Literarishe bleter · 1926-04-23 · 103 (23.4.1926) · p. Seite 262

103 .זא ליטערארישע בלעטער 262 פו־ילישער דיכטונג לעש םיך *ייםו - — - כ׳סלמקער זײםדםט! - - - 6ון דעם 6ל*ם, װןס *יז א?ן פיר, הןןבן נישט אייפגעפלאקערם דל הערעער #ון *לע שםעס, און נישס צעעלנדן זין אלע װעלדער. נישם גערירס *ין קריעס - 6*ר6ריירענע טײכן, *ון ס׳האט זיך נישט עעלאזט דןם ג*נעע נןלד, דןס פארשלןןםענע *ין דל אײזערנע קאסעס און *6ילי נישם םלס פיק שר6ה דערװאייםט די אייװנס - אין *רלפע שסינלעךו ערגיץ װו נור אץ די קעפ םין יינגע ײנגלעך גל־ען םינקץ• *ו; נאד ממאל — אין דל אייגן 6ון ןןריםע םײדלעך, עאנקען בלאםע 6לעםלעך-— לעש םיך! - שין עייט.׳ כ׳װלל שסארנן *ין םלטן 6ין םײן פלאםיקן נליען, אלך—דײן לןפם, איך דײן הײליקער םלאם, דיין פלאקערנדער קרלגסםאן! איך - דײן קריגסמאן׳ נישס םיך — לאז אזיי נאנקען ביק סיף און זיך *ייםברענען דערנאך - נישט גענונם, *ויף גר1י, םרוקן, *וםנאױעגלעך אש, םיט װעלכן אוםגעקערטע זינדיקער םאר דיר א־ן רגעם 6ון תשובה—װעלן נאשיסן זייערע קעפ. גישט פיךן און נישט אםילו א1יף אזא אש מיס װעלק דו, װעםס טרוקענען דײנע באגנעדיגוננס״דעקרעטן ני *ייך דל םויט־אורםיילן! לעש פיך — איך װלל נישס זײן קײן אש, לעש פיך1 — װייל האסר םיך נעקדײניקם, לעש פיךי — ש1ין נײטי. -- םק *ייליש: ש. ל. שנרדעױםמן ס ט ע ר י ם / װ א ר ש ע טער נאז, א 6ול פניםל, םיט ניױםע, כלױע, קינדערשע אייגן, איז נעװעזן דער היפוך 6ון איר נישט נאר דערםיט, װאס זי האם אנדערש אויםגעזען, נאר א6ילי םיט איר סינק צאראקשער• להיפיך עו דער עלטעיער, איז זל געװעזן א גוטינקע, אן ענלװת־ דיקע, האט ליב גײהאם צו זינגען ל־דלעך, אנגעקװאלן 6ון אלע נארישע תיק, װאם בחור־ם האבן געםאצט און 6לעגט אפשטײן שעהן לאננ כײם שפיגל און 6לעכטן ד־ *עפ. אז זי האט אפ־ געארבעט א נאגזין זוםעיריקן טאג, האט זי אננעטון איר ליליע היטעלע, אתי6נ־זיויגן אויף ויך א קורץ גראנאטן קלײדל^םיט א םך 6אלדן, א זויבער־װײם ביוועלע, כםעט אן ארבל יאון א שולדיקע, וואם ד לאזט אינער די שװעםטעת אלײן, געזאגט; פרד דער מאדערנער 5%. ■■ ױזעח װיטלײ. פײער-הימן. לעש םיך ש1ין א1יס! כ־ברען שיין צו לאנג, איך דײן לןימפ.׳ *־ך דײן הײליקןי־ 6לאס! אייב ם׳דאיף זיך נישט אנצינק 6ון םײנע 6ײערן אייף *ױע םיר ראגען - דל גאנצע װעלג.׳ ביאז שיין אייף םיר - מלטן צסעם 8ון דײנע לוננק ב־ס אייף םיר עמערם סרערן, קװאללקע םרערן, װאס םדיםן איים דל אייגן 6ון דײנע מלאצלם צוליב דער ניים 8ון די קלאננדע אי־ף דער ערד. דערשםיק םלך - םים די פלאכםעס אין בלוס דורכגעװײקסע מים אױםגעםלאםענעם אוים די שייםן פון דיינע קרבנית, װאס האבן מלס א שמײכל אייף די ליפ ןגעגים׳ם,— 6װ ליבשאםס צו דלח - - - - ש ו ו ע י צ ח ק ב א ש ע ו שוץ א לעננע־ע צײט, אז רי ה־םןיפיצערקע, פדיילײן £ר•־ רע, א הײצע, א רארע• א גדנע, םים קלײנע ביזע אײגעלעך און א פארקייםטער נאז, װי זי זאל תטיד שפירן א שלעכטן ריח, האט אײפגעהערט אתיסציגײן כאנאצט, אין האש זלך ארײנ־ געטון אין לײענען בלכער. א שװײגנתקע, דורכגעניםען מ־ט שנאה און 6אראכטונג זװ אלע םענער, האש זי זיך שטאלץ און פאר־ עקשנט געהאלסן װײט 6ון םענםשן, גישט נאצנענאנגען דל םאדע און נישש אםגעשױרן די האײ, צאטש זײ זענען בײ אלי■ שױן גאר־גאר שישעי געװעזן אין דאס שפיציקע גרעקל 6ון הינטי איז דארער געװאיץ 6ין טאג צי סאג. איר שװעסטער, א םײיל פק א יאר זעצק, א נלאנדע, םיש לאגגע צעפ, םלט א נעטאק־