Literarishe bleter · 1925-12-25 · 86 (25.12.1925) · p. Seite 329

329 לימערארישע בלעטער \י 86 .זא יגאל / ניו־יארק םאק דיר א־זים מיט א־ם אויםן נ״עם •טליטן ביז דער שםעטער נאנט, ב־ז דער לעצטער שטוב ט־ז שטאט בױ דער וױיט אין דער ,דעלט אריין א־ן - צוריק, צודיק- ־טטייט א־ר וױ א־ן תלום, קל׳יינע ־טט־בזיעך א־ן די?זטוב ביים קלויםטער. און די געדע לאמטערנם, עמערלעך מיט י ליכט־קי־ט און װא־עמער שניי• קים, לאמיר אװעקג״ן;עד ײי־-י ד״־מל א־ן א־יביקער אייביקער בױיט. 1ו און די ערד אי די זון ױיט איר גאלד איבער םעלד. דער הארבשט װי א הונט או־םן דךט ב־לט אומהייםלעך-געה־־ם. יקום, לאריד אװעקגק. די ׳טטיבלעך צעםאלן, די געצעלטן צעםוילן, די רױערן פוםטעװען א־בער אונזערע קעם• קליין, אונטער א־ינגעםאלענע יא־ן, װעק ריר תען א־ן יטלא,? םון דער ערד• מ־ט םארמאנטע אויגן. דעד הירל זײט שניי. אלץ םאײ׳טנ״ט א־ן םארטנײט. אלין פא־ג״ט און פא־ג״ט, און סיװערט שטיל. ם י נ ) קום, לאר־ד גײן, ד־ שטיבלעך י צעםאלן, ת געצעלטן צעםו־לן, ת רויעק םוסטעװען איבער אונזע־ע קעפ. א בלינדער ײד בלינדעד ״ד רוטן דאק ם־דל, יטם־לט ריט קראנקע םיננע־. שם־למ אזו־ וױ א ק־אנקער םויגל, אויף ת אםיע־נדיקע ב״םעד די נ״נעדיקע, װק די סעדער תנען ,־עגן םון ת הערנערדיקע צוױיגן. בלינדעד ״ד רוק דאק ם־רל. עםענען זיך םענםטער, עםענען זיך מיק׳ עםענען זיך כמארעס װאם ג״ען םון דער װאסערמ־ל. - קוקט ת זק. בלינדעד ״ד מיםן דא־ן ם־דל. כא״־גן װעט זק א חתונד״ ק ד י ע ה ראס װארט;, דאם טראכטן םון םדידלענע שעהן א־ן ס׳ג״ען ת הימלען אװעק א־ו־ בלו־. א־ן א״נצ־קע ה״זלעך, דענער םון שטדױ, , געזענענען ז־ך• באגעגענען װעלן ריר ז־ך א־יף א קליינער לװיה, באגעגענק װעלן מיר זיך מ־ט לויטערע אויגן... צעבױנן םון צאנק־קן שמאנטן. מ־ר האבן אזו־םיל םארמראגן א־־־פיל םארליטן. אדף גרינער פאה־אסעטער פא־-ע,־ד, ז־:ק פיר ק־נתדש גע׳טטאנען אזו*, ז״נען ריר םא־עלטעדט נעשטאנען אװ־, אזן סיהאט אינז דעד אלטינקער ״ד, ד־ט א שטומם־ק קל־ין מעסעמ׳ ק־יעה געשניטן. דו ד,אסט געװיינט צו מיד, און איך - צו תר. נאגעגענק װעלן מיר זיך אויף א קל״נער לזיד״ :אגעגענק װעלן מ־ר זיך ד־ט לוימעדע או־גן. נאך װ״מאגן שטומע און עלנט רענטו מיך םארטת־עק אין אייביקן שלאף. ,־עסט ג״ן אינדערםרי אזוי א״נציק און א־עם. א־ן װ״טער םארל־ירנק״ט םון טאו.. ד־ זון װעט דץ קיל, ת װעלט װעט דץ שיין. :אגעגענק װעלן טיר זיך אױף א קליינער לװיד״ באגעגענק װעלן מ־ר ז־ך, ד־ט לויטעדע או־גן. םרי־װינטער ־'-־״ט װ״ט אן חלום או־םן װעג םון יארן. ־ג־גד־ט א־ר וױ אין חל־ם, קלײנע שטיבלעך. און ת שטוב ב״ס קלױסמעד, אץ דעד װארעמער שנ״ ג״ט אויף דער ערד ארוים :ד־ט און װארעמט ת,־כן םענסטער. ״־ד״ענק״ט און ה״ם. אונזעד ה״ם. :•;־מעד רשה״ױנה ד,אט נעקויםט א נ״עפ שליטן. ״אך ס״ און נאך װיבוװם װעגן סםתר,