Literarishe bleter · 1926-04-16 · 102 (16.4.1926) · p. Seite 245

245 ליטערארישע בלעטער 102 .זא דל זעלבע שפײז, - פארשידז בלריז די קעכעח דער זעל־־יבער װיױ, - פארשידן בלויז די בעכער: דער זעלבער גאט ד־זאט זײ פאר אונז פארגרײט• און יעדערער אט דא פאר זיך באזונדער, ברענגט מיט אהער, צו *־ישונז, זײן װונדער פון טרויער און פון פרײה מיר אלע, דא *יזינאײבעם, גוטע *יזון געטרײע שכנים אויףי דער זעל־יבע־ ערד! מיר דא אזוינע און אזוינע, װײסע, שװארצע און די ברוינע אויף דער זעל־־יבער ערד: פון יעדער טיר, פון יעדער פענסטער, - די שענםטע און דער שענסטער אויף דער זעלבער ערדי אין שטלװל, צי אין שיך, דאך אל־^ע ברידער, שװעםטער• ח שײנע זענעז אל־־יע פענער, נאר פון זײ נאך שע ער־ ביםמו און איך• דו אזוינער און אזוינער׳ װײםער, שװארצער׳ ברוינער אין שטיװל־1, צי אץ שיך■ און מיט אײך צוזאמען, זין פון אל־יע שטאמען, איז דא אויך י ך.׳ ט מלר הומעז׳ גײען דורכן זעל־יבז טויער׳ םארשידז בלויז איז אונזער טרויער אוז דל פרײד. טאלםטאי און טורגעניעװ טאטיאנא םיכאלין־ט^לםטאי געניעװם זײס, װעלכער הןןם זיך נישט געװןןלם ,שלאגן׳ םיט מײן *ןטער, אין הןב בשים א61ן נישט געקאנס פארשטײן, סארװאס איז עס אזא שאנד, אז מען זןוגס זיך א■ פין א דיעל. שועםער האב איך געהערם, אז מײן 6אטער האט געשריבן גי טירגלניעװן, אים געבעסן, ער זאל סארגעסן דאס אלסע אין זיך םיס אים איבערבעסן. דער סאסער האט אונז דערנאף דערבײלט, אז דעם דאזלקן ןןרשםן בריװ בו טורגעניעװן האט ער געשיקס דורך זײער בײדנם א באקאנטן. דעם בריװ האט אבער סורגןנניעװ נישט באקיםען אין דעם 6אטער האט זײן סיכסוך מיט טורגע• ניעװן זײער געקדײנקט. גאך שסעטער, װען דער 6אטער האס געװאלס אײנארד׳ נען זיין לעבן אין הםבם מיס דער עװאננעליע; אין דער בײט, װעלכע ער אלײן האס אננערי6ן, אלם די בײם סין זיץ גײס• טיקער װידערגעבײט, דאםאלס האס ער זיך געװאלס איבער• בעטן ם ס אלע די, מים װעםען ער האט געהאס װעלכע ם׳איז מיססארשטײענישן. ער האם אנגעשריבן עו סורגעניעװן א בװײטן בריװ׳ װעלכן יענער האט ש1ין דאשםאל באקוםען און געענססערם זײער א װאריםען בריװ• םורגעניעװ האט נעשריבן, אז דעט פאסערס ברױו האט אים זײער .דער&רײס און גערירט׳. ,םיט דער גרןסטער םרײד׳, האס ער געשריבן: .בין איך גרײם בו באנײען אינזער אלטע 6רײנםשא6ם און דרוק שטארק אײער האנס׳... ס1ף זוםער — דאס אלז געװען אינכש יאר 878( - האס ער נעזאלט קיםען 6ון ■אריז קײן רוםלאנד אץ האט *יגע• זאנס• גו סאר6ארן א1יך גו אונז. אין םײנן ױגנטיארן האב איך סירגעניעװן זײער ליב נעהאס. דאפאלם האס ער נאך געשריבן און דאס דערשײנען פין זײנעם א נײעם ראםאן אייז פאר דער ױגנס געװען אן אפתער י1ם*ס1ב. זײנע װערק 6לעגט פען באלד נאך זײער ערשײנען םםש שליננען. מען 6לעגם סירן הײסע .ויכיחינמ ױעגן סורגעניעװם ריכטונג, םען 6לעגט ארוםרײדן די כאראק• טארן 6ון דינע העלדן און אין די ראםאנען זעלבסט פלעגט םען זיך אז1י ארײנלײענען, אז זײ זענען בײ דער ױננס געװארן, װי א םץ טײל סון זײער לעבן. א לאנגע גײט האם ״ען זיך ארוםגעםראגן םים נעװיםע אויםדריקן און שלאגװער־ שער 6ון די ראםאנען, םען האס זיך באםיס נאכגוםאכן זײנע יזעלדן אץ נישט אײנער איז נישס װילנדיק געװארן ענלעך גו דעם אדער יענעם העלד מורגעניעװס. כאטש סאר אונז, קינדצי סון א שרלפטשסעלער, איז די אקאנסשאסט םים אן אנדערן שריפסשעלער געװען א גאנץ ׳אסלרלעכע זאך, - האבן םיר זיך פונדעסםװעגן זײער געסרײט ״ו באקענען זיך םיט טורגעניעװן און א1יב םיר האבן נאך רלער נישס געקענס געניסן סון דער דאזיקער סרײד, איז עם אר גוליב א סיכסוך, װאס האט זיך א געװיםע גײם געגוינן װישן סורגעניעװן און מײן פאסער. די סיבדי 6ונט סיכסוך אבן םלר נישס געװוםט. םיר חאבן נאר געה,רט, אז אונזער אסער האס אםאל סורגעניעװן אר1יסגערו6ן א1יף א דועל און .ורגעניעװ האט דעם דאזיקן דועל נישם אנגענומען. די 6אלשע פארשםעלונג, אז א באלײדיקונג קאן םנן י ינװאשן נאר םים בלום, איז נאך דאםאלס געװען 6רעםד םײן •אלבקינדערישער נשםו/ איך בין נעװןין אינגאנג, א1יף סור•