Literarishe bleter · 1926-05-28 · 108 (28.5.1926) · p. Seite 353

108 .זא ליטערארישע בלעטער 353 נישם געװאלט קיץ נייע שיל־העמדל און נןןר ערלוינס םיר ארזןאדינעםען זיך 3ײ א סןםןגראף א1יף א גר1יס בילד. אין דןןך איז אינז םןןרם גאשערט געװען עי ק1י6ן א היטל םיט א קנעפל• דעם דװאנדיקםן םעסטעםנר ם1יזנט נײנהונדערט פינ6סן יאר אױ אץ נימנןןזיע ארויםגעהןןנגען געװ$רן די רשיםה םון די ןןנגענימענע אין ערשטן קלאם. אץ דעםל איז געװען דערםןןנט םײן נאםען. אלע אונזערע קר1בים זענען געגאננען קוקן א1י6ן םאפירל, און א6ילו שואל, דער אלםער קרוב םײ• נער אױ א1יך געגאנגען קיקן. איך הןב ליב געהאט דעם אלםן באריםער, װײל ער הןט געהאנדלט מיט 8יש א1יםן םארק. זײנע גראבע הענט זענען שטענדיק געװען םײכט אין באדעקס מיס פיש־שיםן און א געשסאנק םון קאלסע, װונדער• בארע װעלםן האט זיך שטענדיק געסראגן 6ין זײ• (הדשך קוםשו םון ריסיזי ג• מ• ״איז שפאך חו׳דש־זשורנאיד־1 צ-ד-ם־ג־ נוםןןר — עױש־ינט א־נניבן אבאנאםענט-םרײז: א־ן םדלן ,1 יאר - 16 נ־לדן 4י ' יאר — 8 נילדן, א״ן בוך 3.25 אלן אױםלאנד ,י י. — 3 דאלאר, ,י יאר - 1.70 דזןל*' אדרןם םון דער רןדאקצ־ע; זזס1)ח©11ם2 חו1ת86 ,יו\ז*ק3 119. ח86130ז86 .0 .38 .ת81 ת6>5!6וח6ז8 11146י1 פ־ם באששעלונגען זיך װןנדן־ .36 סחזג*.! ,ס״סזגזס/*' ,ח1>80_1א .8 .1>ץ/ני * ז ׳) פארלאג ב. קלעצקי --- —-שנ.~ י• ל. פרץ אלע װערק — 18 בענדער גדליז 4.7(1 םאלקסשדפלעבע נעשדכשן ... .1 ב>*נד 0.־,5 די זניט ... ... .11 6.00 דדאםע . ...... .111 5 04) אדם וחוה . /וו 4.70 חסידיש. 4.00 םאר קלרן און נו^־ים. 4 20 בללדןר אץ םק־צן. חע 4.07 אױםזאצן םעל־עשאגען. ווו/ו. 4.00 אלש אין ני. .0( 70 4־ םון שסוב און נאס . . סו..4 נעדאנקען און אידןזןן . . וא 2.0(1 מ״נע זברונות א 11 . 5.50 סגלות (און אקדפות און חד״גד־או \ווו. 3.80 ל־דעי און באלאדן. /י1א 6 00 גןשלבםן אד סצענןס . 6 00 לדטעראטור און לעבן. ו/\^ 6.00 711^ אין םרן ודינקעלן . . . •. 6.00 111/ו^. ששןט און שטעטלןך . האנ־לונגען און ביבליאטסקן - ראבאט ב,יכ *דרןס:!11'. סחז£5_1 ,ס״וסןלזס/ױ ,ח ו א ם £ 1 א .8 .1>ץי\ <1*ר גןלס: 1858! .0 .>1 .ק געקראבט זיך א ק1נה, א ס1יער. װען דער םאסער האס מיך דערזען האם עי געלאזס שטײן דעם פויער און נישם לאנג געטראבם• םיט לב ונ6ש זין איבערגעגעבן םײן דערעײלן. ער ד,אס נעהײסן דעם משרת םארשליסן דעם געװעלב און גענומען ל1יפן אײף םאבארנע נאס ק1י6ן םאר מיר א היטל םים א קנעפל. ער איז םשוגע געװארן, דער םענםש, אין די םאםע, נעבעך, האט מיך ק1ים אסנעריםן 6ין אים. די מאםע איז דאן נעווען בלאס אץ נישם נעהאט אץ זיך קײן בטחין• זי האט םיך אס געגלעס אין אט אפנעשטופם פץ זיך מים עקל. װענן אלע עוגענומענע אין גימנאזיע — האט זי געזאגמ — װעס זײן געדרוקט אין די צײטוננען, און גאט װעס אונז שטראםן און םענטשן װעלן פון אונז ח1זק םאכן, א1יב םיר װעלן ק1יפן די גיםנאזיע־בגדים םאר דער *ײט. די םאם^ איזן נעװען בלאס, נישם געהאם קיץ בטחין אין זיך אץ געקוקט 'א1יף םיר םיט א ביטערן רחםנית, װי םען קוקט אייף א קאליקע׳ װײל נאר זי אלײן האם זיך אפנעגעבן א חשבון װי אופגליקלעך אינזער משפחה איז. די םענער 6ון אונזער פאםיליע האבן געגל1יבס יעדן אײנעם, זײ זענען געװען נישט קײן באטראכםע, היביקע קעפ׳ און אץ קײן זאך האבן מײ־ קײן גליק נישרז געהאט. מײן :ײדע איז נעװען אמאל רב אין ביעלא-בערקאװ, םען האט אים דורכנעטריבן םון דארטן 6אר א חילול-השם, און ער האם געלעבט נאך דעם נאך םערביק יאר, געלעבט רעשיק, אבער זײער באשרענקס, געלערנם פרעפדע שפראכן אין אייםן אכביקסטן יאר םין זײן לעבן אנגעה1יבן װערן עיבר-בטל. םײן פעטער לײב, דעם טאטנס ברודער, האט געלערנט אין דער ױאלאזשינער ישובה, אץ 1892 יאר איז ער אנטלאםן 6ון םילי• סער און אר1יסנעגנבעט דאםאלס די םאכטער פון דעם אינטענ• דאנט, װאס האט געדינט אין קיעװער מיליטער־קרײז• דער פעטער לײב האט זי אװעקגעפ־רם אין קאלי6ארניע, אין לאם• אגזשעלאס, דארט האם ער זי אװעקגעװארפן און אלײן איז ער געשטארבן אין א מיאוםער שטוב, צװישן נעגערן און פאלײצעס. די אםעריקאנער פאליצײ האט אונז נאך זײן ט1יס צוגעשיקט 6ון לאם״אנזשעלאס די ירושה נאך אים — א גיויסן קאסטן, באשלאגן םיט בר1ינע, אײזערנע רײםן. אץ קאסםן זענען געלעגן גיםנאסטיק־געװיכסן, פאםםעם 6ר1יען*האר, דעם זײדנס םלית, בײםשן םים גילדערנע הענטלעך און שאכטלעך 6ון בלוםען־טײ, באזעצט םיט םראםםע סערל. פון דער גאנצער םשסחה זענען נאר 6ארבליבן דער סשוגענער סעטער שמע1ן, װאם האס געװוינט אין אדעס, םײן סאטע און איך. אבער םײן 6אטער האס שטארק געגלויבס יעדן :יענסש. םענסשן האבן נישט געקאנס איבערסראגן זײנע התםעאתן 6ון אן ערשםער ליבע, און האבן זיך אץ אים נ1קם געװען דערםאר אץ גענארט אים א1יף סריט און שריס. םײן םאםער זזאס דעריבער נעהאלטן, אז אין זײן לעבן האט א שליםה א בײזער גורל, עסעס א םץ געהײם װעזן, װאס 6אר6אלגט אים און װאס איז לגםרי נישט ענלעך צו אים. בין איך אלײן, ד,־יםט דאם, געבליבן בײ םײן םוטער. איך בין געװען קלײנ■ װיקסיק און קרענקלעך, װי א ײד, און האב געליטן א1יף קאם־שםערצן פון לערנען. דאם אלץ האט נוט געזען רחל, םײן סאמע, װאס איז קײנםאל נישט געװען פארבלענדט םון איר מאנם קבצנישער שםאלצקײט, פץ זײן אומ6ארשטעניל?כן גלױבן אין דעם, אז אונזער יחוםדיקע משפחה װעט נאך אמאל זײן שטארקער און אנגעזעענער 6ון אנדערע מענםשן א1יף דער ערד. זי האס נישם געהאסט א1יף קײן שום גליקן. זי האם