Literarishe bleter · 1926-03-05 · 96 (5.3.1926) · p. Seite 157

157 ימער&רישע בלעטער 96 .זא זייםיר,; דוך-ארץ) :אוױזן דעם גא צ, ד,־פ־ אי; זײערע מ:ט<דעם,- ביי אזדנע אישאי׳זט ארישדיבטיעע מענםיםן, י~ זזעלנע די דע״״: באז־דן או־ף געדאנקק, - ״הי־םט עם דעד ד,־פך די א־ד.- פעראטיוון, דאם באהער־דן דיער ל׳עבן״. ״איך אליין דעל ר־־קענען א־ן דער :עטר׳עבק־יט 5גו!523 (דאדף ז־ין ״*־; די םאדע אלטע 52311-35 או־ב בידעל א־ן דעט ניט דין א־בערצ־־גט״... י׳־־ד דער א־בערזעצו:: באק־דט ז־ך א־־נע־ פון די אזד אפטע אבםידדן-. ער (:אד־י> דעט לייקענען אין ד־־ער די־ל־ק״ט אדי עד װעט א־ן דעט נ־ט זי־ן א־בעדצ־גט <טא די דען?>. אבער א־ן א־־נ־נאל א־ז א ב־טל קלע־ע־: ״או־ב ז־י דעלן םש־ר^מםא נאניי זיו• •ן^•♦•*••^••״ *4*4^4 נ־ס א־יעד־צ״גן ם״ן .נאך ארף זק , תת־ת המתים״ ד א־־םשטק 4.44^ 4444 ♦*4י*4•* וו <7 4 .4 << ו *ן ״א־ך ־■י ׳<׳ ןי^ יטטײט א־ן א.־ינ־:> , רו* ״ק רעק״ אםאל ג־עב: ב־יז ר נאנריף אנדע־דש די דע ־עם־עם גאג־ן א־ז באגױף תת־ת-המת־ם אינדיעד. די נ־עבודט ב״ סדן וזידעה ישע ז א נרא; פ־על־עד. דאם א־ ואצן אן א ־ר״ קק דױ־׳ו ניטא <ד;נ. ־ערז־ע ױעד איב ••*••• 4א4• ״ן *״ץ ז ו ״ ׳ ו ־ב־ הא־ א־ך נ־ט געב־אבט ׳ן או מאגגל א־ צול־ב ג־ע- :־לדל־עב־ע שםראך ה־ך קן דאלאנם ייילי: יב־עת. םא־ לאר די א־ ־טנזאקלאזע פא־ה־׳־בן, אדער דא־ ז״ מ״ק ז״ א־־ט א־״אנצן. ביהאב ייו ********4* •*4.*•*.^ <״*■״<! - ׳י״ '1 או־ך נ־ט ג־עד.אט קק פד״ל־עב א־דצ־יל־ר,־*־ ־ב־טעלן, דא־ די א ,.אג״ו געמעקט, קאמב־נ־דט, לוימן בלל: ״א־ן מוקדט ומאודד ב־״ו־דד. סיד־נק מעגלעך אדינע מעטאדעט, מידארף אבע־ ז״ן .־א־י ד־ע־צו, און זזוצדעט או־ך אנ־״עבן או־פן ־טע־-בלאט, אז סיא־ז א ב•,־־־־*־ באא״־בעטוטנ םון ,־אלאנם אין :אנדיט דערטע־. י. ראפאפזןרט — ־ - ז־קן צװעק א שול און א שול-פרזגדאט. דערביי א־ז בא־אקטעדיםט־־ט, אז גאגדין פאלט גזןד־״יט איין אפצוױיםן ז״ן פאלק םון ז״נע ה״נט־קען ד־אלעקטן. עד וױל מע־ניט װי ת,~ם־רן קולם־ר-קאנאלן צװ־שן זײ. װי יעדע,טיף-עבטע נאצ״אנאלע באדעגוטנ א־ז או־ך די בא־ דעגונג סון מאהאטר׳א גאנדי נ־ט נאר א אנ־טטדענגונ: פון אײ- םע־לעכער באנצ־״־ונג, נא־ או־ך פ־ן א־נערלעבעד. מאהאטמא :אנ- ד־ם באװעגונג א־ז ע:: םארבונק מ־טן £־וד צ־ באפרייען א־נ- ז״ענם לעבן םון ז״ צוו״ א־נ־ע־לעבע םאציאלע װאונק, דאם צעפדעםן א־ר און מאבן א־ד פאד א א־מבאהאלםענע ״וב־לצ״ג א־ן ענגלאנדם הענט. דאם איז ד• װאונד פון דעט אנטאגאנ־זט צדישן די א־נד־עד און מהמדאנעד, און פ־ן דעד א־נדישער ראטטעם-טיטטעם. מאד,אטמא גאנױ האט דצ־ך פ־אקלאטו־ט םא־ זק גאנצן פאלק, אז בל- זםן עט עקטיםמיק א־ן אינױע פאדיעד <די איבעחעצעד הםן זיי אן מצו,חדם<?>, דעלבע מיהאלט םאד אומ־יין, װעלבע ז״נען א־־ים- געשטויםן םון סאצ״אלן לעבן און דעלבע מייא־ױיט ז״ערע עלע- מענמארסטע מענטשלעבע ,־עבט, בל-זמן דער דאזיקעד צושטאנד װעם רויעק, האט אינױע קיץ ,־עבט ניט צו ז״ן *־״. װאס שייך דער איבערזעצונג, א־ז מען ב״ אונז געד״נט עש אי-צוםמק מיט א סקארבאװן: ״ױ שם,־אך א־ז נאנץ גוט״. מימוז אבער ערנסטער אגה״בן רעאגיק אויף אינזער איבערזעצונגם-קונםט. םארגל״בט ם־ק ױ א־בעדזעצונג מ־טן א־יג־נאל זעט מ־ק ר.־בף אם־לו נ״ או־בעדםלעבלעבער הרבבלעט־ערונג, אז ױ א־בעדזעצזגג ז־נױקט אױף טױם און שדיט. און ־עדעם מאל זײנען ה ױנד ל־־בטע. או־ף ז״ט? װעדט באשױבן גאנױם או־םז־ק: ״דעד אז־םדהק םון גהים ל״דץ און ג״ו־םער ל־בשאסט״, דארף זק: ״םון גה־ס געהלד און גרוים ליבשאםט״. ״װאם םא״אייניק זיך ט־ט א־ד אין לבע און דשױי <נ ז״ש>. דאם ,דא־ט £:>וו553|<מחס1 װערט אייער- זעצט מיט ״ױשר־ אנשטאט מיט ״דעי־קענטנישי׳. אה־ץ דעם, דאס םיא־ז :־ט ױבטיק, ג־ט עם :אך צו א םאל״ק נ־ואנם דעם גײםט :׳־; א־נױע <דאם דא־ף א״םגעדױקט װעק אץ דעד דאז־קעד שטעלע>, אם־דשנױק ױ ד־בםיקע באױ־טונג, דאם ױ דאז־קע דצ־קענטענ־ש םאדנע״ט אין דעד א־נױגער לעדע. ז. 11: ״ױ ד״ה־ה פץ גוטסק״ט א־םן <?> נאנצן לעבן, ס־נם נ־ט ב״זעק זיך״, דא־ף ױן <אומגעםעה>: ״ניט ט>ק קק שלעבטם י,ק שום לעבעדיקן װעזן, נ־ט אנטאן ק״ן געדאלד״. דערב״ א־ז ״נ־ט אנטאן קק געװאלד״ איבעדזעצט מיטן קאםישן: ״ניט :״- זעק זיך״. ז. 13. ״שדין א־ן יענע צ״טן האט א־נױעם של־עבטעד מצנ דערױעקט א־ן א־ם ױ ע,־שטע םא־נעם־לן פ־ן זק ק־םענױקן גה־ל״ א־ן אױג־נאל: ״שו־ן א־ן יענע צ״טן האבן גה־םע א־נױשע סעדע זענלעבקי־םן״ א. א. װ. םיא־ו נ־ט נאד װעהטלעך אנדעדש, :א־ ־ע־שט איצט באקממ זיך א זין. ױ א־ב־עד־ז־עצונג םון שדע־ע־ע, לענגעױע זאצן איז םשוט א־מ- :אהאלם;. ז. ג-ג ה ם־ר לעצט־ע שוהת. ,.ױ.חלוקי-ױעות 5וו־שן ט־לאק א־ן גאנױ, א־נטעדנעד-אלטן הדך ז״־ער מ־םםטן קעגנױט־קן דרך- א■־־; ד.אבן בולט בא־ױזן ױ ד־עלמ-אגשדינגק סון די דאז־קע ־״־־ ט־עמם־ע־אמ־ענטםול־ע <?> מ־ענטשץ; א־ן ז״עױע מ־עש־ם שם־גלען ל־ך אם ז״עדע ג־עדאנק־ען״. ד. ד״ אז אדאנק ױעם ט־םן דדך-אױן ך:׳*" א־נטע.־געד.אלק געדאק ו״עױע תלוקי-דעות. איעד אויף דא- יאנען האט ניט םאדאיבל םאק דאזיקן א־מזין, די או־ך סאד דעם גאנצן זאץ. ב״ אים שטי־מ <אומגעם־ער>: ״ױ ד־םלן־ס־־עם צװישץ ='לןק און גאנה ד.אבן (אה־םװ״זנדיק ױעדב״ ז״עד טיםן, קעגנ-