Literarishe bleter
- Journal
- Literarishe bleter
- Volume
- 2 (1925-1926)
- Issue
- 99-100 (26.3.1926)
- Date
- 1926-03-26
- Page
- Seite 209 (sequence 13)
- Language
- Yiddish
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 64% known words query
- IRI
…/4795427-8773849-8774788--01102-4796453- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
209 ל טערארלשע בלעטער סס: —99 .זא שיקער ״םים די ברילן״ אק די ליםער>>ײשע הםכםוח, װו*ם קו־ םען דערבײ ארײם, האבן די אלטעי שײנע, רבנישע מראדיציע: ״הן בא לפני האי נברא... רשצנה׳ג... יאטרתי: מפת חטופנה שפתי זדיק״ — און נעםיינט האט מען דערםיט נ־שט אזױ דעם ןןרעטען םחכר, װי דעם, װוקס האט ,םםכים׳ געװןן... דאם איז רזןר ריצטערישער קײםיקער. נלײבן זײערע שייכותן זװם דיצםןרימן וחןרק - איז אן א ם£ק 6אראן א געװיםע פאזרלונג 6ין ביטול זװ דער טלאצה £ינם קרי־ טיקער, װעלצע זײ םאצן יאקאש אױך און רערזוו נאך אן יענעםס כובד ראש אין אן זי׳ין עננהארזױקװט. םען איז אביםל טילרער אין בדידערלעצער: אײן ריצטער דעם אנדערן. םען איז נישם אזא םקפ־ר װי דער בײזעײ קרי- װי אזרי איך האב זיך אלײז באגעגנט ם ק ע) דע־ ריבע־ פ־וןװי:•; א בר.י.ה ע ר , װ א ר ש ע שװארבן סורדום זער איז שיין אויף מיר אביםל ענגלעך) םיט דעם אלאאנענעם װעסס, םים די עאסאװע הוידן״ אנגעטון םײן הארטן ד,1יכן קראגן מיט אײן םאנקעס זאײן סאנקעם הןןב איך א טבע שסענדיק צו םארגעסן אויסן סיש), געניםען םײנע װער^ װי א בןליםלאכה ז־ץ געעײג אין געלאזן זיך אץ װעג ארײן פארן קײן ריאעװקע. סארן, פןר איך שסענדיק םיט דעד דריטער קלאם, אזא פרינציפ האב איך אין הגם אין םיץ פאראדנעם הימך מיט דעם ה1יכן קיאגן אין געשפרינקלםן אלפאגענעם װעסס, ם־ס דעם גי1יסן ,א1יםגעבונדענעם ללסערארישן קראװאט, װי א 6לעדערם1יז, זע איך א1יס צװישן די פאסאזשירן אין דריטן קלאס װי אן ןזנגעםיענער מענסש, װןןם דרײט זיך ארום איי א נןד, פינדעססװענן סרעס איך קײנמןןל נישט אפ 6ין מײן דעםאקראםישן פרינציפ אין 6ןןר דריטע קלאס לשם עקאנאמיע ציקוםענדיק נאענם צו דער סםאציע ריפעװקע, האב איך זיך 6לינק אריבערגעכאפם אין װ*גןןן 2־סער קלאם און װען דער צוג הןןס זיך ש1־ן אפגעשםעלס בײם סאםע פעראן, בץ איך םיס גר1ים װירדע אויסגעשםיגן, ארי־םנענופען, װי עם א־ז ןןפגערעים געװןןרן, רי צײםינג .די דראסלןזע נײעם׳ אץ געסןכט םײן גןןנצן ױעזן גדײש א1יםצינעםען דעם גר1יסן קבלת-פנים. שסײ איך אזוי םיט פיץ פעקל װערק אין אײן האנם און םים דער צײסונג ,די רראטלאזע נײעס׳ אין דער צױײסער האנס, קוק אהץ, קוק אהער, *ץ איש, נישסא קיץ דעפוסא■ ציעס, נישסןן קײן באגעגנער א1יף א רפואה. בל1יז צװײ יידן םימ ש־רעמס שםײען און שמועסן זיך איבער א1־ף מיין חשב1ן: — עפעס * מאדנער פארש1ין דרײס זיך דןז ארום — קענםיק א קאמעדיאנסשיק• װערם םיר נישס הײםלןך א1י6ן הארצן, װאס טוס םען? װוה־ן גײם םען און װוהץ 6אר6ארט םען? לאז איך םיך אר1יס 6ון וואקזןל אין בלײב שםיץ פאר א ק1יטיקן פלעצל ם־ם שװאוצע פלײםן און עטיעכע םיט בלאטע באשפריצסע דראזשקעס. לויסם צו םיר צו א גר1יזר ײדל םיט פארליאפעסע שםיװי״לעס םים א בײםש אין האנם אין כים אזא באװאקםן פנים, אז 6ון די האר אלײן האט םען געקענט אנשסאפן צמײ םאסראצן. — ־.■עשער וװהין פ;.רן? — איך װײס? םירט מיך אין דעם בעססן האשעל — אין גראנדיהאטעל, 6עםערו צו אברהם לײבן דעפ גראנד*האסעלםשיק. — זאל זײן גראנד-האסעל. (ה ו ס * י ז ד ע ר טונהעל נאך א לענגערער שקליא־וסריא און א לעצהאפסער ק$• רזןספאנדענץ, בין איך םושוה געװארן צו קוםען קײן ריסעװקע א1יף א םארלעזינג. דער לעצםער בריװ, װאס איך האב פון דארסן דערהאלסן, האס געקלונגען אז1י: ,ענדלזן האס געקלונגען די נרייםע שעה, װען איר םים אײ;ר סארקאזם װעט קיםען צו אינז קיין ריפעװקע א1יף א ליסעראײשן אװגס. אצינד חעס א1ין אינזער שםעטל, װאס באדם זיך אין אן אוםאםיע פין םינססערניש אין אומװיסנהײם, און װאס לינם אונסער די שװארצע 6לינלען 6ץ םױאנםראפיע, האבן דאם גליק צו נעניםן 6ין אײער נײססיקע שפײיןנ צינלײך םים דעם קולסוי-צענטר װארשע. .אין דעם גליקלעצן םאג, װען איר װעט דערשײנען א1יף דעם האריזאלם 8ין אינזער ששעסל, מיס דעם צוג, װאס קיםם םיםאג־ציים, װעס א דעפוטאציע סון אונזער עקזעקיציע םון אונזער ביבליאסעק ,דער ליכםיקער שםראל׳ אױף דעם נאםען םון דעם גר1יסן שרײבער און םענסשנ6רײנס שםואל זשעברע, װאש איז געכ1ירן געװארן םים בביד אין אונזער שםעםל ריפןװקע, — זײן אנװעזנד אייף דער באן־םםאציע אין ביזגעגנען אײך םים גר1ים םאטאס. כדי מיר זאלן אײך קענען דערקןנען, בעסן מיר אײך אלס סיםן צו חאלסן אץ האנס אלס םיגנאל די צײםונג .די דראסלאוע נײעם׳; דאם זעלבע װעלן מיר א1יך םין• םיר בעטן אײך, קיםם פינקשלעך םיט יעס אויבנדערמאנסן צוג, װײל םיר ווילן נאך פארן אװנס דורצסירן אײך איבערן שסעסל, כדי אונזער גאנצע מענםשהײם זאל אײך ז,ען אינקאגגיםא און איבערצײגן זיך, אז איר זענם קאנקרעם געקוםעו און אז אייער כב1ר איז ש1ין אנװעזנד. םחםת נישט איינמאל האבן אונז אײערע דיצטער אנגעסײשם ציגעזאגס צי קומען און נישם געקיהען. די םענםשהײם איז דעריבער געבליבן אבערגלויביש צו אונזערע אננעלעגנהײסן. אונז האט עם ארײנגעםריבן אין גר1יסע קאסטן אין םיר זענען געבליבן אנסוישם אין דיכםער אלס םענטש. ,םיר בעםן דעריבער אײך, גרויסער היםאריםם, איר זאיס אין זיך םארײניקן קינסס אין מענסש און קוםען באצײשגם ם־ס אייער סארקאזם. די גי־ויסע שעה האס געשלאגן. בײ• לײגנדיק דערבײ סו ולאסעס םיט 75 גראשן און רײזע־הוצא1ת 2-םע קלאס, װי זרר האס פארלאנגס. פארבלײנן םיר מיר גרויס באאבאכבונג: פרעזעס פון קאםיםעס 6ון דער ארגאניױרםער םון דער ביבליאםעק .דער ליכםיקער שטראל׳ א1י6ן נאםען פין גרויםן שרײבער אץ םענםשן• 6ריינס שמואל זשעברע: — י1נה קוקירחע/ צי דער באשטיםסער םינים האב איך אנגעםון םײן