Literarishe bleter · 1926-04-23 · 103 (23.4.1926) · p. Seite 261

261 ליטערארישע נלעטער 103 .מא אין אינזערע ײרישע שולן, שװער זײן בי יײענען ביכער, וז5(0 ערשײנען אין רוםלאנד• אסת, אז אונזער ד1ר װעס דןס ןןנקי• םען גרינגער. װייל 6ין העברעלשער אייסלײגעכםס צו ײדי• שער איז נישש אוא םהלך װי םדן ײדישןגר בי העברעלשער, אבןר דאך קומם עס אן שװער. איך ה$ב אײניקע םןןל אייםגעפרװום געבן לײענען דער_ װאקסענע שילער םין װארשעװער ײרישע שולן ײדישע ביכער פון םןןװיעםירוסלאנד און עס איז זיי ןןנגעקוםען שװער זיך צו כאפן, *ז .שא׳ םיינם םען ,שערי'. דערצו איז נןןך אין רוסלאנד אלײן א1יך מים דער ײדישער טראנסקריפציע נישם איננאנצן אץ ןרדנונג. בעת אין מינםק, א שסײגער, שרײבן א םײל א1יף .ברוך׳ — ,בןןרוך׳, שרײבם םען אץ אוקראלנע .ב?יעד• עס װאקסט אין רוסלאנד א גרויםער ילדישער ד1ר, װאס עס דערםרײם דאס הארץ. אנער םון דער צװייטער זײם, זעס םען ש1ץ די אםגעריסנקײס, די אפגעטײלסקײם צװישן זײ און אונז. עס שםײט םאר א םין צװײ-שפראכיקײם אץ ילדיש. םען װעס מוזן איבערדרוקן דייגע ביכער אץ רוסלאנד א1יף דער אזויגערו&ענער ,באלשעװיסטישער׳ ארםאגראםיע און די רוסישע ביצער בײ אינז א1יף אינזער ארםאגרא6יע. עס װעם אונז צעברעקלען, צעברעכן. װאס זשע זאל מען סץ? — װעס איר םיך םרעגן אן עצה. איך האב נישם קײן עצה. אגער די סכנה זע איך. םען דאיף זיך שסארק םארסראכסן דעריבער. א נישם װעלן םיר אינניבן האבן א דרײ־שםראבן-סיאגע. 6ון רןר רעד. םיר ל־ג■ םא־ אינזע־ן סילאלאנ;, ש־ייננןר, ז~ זאלן זלך ארזיםזאנן אי■ דןר סןךקע־ ז־ןר װלכשיקןר ם־אגן. װאם קאן נישס 7ין הענרעלש, װײסם אאילו נישס, אז די העברעלשע װערםער, װאם סאק ארײן אין ײדיש, שסאםען סץ העברעלש, און זיץ א1יג איז געװײנס צוס יידישן אייסלײגעכץ. איך האב עס אלײן גןזען, בעת איך בין געװען אין רוסלאנד, אז קינדער פין ילדישע שולן האבן בשום איסן נישם געק נם איבערלײענען קיץ װערסער םים העברעלשער א1לסלײ• געכץ. אץ נישש נאר קינדער, נאר אםילו דערװאקסענע. םיר, װאס האבן נישם דורכנעםאכם קיין ילדישע שולע, װאם םיר זענען צוגעװײנס צו כלערלײ רעװאליציעם אץ ילדיש, צו כל• ערלײ ענדערונגען, ארםאגראסיעס, 6ילן עס נישם אז1י. םיר אריענסירן זיך גיך, כאפן אלץ א1יף. איבעריגנס האס יעדערער 6ון אינז דורכגעמאכש א חדר, 6ארן אויג שסײם נאך א פרשה חוםש, אץ אםילו די, װאס זענען נישס קיץ גרויסע ל1םדיס, געדענקען נישם קלאר די העברעישע װערסער, אבער װי נאר דאס א1יג דערזעט דל װעי• םער, װערן זײ צוריק אײגן, נאענם. יענער אבער, װאס איז צוגעװוינס אין דער שולע צו א 6עסס אנגעגומענער ארסאנרא6יע, 6אר דןם איז דאס װארם א געזעץ. אײנגעקריצם אין ם1ח, און נישם נאר, װאס ער װעס יץ־ נישס אריענסירן און *1יף אן אײנענעם א1פן א1י6כאפן דאס װארס, אץ װאסער אויםלײגעכסם עס זאל נישם זיץ, נאר ס׳איז גענוג די קלענססע ענדערונג, אז דאס װארס זאל איס בלײבן 6רעםד, װײם. — *7 האב עם געזען בײ םענששן, װאם האבן בשום א61ן נישם נעקאנם לײענען רוסיש פים דער נײער ארםאגראטיע, נישס קוקנדיק דער1יף, װאס די ענדערונגען אץ דער רוסישער ארםאגראפיע זענען זײער קלײנע און אוםבאדײסנדע. דאם איז דער כוח 6ון געװ1ינהײם. 8ון דער צװײטער זײם װעס דעם ד1ר, װאס ערצים זיך <) ח נ ן (נ• 6רידלאנד) .דיבוק׳, ,הביםה״ 2> טשי ח וחנה ראװין) .נזלם׳ - .הביטה׳ . ג) צדיק וב. ברדןכערלנרקס א״ ,ד:ביק■, .דבלכד' צײכנונגען פון נ. קאזשען .' ז■ ■1 7 :■: .י '>**'■• ך׳) <דז.-•