוגער 6ין םיר, און ס׳נישםא א1יף איר װןןס #כסונג צי געבן. ןןס איז נעקיםען צו לוי6ן נחים. # 6רןןססיקער, # פרי״ שער, הןןם ער זיך נןןר ןןנגעװארעםט # קאפ אין קיך, ער זאל נישם אנסראגן קײן קעלם, אין ער לויםש ש1ין צו אונז א־ן צימער. — װןןס ם#כט איר, קינדער. און םיר מאכן שוין ארום אין ארום גוט. איך גי6א האב דעם קריזןס ערגעץ אײננעלאזן אז1י, װי # גרינגע געװינערין לאזם אםאל אײן דןס קינד (אוםגעריכס לאזס ױ עס אײן, אזיי א6־לו בײ דער ארנעם ששײענדיק, אדער דעם פאל װאשנדיק). איך האב אים ש1ין, װײזס א1יס, ע־נעץ געהאס דעם קריזים, אז1י צװישן םאנ אין נאכט. אבער דוד פרישמאנס פארגעסענער מאנוםקריפט פוז יאר 1874 (*ים יארגדטו א. אלפערין / לאדז אלץקםאנרער דװםאס ראמאן ״גר#ף מאנמע־-קריםטא״ עיש־ טער טײל). אײפן שער־כלאט גע6־נען םיר דור פרישםאנס 6אל־ ג:דע אײפשייפט םיט שײנע, געצאצקעםע איחױר.: תזס1ץ82ס״\ בתסט1ס1יי1 ס181זו01 : 1תס1\! חסזו }3ז0 זס0 38תזט0 זס1)חי או)1\/ חסװ תפתז^סזזז? .0 תט׳ו ז018זי1סו1 8חז 1674 12זס£ 11סר1ז זס81ז£ און ר#ז א־־ף העידעיש:;קס ישלם או הנםיך מאנםע־צריסםא. הדחירח הטהללר הזאח חבר הסופ־ היר6תי הטליץ. הנשננ אייכםנדר דוםאמ בלשין עטו ויצאה לשם ילת6אר,ת יכעת נעתקה לש6ת עבי מאת העלם ױד פרישםאן, הםסתופף נצל אבוחױ םה לאדז (חלק ראשיןו שנת תרי׳ד לם*ק. און רא נײט א צושרי6ם: ,ז5י ותירה לככיר אבי הנגיד, הםשביל יהיקר, נצכד זשוע, איש אםינים, יקר דוח ובר לבב, הגעלה והמ6ואר 5טה1ר"ר שאול 6רישםאן נ״י. א־כעטגדיק איצש אינער א םאנאניאאיע װעגן ױד פ״שטאנען, האנ איך אין זײן געבורטם־ שמאט, אין זגערזש, ז־ך אנגעשטי־סן אוי־• דיר פױשמאנם א פארגעםענעם םאניםקייפמ, װאם שטאםמ נזן־ פון יאי ה׳תי־ל־ד (1874./ װען ער איו אלש נעױען 14 יאײ. דער ראזיקער םא- נופק״פט געפינמ זיך בײ דיר פרישםאנם א ױננמ־ 6־ײנר, אײנעם 6ון די עלטסטע און אננעזעענמ טע ײרישע בירנער אין זנערזש, ה׳ י ש 5 ר שתארץ 6אטער 6ין באקאנטן קינםט־םאלעד םארק שװ#רץ. עם איז א דיק הע6ט — א העברעישע אינערזעצונג 6ון