Literarishe bleter · 1926-06-25 · 112 (25.6.1926) · p. Seite 419

419 112 זא ליטערארישע בלעגער א נאכט אױ די זומפו פאנאיט איסטראטי םאנאיס א י ם ם ר 8 ט י איז געבוירן אין 183 אין ברמילןװ (יוםעניע). ער איז 8 זי[ שין 8 גריצישן קוןנםראנאנדיסט אין 8 רימענישער #ויערטע. נז 12 יןןר 86רל$זט ער זײן היים, אין אין םשך םין 20 יןר ױאנדערס ער אינער דער װעלם, 86רנעמס זיך םים אלערליי םלאכית, גײט דירך אין דער ביײט אין אין דעי לענג 6ארשידענע לענ• דער, לעבט איבער אויסערגעװײ״לעכע פןםירונגען אין זאמלם אן דערבײ 8ן אינר פין דערםארונגען. א1יף זײנע װאנדערינגען לײענט ער 8 סך, און לערנס זיך אױך א1יס גיט םראנצייזיש. סיף 1920 איז ער באנאננען זעלבסטמןרר אין ניעע, אנער ס׳איז געלינגען אים עי ראשעװען שין סייט. ם־האס בײ אים גע6ינען א בריװ אדרעםירט בו ראלאנען. ,דאם אױ געװען, — שרײבם װעגן דעם בריװ ראלאן, — דער ויריי םרן א נײעם גאדקי 6ין די באלקאנישע לענדער*. ראלאן איז שארװונדערס שון דער ,איישרודערוננ 6ון א גאין/ װאם דרינגס דורך דעם גאנבן בריװ. ענסדעקנדיק אין איםסראטין א גרייסן םאלאנס 6ון א דערבײלער, האם ראלאן אים סארגעלײגס בו באשרײבן זײנע פאסירונגען און רערשא רונגען. שאר די לעבטע 2 יאר זענען דערש־נען דרײ ב־כןר דערבײלוננען 6ון פאנאיס איסטראסי, װעלכע זענען שיין איבערגעזעבט אין א סך שפראכן• זײ /ײענען זיך ערםערװײז װי שענערעזאדעס מעשהלעך פון סייזנם און אײן נאכס׳. דאזיקער נײער דערבײליננ פאהאנדלם איססראםי די קינדהײט־ערינערונגען אין דעם קרײז םין װעלצע סינורירם אייך א־ן זײנע גרעסערע װערק. י ף< אין דער זײן םשיחר., ײעש םיך אזױ שלאנן ד - 6לענט זי נליפען. — װאב ױילםםו, מײן טאנטערן? האםט ראך געױוםט, אז טיר זענען אריםע לײט, ,צונעשם־רטע בו רער ערד׳... האםט םיט אים נישט נעטארט חחינה־דאבן ו אריםקײט אין ליכע זע־ נען קײנםאל נישט קין גלײכע פאר. פארזאנ עם דײנע קינדער*. באטש זי איז אלם נעױען זיבעביק יאר, רי דאזיקע נוטע אלטע, 6ינדעכםװענן 6לענט זי הארעמען איכער אירע כחית, כרי בו םינערן רי אריםקךם, װעיצע וי האט איבערגענןב; כירושה אירע קינדער. היית זי האט זיך שוין נישט נעקענט באשע6טיקן נײ רי שװערע שעלר־ארבעם, איז אויף איר געלעגן די נאנזוע באלענאטישקײט: די קיך, דאם באזארגן םיט עםן די נהםות און די קלײנע קינדער, דאם נרעט װאשי. און אזױ װי זי האט אויך געװןלט אפשפןןרן א פאר םו אױף .בדקה׳, 6לעגס זי יערע פרײע םינוט, יעהע אפרו־שעה אױםניזון אייף זװנוי6־ קלײכן יאנגען הינםער די שניטערם, אױף בונױ6נעםען הײ6נם װאי, װאס רי שעפםן לאון א־בער אץ די דערנעד אזן אויף אנר״םן סאלאט־6לאנזן, װאם װאקסן כײ די זײטן 6ון ניאכנס. ם׳6לעגט :י אויך רופן זװ םאסא׳שירן קראנקע קינדער און אפ־ שפרעצן זײ 6אר כײוע ריחות אװנט־זוײט, בײם אלגעםינעם אנכײםן, פלעגט זי זיך נ־שט זיורירן, נישט בי קײן םילך, נישם זנו קײן אײער (אויב״אועלצעם 6לענט אתיפקוטען אױ6ן טיש/ װײל זי האט זיך נעהאלטן פאר אן איכעריק םױל; זי 6לעגט זיך באניגענען םיט א ביםל זופ און םיטן נײנעם יהאזן־קרוים' זים זויערן װײן, מיטן ועלבן ״האון־קרויט״, ױענן װעלכן רי זיװיליזירטע ביצער זאגן, אז ער ״איז אן אויקגעבײצנםער מאצל 6אר חז־ר־ם און קראליקעם׳. געכוינן אינטער דעד םשא 6ון א־ר א־בעינעלאדענער דאם לעכן פין פעםער ריםי אין פין זײנע כנ־״בית א־י בלױז געװןן א םץ *קנעצטשאשט אונטער ■רער םאםקע פין 6רײהײם. די גאנבע 6רוצט פין זײער פראזזע האנן אײ6נעגעםן די א״ביקע כעלי־חינות: רע־ בעל־הכית 6־ן רער עדר און די םלוצד״ 6אר זײ איז געגאננען רער שענםטער קאי;, רער 5עסטער ט״יס, רי מ־לך 6ון דער קו, די אײער און רי ה־נער; און 6אר די כאװײנער 6ון דער צאםקע — אביםל װאםעדדיקע זופ, כעכלעך און םאםאליגע*) פון ערנסטן סא־־מ. דאם דאדקע לעכן האם שלעכט געםאצם דעם מענטשן. דער 8עטער ד י ט י 6לענם ז־ך זינטאג אנש־כורן אין שלאנן זײן װײנ, װאס פלעגש, 6אד םוי־א, דך גײן אויםנאהאלםן נװ שבנים. רער קלענםםער א־יםריד איז נענינ נעזוען 6אר אים. בלױז 6אי פאםעלעך אנלײגן א 6ײעי סלענט דער 6עמעי, םיט שטארקע שטיװל־קלעפ, װאר6ן זײן פריי םיטן קאפ פארײם א־ן ־אש 6ינם אויװן. דעםאלט פלענט די אלשע םאטע ארײן אין כ*ם, נעטען די ק א כ י ל י ב ע און אפטעםםן איר זון עפלעצע געוונטע קלע*, װעלצע ער פלעגט אראפשלינגען םיט א געלעכטעי. .ש־כורז.. כל זםן א־־ זענט 6א־לינט, שטעקט א־ר אריים דעם בונג אויף אן ארשין די לענג, אבי בו כאקומען דאש ױננע טײדל, אין װען איר נאקוםט זי שיץ, איז זי נישט טער וױ א בױג!'.״ רערנאך 6לעגם טען שיקן דעם קלײנעם א ד ר י א ן ער ־ זאל רו6ן די געשלאגענע, װעלצע 6לעגט, םיש א געװײן, איי6= היינן אירע קלײדלעך אין װײזן איר שװיגער די כלו־ע בײצנס אייף אירע ליטקעם: .איך װאלט קײנםאל נישט געגלויכט, אז םײן ד י ם י י) םאםאלינן - קיקזרװן״זנתיס.