Literarishe bleter · 1926-05-14 · 106 (14.5.1926) · p. Seite 314

106 .זא ליטערארישע בלעטער 314 — כ׳בין זיך אביםל תרצגענאנגען. — א שײגע נאצט. ןר היןם א 6ײף נעטאן זװם פערר אין עם ה$ם זײ נענו־ טען נאצנײן. שרה האט זיך םיט אםאל ןןפגעשטןלט, זןננעשפארט דעם קאפ אן נילסאנם בײסט און זיך *עװײנט. נ־לםאן אח נע־ װןןדן נערירט, זי געגוטען בארויקן, נלעטן אין זיך זיוגעזעיט םיט א־ר אונטערן ביים. שרה האט זיך נעטול־עט צום אלט;, נ־ןזען חרך די םאר־ םאצטע אוינן װי עלםי האלזט דעם ױננן שכ;, נע&ילם ײי זל װערט נישט אין נילםאנם שטארקע $רעטש. אץ אז זי האט א זשטורע געטאן מיט ח אױננלעפי׳עך, הןןט זי זיך באנעננט טיט דעם קלוגן בליק פון פערד, װןןש איז געשטאנען די נאנזוע *ײט און נעקיקט אויפן פזןרל. ם׳פניס אץ בײדע הענט און אזױ נעבליבן שטײן. די אוםבאשםימטע 6רײר, ח שלא6לאזע נע5ט 6ארן 6א״ן גאך אטעריקע, דער חלום, ײאם האט זיך באײיון 6אר די 6ארםאכטע אויגן, מען זי איז אײנע אל־ין אץ דער הײם נעבליבן — דאם אלץ האט וי אין א רנע איבעײנעלעבט. רי 6רוי אץ שיהן האט נעװײנט. זי האט נענוםען נײן אהײם. נילםאן איז געק־םען רײטנדיק. ער האט אויםנעזען פיל יונגער, נעזעסי װי א װירע און אין זײן האלטוננ אלז נעװען עפעם װוילערישעם, װאם האט א בלאז נעטאן אויף שרהן םיט א װארעטקײט. ער האט זי באמערקט, אראפ פון פערד, נעלאזט אים בײם װעג און איז צוגענאננען. — װאם טוםטו רא אײנע אלײן? בער באראכאוו אוז זײן ביאגראף (זרבבל, בעד באראכאװ. זדן לעבן און ש#פן. נ־שעד באנד. 1926 פארלאנ *דבןשןד-הײס, װארשן• ד״ר מ• זילבערפארב / װארשע 6ון דעם מארקםיםטישן פזעלי-ביוניזם, מי ער האם זיך ןזפנעהים ביז אליף הײנטיקן םאג׳ וז. 153). דאס איז אלץ זײער שײן און 6ײן, ןןנער װען װןלט עם גערעדט געװארן, מען דעד םחנר װןלם געשרינן אן ארבעס, װעגן ,מארקסיסטישן פיעלי־ניוניזם׳, — נישט ױעגן ב א ר א ב $ ו ו ן, נ$ר װענן ,בןרןןהןוויזם׳. דער מחבר האט, װי עס שײנט, 6ארביטן די יינרית און, איןןפ• שלאגנדיק זיך 6ונם װעג, הןןט ער אפנים םארגעסן, אז דעם נעװײנלעכן לעזער פץ זײן ארבעט גײען גאנץ װײניק ןןן ח אלע פיטים און דקדוקים 6ון בןןרןכןװם ארטיקלען, דירך װעלכע ער ,איז נתגלה געװןןרן אין דער פועלי־ציוניםטישער װעלט׳. דער לעזער װיל קידם-כל, אז בןרןןכןזװ זןןל .נתגלה װערן׳ 6אר אים, נתגלה װערן םיט אלע זײנע נײגוננען און שסרעבונגען, רעיונית אץ חלוםות, נטיות אץ השגות. ער זאי אוי6שטײן 6אר אונז א לעבעדיקער מיט זײן מןראלישן פרצוף, אינטעלעקםועלער נבורה און נײםטיקער ש6ע. װןם ןןבער ק$נען װעגן דעם אלעם אונז לןןזן צו הערן בןן־ןכאװס צױױסטישע אדער פועלי־ציוניםטישע טעןןרעטישע ארטיקלען? כםעט װי גןןרנישט. בןןראכאװ הןןט אויך געשרינן פןליטישע ארםיקלען, 6ין װעלכע מ׳װןןלס זיך יןן געקאנט עפעם אפלערנען װענן זײן רעױאלוציןנערן טןיםפעראםענט און חוש. ןןבער װעגן זײער אינהאלט װערט װי א1יף צו דהכעים גןןרנישט דערצײלט. ם׳קאן זיך משער זיץ, אז בארןנןװ, ױעלכער איז ב5לי נישט פויל געװען אױף דער פען, הןס געװיס גע6ירפ 6 רײכע קארעספאנדענץ םיט חברים אין פרײנט, םיט װעלכע ער איז געװען אינםים פארבונדן. אבער םערקװירדיק, דער םחבר, װעלכער םןןרנעםט צענדליקןיר זײסן םיט צים*סן פץ בןןרןן־ כןןװם טעארעםישע ארטיקלןין, הןןס נישס געפינען צואר נייםיל צו ברענגען קײן אײנציקן ציטאס 6ון ב$ר$נ$װס קןרעם■ פןןנדענץ. שוין־זשע האט דער םחבר נישם פארשסאנען,?ןז ב^רןןכאװס קארעספןןנדענץ װץלס אים געקןןנס געבן 8 סך מעי שטאף צי בוןלויככן ױץ נשמה און כאראקטער, מי אלע זײנע ןןרטיקלען װעגן םעןןרעסישע סרןבלעםעןזו דער םחבר דערצײלט: ,דןר נעדןןנק װעגן דער םארדיגנ- דער מאנאגראפיע איז בײ מיי אויפנעקוםען דעם 8נ־םן דעצעםבער 1917, אין דער ערשטער רנע װי אין הןב דער• האלטן די סעלעגראפישע ױיעה,?ז .נעכםן דעם 17-טן דעצעםבער איז בןןראכאװ נ6טר געװארן׳ נז. 3). און עס קליגגם בםעט װי א נדר אדער װי 8 שבועה סארן פרישן קבר, װען דער םחבר דערצײלש װײטער, אז ,דערשיטערט דורך דער אכזרױתדיקער בשורה׳, ה$ט ער זיך אין יענעם מ$פענס געזןןגט, אז ,ס׳מוז אנגעשריבן װערן דאס ביך, אין װןלק דער גו־ויסער חבר און לערער זןןל װידער אויפלעק...' און אס איז ערשינןן דאס לאננ-פארסראכסע אץ לאנג• אויסגעסראגןנע בוך, דער נדר ןןבער איז נישם $פגעהיס גע• װ$רן. ,דער גרויסער חבר און לערער׳ לעבס נישם װידער אויף אין דער ארבעט 6ין ח׳ זרבבל, װעלכע שארנעםט זיך זייער װײניק םיט דער כאראקטעריםסיק 8ון דער רייכער און באגאבםער פערזענלעכקײט 6ון בער בארןןכןװ און גיט זיך 6*ל מער ןןפ מים דער כ^רןןקטעריסטיק 6ון דעם פןןרשטארבענעםס ארטיקלען איבער ציונױפ און פועלי־ציוניזם• דאס איבערדער■ צײלן דעם א־נהאלט 6ון אם ח ארטיקלען פארנעמט דרײ־סערטל 6ונם בוך, דערבײ װערם דאם אלץ איבערדערצײלט אזוי א1ים• םירלעך און ברײשלעך, אז דער אינהאלמ 8ון אײנעם פון די ןןנגעװיזןנע ארס־קלען (,אינזער פלןןט$6רם') הןןט ױך אלײן פאנאנדערגעשפרײס פסעט אױף ןן ד,על6ש 8ונם בוך. דער מחבר הןט *לײן דערםילם, אז ער האם געהזןנדלט ןןב־םל צו 6ןןר• שװענדעריש, װען ער גימ אפ ןןזוי םיל פלאץ אייף צו רעפע־ רירן דעם אינהןןלט םון בןןראכןןװס אן ארבעט, װעלכע איז גאגץ נום פארשפרײט אין ב^קאנט אין די ילחש־סאציאליססישע קרײזן. ער םארענשפערם זיך און ז$גט: ,םיר האבן זיך אזוי א1ים6ירלעך אסגעשטעלם א1יף ,אונזער פלאטםארם׳ און נישט געקיזרגט קיץ ־ן^םן םין איר, וױיל דירכן דאזיקן װערק איז בארןכןןװ נתנלה געװןוץ אין דער פ1עלי-ציוניםטישער װעלם, און װײל די גרונט-אידעען, בפרט דער פארשוננם-םעטאד װעלכע בןןרןןכאװ האט דןרט אז1י גא1ניש זןרויסגעברןןכש און ןןנגעװענדעם, זענען געװןןרן די הויפש׳זיילן אץ חוטיהשדרה נ