Literarishe bleter · 1926-02-19 · 94 (19.2.1926) · p. Seite 130

* 94 .■ו4( ליטעיארישע נרעטעו* )50 שווארץ אויף װײם גיט אינזשענ־ער־מאנעד םון ״דאס םאלק״, לאצקי׳בערטןזלדי װעט אײך דא גאד ניט העלםן. שלאםן גײט, שוין צייט! ״אפגעאדבעט״ עטלעבע יאד מ־ט םײנעם רױוח אויםן חשב־ן םון דעד ,7ל־טעדאדישעד נעזעלשאפט״ און איצמ א.־אם פון בעלעמעדז מ. אלמאז ביבליאטעקן אין פױלןי דער דיכטער י. גויכבערג (אםעריקע) הןןס אונז צוגעשיקם זײן בוך לירער ״געזאעען פון אונזער ח־ר״ (געבונדן) םאר די געזעלשאפטלעכע ביבליאסעקן אין בוילן. די ביבליןןטעקן, װאס וױלן באקומען אזא בוך, דארפן זיך ווענדן אין דעד רעדאק• ציע ״ליטערארישע בלעטער״ םיטן שטעםםל םון דער ביבליאםעק״• ״ליטערארישע בלעטער״. רעפערענטן־קרייז שםעש, ױןום װילן אײנןןרדענען פאלננדיקע רעםערןןםן, ד#דאן זיך װעגדן אוןאמזער רעמערענםףקרײז. *> נוארלפזמנ *יז שלמה גילבערט *.י•־. ״צי לעבן מיר נאכן טויט?״ ש ע ז ן: זדןר שלאף שון די נב־א־ם *•ן דער ה־ינןש־ששד של*ף. ״ןש איי ה־פנאזן ו,יי אזוי ה־ינזןשיזירמ ם־ן ן דשל-זק *ון דעל-דזרן. ששאשלשן *ון הו־ נב־אה םיפלען, דוי אזוי םשן קוםם צו די םדרנות פון העליוען א־ן העל• הערן. דעד א—יםנאננ א-ן אשב־אל אדער עלית נשםה. *י לעבן םיר נאבן םוים און צ' איז דא השארת הנ*ש? םאפעדיאליזאצ-ע *ון גײסםער אױף םאיר־ם•• :םישע סעזןנםן• ויןם זאנן װענן דעם קאנ*, שאפענהוישר, לאםבראזא, חשרינדבערק א;לקשאנדער ר״םא, *לאםאריאן אץ פש־בישעװםקי. די באציא־ננען *ץ אנרערע *עלקעד און די באצ״אוננ *ץ ײרן *ו דער *ראקפישער קבלה. ר א ט [: 27 פעבר.-ס;$קאלאװ־פאדלאסקי 6 בערץ — פולכוסק אלטער קאציזנע: 28 פעברואר — לוצק ד״ר י. קרוק: 27 פעברואר - לןןװיםש מלך ראװיטש: 20 םעברואר — פולסוסק טונקעלער: 20 םעברואר _ גראדנע 27 פעברואר — כעלעם פרץ מארקיש: 20 פעברואר — מאקאױ 26 און 27 פעבר,-דאםנראװיץ מאדאם פרישמאן: 20 פעברואר — פלאנסק צװײ זײטן פון אײן מטבע... א מאדנעד צוםאל, נמעט ם־מגאײיש... דע־ חב־ ,־עדאקטאד ג־מ מ־ר אייער אן אויסשגיט פון א צײטונג, א קוױצע נאטיץ פאד דער כראניק איך לײען איבער: ״גימםלם טעאטער אין לעםיערג, דאכ עלטסטע ײדישע טעאטעד א־ן פױלן, װאש עקכיםט־דט שוין 40 יאך, האט זיך םא־מאכט״. ^יך שטײ א ל״לע, קער אום ױעכ או־םשנ־ט און לײען אייעד אויף דעד אנדעד זײט: ״צו דער עםעגונג סון 'ײדישן םאלקס-טעאטעד אין ידילנע״ א טויזנמקע- פ־קעד עולם האמ ז־ך םאדזאםלט צו דעד עפענונג םון נײעם ײױשן םאלד.ס׳טעאטעד, .לאס איז געגױנדעט געװארן חדך הי נחוס ריפאדסקי או; אז. ל.״ און עס לעדט מיטאמאל קלאד און דײטלעך ם.ין כ״דע ״זײטן״: ח שטאט לעמכעדג, דאס ״האלא״-וױגעלע, ח םעםטוננ פון ד״ר ר״ך אין זיץ ננוסיא, דאדף קײן ײחש טעאטעד ניט. ,לאס םא־ א שײנות האט די צ־וניסטיש-אונאחסטישע אסיםילאציע צום ײדישן לעכן, צו ־עד ידײטעד ״חשעד מאםע? א שװאך אדערל ס־ן ״חש-לעבן האט אויפגעהערט צו קלאפן. ט־לא. צו לאס דאדםן ח ״כװיליע״- ל־יט א ״חש-טעאמעד? זעט איד, ,ןיו זײן א ראמאנטיקעד א.ץ חלוםק רדענן א העכרעלש טעאטעד - איז אן ענין: ערשטנס איז מען דערצו ניט מחויכ צו קענען קיץ העידעלש און צלײטנס איז דאם לײט םון ממשות און שטעדט נ־ט ח ״אוגאדע״. א־ן א כחל צוס לעםכעדגעד ״טאגכלאט״ קלאנט ז־ך ח חדעקציע פון מעאטעד כ־טעד אויף ח ״םינאנציעל בעסעד-געשטעלטע טעאטעדיפאזוכעד, לאכ גײען ־״ ם,־עכע — א־נ־כ ״אונזעי טעאטעױ/ ארן אריף ־' ז נימ א־ן ײדי יםעד שודד, דעד נח - םאד ־ טאנבלאט״ - ■*•**** -<; *•<׳ .לעם: ״בדיליע״ און , עאטעד. ***** •*••***** **, ת*׳ו י ־יו ־י ־ ז־ך אוץ לאס זי ט,־אגט אםימ־לאציע יםטישע ח צ־וני : ־א־ט, לא• קלאד און עט דעדט אם אלן עם ט אלץ שטאדב: אונזעד לעבן, םון בעחן א־ז ח טאן-גע קל־נגט כלױז ח קרן-תיסיד פושקע: צדקה תציל סמות... און װילנע - װילנע לעכט נאך, הנס ח שטאט גײט אויס א־ן דחקות און אין נ־יט. דעד לילנעד העכדעץ־דטעד צױניזם זשיםעט קו־ם נעמט אלעק כײ װילנע איר לעכעחקע ק־אםט - ח ײחשע שול, דעט טעאטער דעט אםטן ײדישן דעפע־אט, ח ײחשע צײטוננ און לילנע איז מויט פונקט לי לע־טכעדג. אכעד װילנע, דעד קלארער ײחשער םוח, האט נאך גענוג לעכעדיקן ־וש - און לאזט זיך ניט. לעמכערנ םאדמאכמ - און לילנע עםנט. ״אומדערהערטער סקאנדאל״... ■ ■ צום ױבילײ פון שלום אש ■ ■ ■ ערשס דערשינען ■ ■ ■ א ,? ר א ש ו ר ם ו ן ■ ■ ■ נחמן מייזיל ■ ■ ■ ■ ■ ש ל ו ם א ש ■ ■ ■ ■ ■ (25 יןןר שאפן) ■ ■ ■ פרייז 35 גראשן פארסןן 10 גרןשן ■ ■ פ׳קאן שיקן כיס פאסם־םארקן ־♦־ ■ ■ *דרעםד 36 סמ32)1 ,1!אן1גי11ץוו,װו1)1ס)1)1 .8 .1וע^\ ■ צײטונגס-קאנקורענץ - א שטויב, א רעש, א פיסקערײ; טיאםע׳ לידט צו דעד ״כעזעלשאםמ״, מירעדט אין נאמען םון אםת, ס־ן ױשד א. אז. װ. לי דען אנדעדש? אין ,־ינע גײט אדוים א :ייע צײטונג ״םרימאדגן״, א פלינקע, א ר־רעװדיקע, צאלט דעס שרײבעד בםזומנ־ם, גאר ניט װי דער שט״נער. נו, האט די צײטונג קײן סך נ־מ געטראבט און ״נעבאםט״ חבנאװן םאדא ט־טאדנעטעד, מ־ם א שםיצל צי אן א שםיצל-א צײטונג, או־ב איד לייסט װאט דאם א־ז אזױנס י האט זיך די חגעד אלטע צײטונג ״דאם םאלק״ צעבײזעדמ, צע־אנםעחט: סקאנדאלז ל־טעראחש<ע:עלשאםטלעכעד כרזא;ראל! אט ח זעלבע צײטונג, ,לאס האט יארנלאנג באנזלט דעם ײחשן שדײבעד, אלץ און אלעםען איבערגעדחקט און במעט ק״נעם םון זײ קײנמאל נ־ט באצאלט קיץ גראשן האנאדאד, אט ח צײטונג שרײט עס: באפמ דעס ננב• חבנאל, זאגט זי, א־ז אידעד, והא ,־איד,: חזיד-ישד׳םיסל- זי ־אט איצט לאצקי-בעדטאלדין פאד א דעדאקטאר. דיט׳זשע אזוי