Literarishe bleter · 1926-04-09 · 101 (9.4.1926) · p. Seite 234

וס: .ז\ ליטעראריעזע בלעטער 234 ווי אזוי איר האב זיך אליױ באגעגנט. ןה ו ם א ר ןסקע) דעד ליעןד ■ד#װלנץ > םת:- דער טונהעלער/ װארשע — נאכדעם װעט איר פירן די קראםט םסחםא עיגעץ אין א רעסטאראביע עפעם עסןז — הןב א ך נעפרעגם *ון אראפגעשלונגןן די שדינע. — האם זשע גײט — זאגט װײםער דער פרעזעס — גדײן פון מארק םירן םיר אונזער גאסט גו אונזער חבר בונגע בולקין, זײער א באװוסםזיניקער און האם א װעלסיאנשייאוננ מים פראבדעמען. דארם װעלן ש1ין אוגז ןפהאלםן א פראװיזןי רישע ליםערארישע דיסקוסיע װעגן דער םןזדערנער ליםעראטיר, — פארשטײט איר םיך — האס זיך ארײנגעםישם דער ייינג רםאן מיםן בעקנײםשסן פנים—יעדער חבר בײ אינו הןס ברענענדיקע װי א1יך קיבלדיקע פראגן און מיר װארםן םאקע אויף א שרײבער םון װארשע, װאס זאל אונז די םראגן פאר׳ ענםפערן. איך, למשל, װעל שםעלן די ערשסע 6ראגע װענן נאםהײט, םאגנעטיזם און אנדערע םעסעםיםםישע אחזגן. — אין איך — כאפס זיך אן װידער דער נעלער יינגער׳ מאן — װעל 6רענן אן אנפראגע קורץ און שארף: װאס איז אז1ינס 6וםוריזס און בי איז דאססאיעװסקי א 6וטוריםפז און א1יב נישס, םא פארװאס איז ער נישט קײן פוטיריססז — און םיך — פישם זיך ארײן א1יך דאם 6רײלן - אינםערעםירט בל1יז אײן 6ראגע: װעגן עראטיק. בי איז פארןן פלאסאנישע ליבע אדער דאס איז בל1יז עראםיק. א1יב ער װעט םיר זאגן, אז עס איז דא סלאסאנישע ליבע, װעל איך אים א1י6װ״זן, או עם איז בלייז עראםיק׳ *ח אז ער װעס מלר זאנן, אז עס איז דא עראםיק, װעל איך אים א1יפחײק, אז עס איז דא פלאסאנישע ליבע און םאראלישע לײדנשאפש. — דארםן װעט זײן םסתםא א גלעזל טײ א1יך? זי■ בײסןז װאסז — 6רעג איך און אלך 6יל װי עס סריקנם סיר אין ם1יל װי א שטר1יענר דאך אין תפוז. — חס׳וחלללה — װען עס האנדלס דך װעגן אזעימ סראבלעמען קען קיק םדאגע נישט זײן װעגן סײ, — גים זי דער צעקנײטשסער פנלם. — ׳א, נאבדעם װען די אלע 6ראגן װעלן װערן דער■ לעדלקם, — צים װײטער דער ר1יםער זיין אראגראם — פירן סיר אינזער גאסס - — אין רעםטאראביע — כאפ איך אונסער. — לאזם אפ — מיר 6ירן אים אין אונזער ביבליאשעק, דא װעט ער באםראכםן דאם גאנצע בילד. דארם װעם דעי סעקרעטאר חבי־ ראבלנאװלםש איבערגעבן א באריכט װעגן דעס סטאסיסטלש[ צושטאנד פון אונזער ביבליאסעק. גאכדעם װײז םלר אים אונטערסראגן א בוך, װו אלע באזוכער שרײבן דארס אײן זײערע פאראדאקסן, װעלן מלר אים געב ער זאל ארײנ■ שרײבן אהער א סאסירע אין גראם׳ן אלס אנדענקז פון יײז באזיך אין אונזער ביבליאםעק ,דער ליכטיקער שכראל*. ניג• דעם ײעל אלך אים דאנקען א\ן האלטן א רעדע אין... — נאכדעם *ארט מען עפעם עםן? װער האט צײס צו עםןז און װעפען קריכט גלאם ' ימ דעי ביםן אץ ם1לל ארײן, אז עס אין ךא אזויפיל ארנעס׳ פארגעםט נישט, אז עס װערט ש1ץ שפעט. די םענסלת״ס װארם שולן א1יםן סאלע ־אין קלנא ,עדען׳. אהין פארן 6יי יעצש, םיר און נאך עטלעכע דביים אין דער באגלײםיננ סי1 (םיף) — נאכדעם װי מיר זענען ש1ין פאוסיק םיט אונזער גײםשיקער פארשםןננדיקונג, האט דער פרעזעס אנגעהויבן, קענען מיר צוםרעסן צי א זאכלעכער א1י6קלערונג. ואגט םיר, איך בעט אײך, איר, װי איד זאנס - און פיר פוזן אײך א1יסדריקן עיסר1י — זענם באקאנס םיס אינזער חשוק גאסט, װאם דארף?אלר אנקוםען; א1יב אז1י, װעלן מיר אײך בעסן איר זאלט אינז ענס6ערן א1יף עטלעכע אנ6ראגעס 6ק אינפארםאציאנס■ באראקסער. — אדרבה, םיסן גרעסטן פארגעניגן, װאס װילס איר װיסן? — ק1דם׳פל, װעט איר אינז ענטפערן א1יף דער ם־אגע, צי אלז אס דער סונקעלער א באװײבטערז מחםת אץ םײן באגריסינגם־רעדע װעל איך מוזן בארירן אייך זײן װײב. — יא, ער האט א װײנ״ , — און װי הײסם זיז — שאשע. — סארט ד מיט אים םים א1יף זײן טירניר? — םעגלעך. י — יויםגעצײכנס. איך װעל םאקע זאגן, אז .אט די םרוי שאשע, די לעבנםבאגלײסערין פין אינזער חשובן גאסס, װאס באגלײס אים א1יף זײן דארנדיקן װעג איבער שסעט אין שםעםלעך, װאס איז א1יסגעשפרײט מיט לארבער-בלעםער און בלוםען׳קרענץ, זי — זי האס אים געגעבן די מאראלישע לײדנשא6ס צו שא8ן זײן יצירה׳... װי מײנס איר, עס קלינג״ט שײןז — הערלעךן — עס וחס אים הנאה טון? — זיכער. — נאכרעם ײעל איך פארגלײק אינזער חשובן נאםכ צו א דעםק א יא שיץ. — געװיס, א דעםב׳איז א װאזשנע דאך. — דער גרײסער סאםירישער דעפבענער דעםב - װעל איך זאגן — װאס ששײט העכער פץ אלע דעםבעם, װאם זײן װאיצל האס באםריכפערט די מיזע 6ין דער ײדישער ליסעראסור, ער, װאס סראגם די דעםבענע הארפע, װעט זי אויפהענגען אייף די װעיבע, דאס םיינס מען זײן 8ר1י, און װעט שפילן מיט זײנע צארסע פיננער... װי געפעלס אייךז — פלאי סלאים. האס איר א סך 6אר אים אזעלכע אם־אקציעס? — װאס רעדס אירז םיר האבן א גאנצן פראגראס 6ון פײערלעכקײסן. קיד׳ ־כל, אז1י גלײך װי ער גײט אראפ 6ון באן, פירן מיר אים אויף א דראזשקע דורך רי ה1יפם׳גאסן םון אונזער שסעסל, איבערן םארק און א1יפן שיל׳הויף, נדי די םענסשהיים זאל זען בירים, אז די ,קראסס׳ איז דא! םחמת די היגע םענסשהײס האס צו אונז יוגנט נישם קײן צוסריי, מײל אײניקע פאל האבן אונז אײערע ,קרעסטע׳ אנגעסײפט, צוזאננדיק קוםען אץ נישט געקוםען. איך בין זיכער; אז א סך װעלן װעלן די קראפט אנטאפן םיט די הענס א1יך, צו איבער־ צײגן זין צ־ די קראפט אלז סאקע א קראשט... מילא, זאלן זײ סאפן.