Literarishe bleter · 1926-04-09 · 101 (9.4.1926) · p. Seite 230

230 ליטערארישע בלעםער 101 .זא דינט) װי אביהםען: וױ אב־הםען״• און עו הץס זי ארומגענומען און געקישס און £*רנ?:גען זיך אין זײן קרענקלעכן לאכן: — װןם זןוגססו איגסער עאעס עו םיר, ה*ז 8לם, ה*ז שװאך, ה*ז• און זי הןס אים געקלאסס א1יפן רוקן, ג*נץ 6*רלעגן 6ון זײן עקםםאז, און עוגערעדס: — גוס, נוס. פאנעלען נןןר נישס ןןזױ אויסרענן זיך. נעםס דער פרוםער פויער זײן גרייסע ביגל, סום ןן זיי■ נע ברילן און םישס אױף דעס ןרט, װאו נאס הץס אנגעואגס אברהמען, אז בײ אים װעס געביײז ײיח 8 זון. ער װיל װיסן, װי אלס אברהם איז יעםןלס גןןװעזן• — הונדערס יאד איז דער פץסער אברהס 8לס נעװעזן, װען שרה הןס איהם געבילרן יבחקןו - קװיסשעם ער ארויס.— הונדערס יןרז אבער דאםןןלם זענען געװעזן אנדערע בײםן. םענסשן האבן לאנג געלעכס• פתושלה און אלע אנדערע. םאר אונזערע בײסן זענען ש1ין זעקסאונזענביק 8 זײער ה1יכע עלסער, און דאך הןןס םאסער אברהם נישס געװןלס גל1יבן... — װי אלס איז געװעזן שרה? - של$נס אים איבער די ס1יערסע, און א1יף איר בוננ דרײס זלך די שםי,*ערישע סראנע, װי אלס איז געװעזן דער קנעכס. — נײנביקז — לײענם אר1יס דער פױער םון דער ביבל. — אך, װאסי - רו6ס א1ים די ■1יערסע אין אופגלוי• ביקער פאראכסוע. — נײנביק! אז1י שסײס אלן דער בינעל - פארזיכערס דער פ1יער, אלײן אוסבופרידן םיס שרהס עלםער. ער װןלס נעװאלס, אז דער נס זאל זײן אינגאנבן אברהםס, און ער לײנם איר אר1יס: ״איז אבר•□ געםאלן א1יף זײן געזיכס און האט געלאכט און געזןוגם אין זײן הארבן: װעס ער דען 8 הונדערס. יעריקער נע3י,ח און װעס שרה די נײנביק-יעריקע יען געבוירן?' און ער גיס בו: זעססו, אברהם- הונדערס, שרה — נײנביק. — נו יא, — םורםעלס זי אר1יס — אנדערע בײסן, און זי געפינם דערװײל א סרײסס און שסארקונג: אז שרה האס נעהאס א זון בו נײנביק, פעג זי האנן זײ איינאונפערביק• — װי אברהםען.׳ — פאלס דער ■ויער װידעד איײן איןי זײן עקסםאז מים לאק און רײבן זיך די הענס. נאסס גנאח אםתע גאסס גנאד.׳.,. ש1ין נעװעזן אסגעזאגס זין סון יעדער הןופנונג און םון יעק געדאנק און פלובלוננ — א י1רשן... הערסס, םיר װעלן אים א1יך א נאםען געבן יבחק... די ■ויערסע האלס זיך ק1ים אײן םון אויסבוברעגן אין 8 געלעכסער. ניץ, דעם עסאס מוז זל גלײך דערבײלן דעם ארבעסעי, אזן די װעלן עס ביידע אז1י גוס 8 לאך סון, אלז זי אװעק א1יסזו5ן דעם ארבעםער און געסונען אלם אלן שסאל — װללםס הערן א שאאסז — הןןס זי 8נגעה1יק.-װײסס, איך שװאנגער... שרײם דער ארבעםער א1יס נישס םים זײן ק1ל: — װןס ז ז קוקס זי אים $ן גאנץ נשתיםם: ־־ ״׳ '4 איך שװאננער. — סון םירזן — נו, יןנ נאזדדלעך. פון װעםען דען אנדערשז-ענספערם ד נןך םער נשוײמם. י ברעכם יער ארבעםער א1יס אין דין גליקלעכססן ל8ק. געסון, ד,$ס זיך ביגערוקם בו סון װאס די באלעבןםסע האס איכם געהײםן, האס זי אים ארוםגענוםען םיס אירע קרעפםיקע ארעמס. אבער דערפים איז די םעשה נאך נישם א1ים. זי איז סראגענדיק געװןןק. איז זי זײער נישס בופריק געװעזן. נישם װײל זי ה$ס חס־ושלום פײנם געהאם און נישס געװאלם הןבן קײן קינדער. אבער זי ה$ס זיך ש1ין רער נישס געריכס א1יף קיין קינדער און אײגנעלעבם זיך אן זײ, און מיס א״נאונפערבלק יאר צו װןיק א מאםע איז שיין סאקע א ביסל שפעםלעך. דערבו נאך האס זי געםילס געװיסנסביסן - זי איז דאך גע• װעזן גרונם-ערלעךי דאס קינד װעם זיין דעם ארבעסערס. אבער דאס װעס םיזן גיין אין לעכן אלס דעם ■1יערס. עס האס איר נישם געארם צו נארן ד<ם ס1יער, אבער ד האט עסעס קײן הארץ נ־שש נעהאט צו נאדן דאס ק־נד, װןס װעס א פרעםק רופען סאסע זי האס געהאם געםיס, די ■ויערסע. א קורצע בײט האם זי אלץ איבערנעלײגש זין, װןם ד זאל םון, און גארנישס געקאנס באשליםן, און דערװײל האס דאס לעבן אונסער איר הארץ אלץ םער געשסארקס דך און געלאזט זיך אלץ םער פילן. האם זי ענדלעך דערצײלס דעם פויער, אז זי אלז םראגענדיק. איז דער אלסער פ1יער ארײננע6אלן אין גיעםסן עקססאז. מים א קװיסשיקן ק1ל האס ער ד עםלעכע םאל געלאזן איבער• חזרן, אז דאס איז װירקלעך, אז זי נארס אים נישם. און דערנאך האס ער זיך אננעה1יבן בו רײבן די הענס אץ גר1י• סער א1יפרעגונג, די א1יגן זענען אים סיל געמארן מיס סרערן, און םים א נערװעזן קרענקלעכן לאכן האם עי גערעדם: — ,גאם זײ דאנקו גאם זײ געל1יבס און געבענשס: ער האס םיר דערמיזן א חסד װי אביהפען.״ װי אברהמען... א1יף דער עלשער... גאר א1יף דער עלסער, אין מײן זיבנאונזעכביק• ססען... מיס א םוס ש1ין אין קבר... אך, גאס!.״ אך, גאס!... איך בץ עס גארנישם װערס.,... םים װאס האב איך עם 6אר•