Literarishe bleter · 1926-04-09 · 101 (9.4.1926) · p. Seite 229

229 ליטערארלשע בלעטער 101 .זא אלטע, שטילע וועגז... אברהם זאה / ווארשע א?ן װײםנס דןןרם - מעבות װײםע װינקען: דןס *װייםע העל&ט סין שטעםלם קריםיל געסלעך>״ עם עיט *הץ... א־ך קריך דורך לןןנקע-שטעגלעך. אין אט איז ש1ץ דןןס *לםע מתיבש-סױער םארשטוםט אץ שטיל. א ש$רך םון נעלע בלעטער זײ םאלן, פאלן לאנגזאנמ םון די בייםלעך און לןץ זיך ארןפ דא-דארט א1יף קבריבש... עס איז ש1ץ דא אעלנד נישט-לאנג נאך אלול, 6ארשטומט אץ לוםטן הענגען דל ,אל םלא׳ס... װאס ס׳װארםן קברים אם א יאר א גאנען. עם רוס אילף אלע איהלים איגט דןד טרייןר - דער סרייער, װאם עס צים זיך דירי־דורית — — שורות, שורית.׳... כ׳בלײב שסײן דא,דארט... איך לײען שטוסע שסײנער... א םײנע םרײנט אין שױס םון ערד! עי װײסט איר, אז אם איבער אײך, בײ איי<ר אײביקײט אצינד, שטײט עםיעער אין גער געקלעםם, װער ס׳האט מיס אײך געטײלט זײן 8רײד ן - - - - כ׳נלײב שסײן דא־דארס. איך װארף א הייפן נרעזלעך... * כ׳גײ אים א1יף הײמיש״אלטע שטילע װעגן: ע ב ר... כ׳װאלט אנגעהייבן איגםער אלץ םון אלף, נאך 6ונם גאלד־געלאקסן קינד - - - כ׳גײ אום אייף הײםיש-אלםע שסילע װעגן: עבר... װי סרײ געבליבן איז דא אלץ דעם װאגלער: די װערבעס בײ די גראזיק-פײכסע ראװן, די גערג די זאםדיקע םיט ריקנס הייכע. דער וױנט״םיל א1י6ן שםיץ 8ון גרינעם ,בארג־שלאם׳, דער רונדער םםאװ בײם זײס, אין ש1ים 6ץ לאנקעס, ארום־אאיר, גלײך װי אן א1יג באברעםםעס; און דערפלען אינדערװייםנס ליגן 6רידלעך, די דעכלעך שםר1יענע, זײ שיקן ברכוח... איך זעץ םיר א1יף א גר1יסן שסײן אן אלסן - ער ליגם דא א1י6ן קרײץ־װעג שוין 6ון ד1ר1ת• איך קוק סון דא ארים אין אלע זייטן: עח איז םיץ הײם דיזעלבע אלץ, דױעלבע... און, דוכט, דער אלטער בלינדער בעטלעסנײער, װאס טאפט אצינד בײם װעג דא םיסן שםעקן און װיל דערשלעסן זיך גום װײסן קלויםטער - ער איז דערזעלבער 6ון אםאל, אםאל נאך... עם איז איצט הארבסם. א ששילער תשרי־אוםעט צעשפרײם ליגט איבער אלע בערגלעך, ט?ל1< נאר ס׳איז אן אוםעם אזא נאנסער, ליבער... אין םעלדער - פיםם. די 6רוכט 6ון שװײס - אין שײערם. דאס שםעטל האט געזאגט ש1ין תפילת גשם און ם־איז ש1ץ גרײס צו רעגנם און צו שנײען, צו וױנסן װאיענדע בײגאכס אין ק1ים^ - - דער פויער, די פױערטע אוז דער ארבעטער דוד פלנםקי / נױ׳יארה ער שלא8ס, איז אז1י לײכם, או ןר קאן הערן יעדע מויז, און דערצו ליגס ער ביים בדעג פון ד;ס ברייטן סייערשן בעם. בייטאג קען נארנישס געשע; צװישן זײ, װײל די ארבעט איז איבערן קאפ און םיז אפגעטאן װערן. אין גלאם איז עם הע• לער ליכםיקער םאג, און זינד האט ליב נאכט און פינסטערניש. ועל נולם איז זײן םר1י טאקע א גרונד-ערלעצע םר1י, ער איז םיט איר פערהײראט ש1ין אײנאונצװאנציק יאר און קאן איר נישם םארװארפן דאם מינדססע. א ביטערער םע1ת) די גר1יסע און שװערע ארבעס האם נישס געשםערם, 6אר דעם העלן סאנ האבן זיי קיין בושה נישם געהאם, די ערלעכקײט 6ון דער 6ר1י איז קיין אפהאלם נישם געװענן. די םעשה איז נאך נעװעזן אז1י: דעם ארבעםער איז זיין שײנע, קרעםסיקע באלאבאסטע שטארק געםעלן געװעזן, נאר ער האט דך נישש דערװעגט א6ילו א1י6צוהײבן צו איר די א1יגן. זי איז נעװעזן באקאנט םיט איר ערלעכקײם און שטרענגקײט. אבער אײנםאל אין א הײסן סאנ אין 8עלד, אין םינוטן 6ון אפרו אונסער דער באקנדיקער זץ, האס זי אים צוגעױ6ן, ער זאל א סאפ םון איר בוזים, װי פארשװיגס ער אלז. אץ װען דער ארבעסער, װעלכער האם שוין עפעס א קלער דער פייער אלז געװעזן זעקםאונזעכצלק יאר אלס, דל םייערםע אײנאונפערצלק, און דער ארבעטער אויף זײער ה1יף אצםזשנצװאנציק. אז1י ה1יבם די םעשה זיך אן. דער פויער האט אויםגעזען װל לםלעכע און דבציק—דאר אץ ׳קװאר און קראנק, פלם א 6וס אלן קבר. די םויערםע האס אייסגעזען װל 6?נ6אונדרײסלק—ױנג און קרעפםלק און בליענדיק. און דער ארבעםער האס אויסגעזען זײגע אכםאונצװאנצלק — :עזוגס און שסאדק װל א דעםב. אלצסער קאן םען לײכם סרעפן, װאס עם אלז געשען. דער פויער האס אםילו געסראםן, װאם עם ק א ן געשען. נאר ער האם זלך נלשס געװאוםט װל צו העלפן, ער האס גע• מוזס האבן א ױנגן און געזונטן ארבעטער. ער האט נישט נע• קאנס נעםען אן אלסן אין קראנקן. און אויסערדעם איז דער *ירבעסער געװעזן גאנץ באזונדערם גום און נוצלעך אץ םלײ• סיק. האס ער זיך פארלאזם א1יף א נם. אדער נײן, נישם גאנץ א1יף א נס. ער האם בײ זיך גע• םראכס אזױ: בײנאכם קאן גארנישס געשען צוױשן זײ, װײל ער װאכס דורך די גאנצע נאכס, און דאס ביםל שלאף, װאס