Literarishe bleter · 1926-06-04 · 109 (4.6.1926) · p. Seite 366

109 זא לימערארי?דע בלעטערי 366 £ר1י, פונקס װי אןר עניפער אױ ווים שוין לכתחלה געװען נישס ביס איבערסראגן. — 6ערגן פןןר קאםאשן, — הוןס קאסױש* נעענס6ערס, נןך *לץ אײנגעבויגן,—זעקס אונסערקאלדרןס, איעס עייל איך א1יס די םשיםקעס... — סשיםקעם! — הןס םאקארענקן זין געשריען, גישס נעקאנט כוןפן דעם ןס<ם און *רויסגעלןזם ן קלאנג, װי ער װץלט שסארק געװײנט, —נןס הןט םיך אפנים ןפגעזיכס, איך זאל פאי אל7םען ןפקו&ען... םענסשן סרןגן נאנגע שסיקער לײװנט. נײ םענםשן איז אלץ, װי ניי לײםן, אין בײ אינז סש־פקעם גאר.״ און באםת, דורכן געסל איז פארבײגעלאפן א 6ר1י םיס א פארפלאסם װוגדערבאר פנים. אין איין האנס האם זי גע• האלםן א ה1יםן היטלען און אץ דער צװײםער—* נןנגן שסיק סוך• מים א גליקלעכן, װילדן קול הןט זי גענ1י6גערו6ן אײע פארפאלענע קינדער. א זײדן קלייד אין * העל בלויע קאפסל האבן זיך נאכגעשלעפם- נאך איר םליענדיקן גיף, און זי הןכ זיך נישם גוגעהערס *ו םאקארענקא, װאס האס זיך געקײקלט נאך איר אין זײן םאסעל. דער אנפיסיקער האט זי נישם גע־ קאנט אניאגן, זײנע רעדער האבן געדונערס, ער האס זײ געדרײם מיט אלע בחית, אב־ר נישס געקאנס זי דעריאנן. — מאדאפעלע, — האם ער הילכיק גע־לדיען, — אים נאםעס װילן. םאדאפעלע, װו האט איר גענוםען דעם שסאף? (םוף קיםט) פין ײםיש ג• מ• י״ פארלאג ב. קלעצקין ו / *י ץ / /ג ג /ן ׳ : ו ב ל מ ר יז ר - / ♦ 1 ן *לע װערק — 18 בענדער גילין 4.70 6אדקסטוםלעכע געשיגטן. ז באנד 5.50 .11 6.00 דדמפע.. .111 5.00 .1¥ 4.70 חסידץש.. 4.00 #אר קלללן אץ גרױם. .\71 4 20 בללדעי־ און םקיצן . .71! 4.07 אױםזאצן םעליעםןונען. ווו/\. 4.1X1 אלט און ניי. .. אז. 4 70 4.50 נעדאנקען און אידןןן. 2,00 ^ו. 5.50 םנלות (און *קדםוח אין חד־נדיא) . . . אסו. * 3.80 ל־דעד און באלאדן. ז\ו^ * 600 ג^שיםטן און סצענןם . ז\א. 6 6 00 ללםעדאםור אץ לעבן. 1)\א. 6.00 ח/ו^ 6.00 7111\א. בוכה*נ־לינגיין אין ביבליאטעק• - ראבאטי *דיעס: *%׳ סח€52_ן ,3^523זפ7\ ,ח ו )1 ס € 1 א .0 6*ר געלש: 9858 .0 .א .ק אין שפאן * זזגדש׳זישורנאד־1 * ערשסער נוםער פאנאנרערגעשיקס נ בװײםער נומעי־ ערשײנם די טעג זענען זײ נישם װערם געװען, אבער דער אלסער איז געװען א יקרן. ער האס נעהאלסן אין אײן אפקערן פין מיד זײן געל פנים, װאס די װילדע לײרנשאפם 6ון א פ1יגל פאנגער האם עס דורכגעברענם א1יף דורך און דירך. בים ס1ף האט איװאן ניקאדים סש דערזען, אז קײן אנדערע קינים װײזן זיך נישט, האם ער םיך בוגערופן צי זיך. אלץ איז א1יסגעקוםען, װי איך האב געװאלס, אבער אלץ האס זיך אויסנעלאזן שלעכט• בװעלף א זײגער בײסאג, אדער אפשר אביסל שפעסער, איז איבערן פלאץ דו־כגענאננען א םענםש אץ װארעםע שטיחל. ער איז גענאנגען גי־יננ א1יף זײנע א1י6נע3לאזענע םיס, און א1יף זיץ אויסנעריבענעם פנים האבן געברעגם א פאר אנגע• גונדענע אויגן. — איװאן ניקאדיםיםש, — האם ער געזאגם, װען ער איז אדורך 6ארבײ רעם יעגער, — לײנט צונויף די פעקלעך. די ירושליםער אריסםאקראםן באקימען איצט אין שסאס די קאנסםי• סוציע. א1יף דער פיש־גאס ה.ס םען דעם אלםן, באנעלס קי1ב, א1יף ס1יס םכבד געװען... ער האם געזאגס די ױערטער אין זיך לײכס נעלאזס נײן צװישן די שסײגלעך, װי א בארװיסער פעלד־ארבעטער, װאס גײט איבער א םעלד־שטענל. — א שאד, — האם איװאן ניקאדיםיטש נאכגעשיקכ נאך אים א םורםל,—א שאד, — האם ער א נעשרײ געסץ שםרענגער אין גענוםען צונ1י6קלײבן די קיניגלעך אץ די פאװע, און האט םיר אריינגערוקס די קרױקאװער ם1יבן פאר 6ערציק קאפיקעס. א״ך האב זײ באהאלטן אץ בוזעם ארײן און געקוקט, װי דער ע1לם צעלויםס זיך 6ין פלאץ. דער לעצטער איז אװעק איװאן ניקאדיםיםש םים דער פאװע א1י6ן אקסל. די פאװע איז גע. זעםן, װי די זין א1יף א פײכסן הארבסם־היםל, נעזעסן, װי עס זיצט דער ױלי א1יף — א ראזן ברעג 6ין סײך, דער צענליםער ױלי אין לאנגן קאלסן נראז. איך האב נאכנעקוקס דעם >.לטן םים זײן שוםטער־בענקל, נאכגעקיקס די ליבע שטייגלעך, װאס זענען געװען 6ארװיקלט אין טארביקע שםאטעם. קיינער איז ש1ין נישס געװען א1י6ן פארק, ערגעץ נישסיװײם האס זיך געהערט א שיסערײ. דאסאלם האב איך זיך געלאזס לויפן צום באן־הויף, איבערגעשנ־טן דעם גערכנדל, װאס האם זיך פלוצים א קער־איבער געסון, און בין ארײנגעפליען אין דעם פוסטן געסל. װאס איז געװען באדעקט םים געלן זאפד. בײם עק געםל איז א1יף א 6אסעלע5ל םיט רעדלעך געזעסן דער א;6יםי־ קער םאקארענקא, װאס פלענם אין זײן 8אטעלעבל ארום6ארן איבעי דער שםאם און 6ארקיי6ן פאפיראסן 6ון א שסעלכנדל. די ױגגלעך 6ין אונזער נאס פלענן בײ א־ם ק1י6ן פאפיראםן, קינרער האבן אים ליב נעהאס, און איך האב זיך א װארף געטון צו אים אין געסל ארײן. — מארקארענקא, — האב איך געזאגס, אן אן אםעם נוגם לייף, אין א גלעס נעסון דעם אנ6יסיקן בײם אקסל, — האסס אפשר געזען װו דעם אלםן ש1אל1 דער קאלעקע אבע־ האם נישם געענסםערס. זײן גראב פנים, צענ1י6געשסעלם םין ר1יםן שםאלץ, םין קולאקעס און םון אייזן, האס אזש דורכנעל1יכסן. ער איז געװען שםארק אויםגערעגס אץ נישם איינגעזעסן אין םאסעלעצל, און זײן װײב קאםױשא אויסגעדרײם צו אים םיםן װאםאװן הינטן, האס זיך געפארעם מים די זאכן, װאם זענען געלעגן אננעװארפן אויף דער ערד. — װאם האסםו אננעצײלםז — האס דער אנפיסיקער גע• זרעגס און םיםן גאנצן קערפער זיך א רוק געסון 6ון דער