Literarishe bleter · 1926-05-18 · 111 (18.5.1926) · p. Seite 395

395 ליטערארישע בלעטער 111 זא 8 נײע חתונה... װןום הײסט עס װאלקלאנג. לןמיר אקארשס זען, װןם זןגס דערויף די סע$ריע 6ין סןעזיע. ני, געװיס... איך װײס שיין... די װערטער איײן אן אין 86ר זיך יארסן האבן 8 שײנעם קלאנג. אז ד$ס לידעלע קלינגט םאקע שײן; םען י8רף שיקן •רבן... '8, נעװים... סרץ שרייגט װעגן דעם 8 גיט ײ8רט׳ אבער די רײמען... •יבן גע6עלם נישם, אז םען רייבם יארן אין 6ארל8רן. ,נײ א״ך אין ליסע אששר יא, אבער נישט בײ אינז׳... סק לינקם; אכידם ר״זןן (איןיאר 1920׳, כשד. נאדיד אין יעקב קאלוך קען איך עס בשים אזסן נישם 86רשםײן. 86רײ8ם איז דאס נישם גיס: יארן — פארלארן. 8י, װאסז — מען זאנסבײ זײ 6ארל1ירן, זאגט פען דאן בײ אונז פארלארן... אבער סרץ איז שסרענג... און שװער, זײער שװער ביז םען ששעלם א־ם עיםרידן, אבער ד 8 ס לידר מיז אים געסעלן. הײסן הײסם עס ,אוי6ן ארעםאנס סייס׳ אין עם הײבס זיך 8ן: .קינעם יועט זײן םויט נישט רלרך. סרץ איז םין ליד װירקלעך *יפזידן, אבער דורכלאזן קען ער עם נישס. ער ענססערט, אז ,כײ א נז זאגס םען: 8 קליין שײאך פענסשל׳... סארריכט איך עס אין שרײב: ,א קלײנער, שװ*נער םענטש׳, און װארם אײף אן ענטסעי. ענססערט ער םים א ו.יץ: דעם בײײםן מאל זענט איר א1יך ניישס גים געשםארבן. אין איך שרײב איבער יאם ליד גאכאםאל... און אז1י עסלעכע יאר, ב־זן בװא־איקסםן, ביז איך בין אװעק .דינען׳• (הפשך קיםם) גןשרובן נאך ■ר*ם טזיים אין 1915 (,)ניקינסם*). אבער געװיםנביסע: װער װײם, בי האס זי ■רץ נישם בו גיט נעםאכט! אבער םײן נאסען איז אונטערגעשריבן שװארץ אויף װײס... איבס ערשס םיז מען זיך נעסען בום סערזנסאס. אס לאםיך נלויז אגקוםען אין םינזק. אזא שסאסן דארס װעל אין גלײך ער6ארן װאם מײנם סרץ םיט סערזנםאס, און װי אז1י לערנס םען זיך עם אויס. און דעם זןנלבן נאך ■סח, נו םײן זעכננסן יאר, נין ש1ץ אין םינסק. אץ םינסק קום איך ם־ם א גרײסן הע6ם לידער. א דאנק םיץ געדרוקס לידל אץ ■רבעם ערשסע .ביבליאםעק׳, באקען איך זיך אזש םים א'י1בן, אן אלםער העברעישער דיהםער. אבער א1יך ער סענהם, אז פערזנםאם איז םשקל, און םשקל איז, אז יעדער שירה בר1יך נו האנן א געװיסע צאל תנועית, זילבן... אין דאס איז נאך נישס אינגאננן. ערשט שסעטער סיט א ■אר םאנאטן, לערנענדיק זיך בײ א ססודענם, בין איך ער־ 6ארן װאס םײנם דאס סערזנמאם. םײן םסורענם רו6ם עס גאר .ראזםער׳. דאס איז דאך אז1י לײכס. חארײ יאםב, אספיבראכיע, דאקטיל, אנאםעםט, ה<קזא• סעסער, דערנאך קיםס נעזור... אך, װי געראםן. װי 6עלק איך בין. עס פליםן בײ םיר ל דעלעך אץ 6ארשידענע פאס . אס איז א חארײ: ןלנד בין איך אין דעד 6רןםר. אין אם איז א יאםב: דל ווןלש איי נדױס, די ודןלט איז ברײט. אין אס איז אן אמפיבראכיע: דל נאכס אוז אין חושך נןהילט. אין אט איז אן אנאסעסס: אך, װאס ווילט אלד 6ין םיד. אין א דאקטיל איז דאך גל.ר א שארגעגיגן: ארעםע, עלנדע ברידןד אין שזוןסםעד. ערשט אינם דארף םען פ־נן אװעקשיקן די נײע ליד<ר. אי, װעס ער זײן איבערראשםו און, װירקלעך, ■רץ האס די לידער אנגעניםען. דער 6ערזנםאס איז גים. אבער דער װאלקלאנג... ביבליאטעה-פארװאלטונגען! איר דארפט געדענקעי: אײער הוב אלז נישם נאר נןבן דןם םארטיקן א*גע• דדיקםן ביך דעם ליענעד, נא- ארך זארנן אין ם־טהןלפן *י שאפן דעם בןסןרן ביך! אתזןר םארלאג דריקט בסדר װאך־װעכנטלןכן נײן װ־כטיקן װערק. ק־ין אינןר פון דל ארױםנןנןבןנע ביכער םאר נישם 6ןלן בײ אײך אלן ביבליאטןק. 6אדשא6ם זלך דל אלע נײ״דערשינןנן ביכן־. דעדםלט װןט איד נעבן רל םןנלעכקײם בו *אדשטאדקן די פאדלאגם טןט־קיש. א רײ נײן בלכעד זןנןן נרילט בלל אתז זניס דרוק. פון אײך איז נעװןנדט זױןר באלזיקער דןרשינןן שאפט זלד אײו אונזערע נײע אויסגאבן! דל ביבליאםןק, װאם װןט קדפן בײ אתז ביכער נלשם װײני• קןר װי ארף 100 נללרן פאר אםאל, באקוםם דל .ללםעדאריכן בלןטןר• אױף א קװאדםאל (3 חרשיס) אוםזיםפ. פארלאג ב. הלעצקין.