Literarishe bleter · 1925-10-02 · 74 (2.10.1925) · p. Seite 136

74 .זא ליטערארישע בלעטער 136 ער. ...נאך ם',־. א־ך ,דעל ד־ך •טרץ לאנג נ־ט םארהאלטן. ער. א־ן דע־ ט״וול לא:ט... א־ן א םא־ ,װערטער װעל א־ך תר רע־צ״לן דעס געדאנק םון מיץ [לאבט]• ז׳י נ״עד ד,־אמע. און ד לאבסט א״ך... > זי. איך הער ד־ך םיט דע״ גאנצער א-םמערקזאמק״ט: [זי װ״ל ד ב־סט לעכערלע־ך... .'7 באםט א־ויס נערװעז פון איר ,־עדקול א שפ־געלע א־ן נעמט ז־ך [באלי־דקט]. ־עכעד״עך? ראס האסטו ק״נמאל נ־ט גע- •* > צ-פדדרען]. עד. איך װעל דך מאבן או־פמערקזאם, מערי, אז מיין ר־א- אתיסגעכאפט. [פא״ל־רט ז־ך]. אגטש״לד־ק כהאב זך ז־. מע א־ז א־צט ם־ל װ־בט־קער פץ... ר״ן שפ־געלע. ד האסט זיך אתיסגעגעב;! < י זי. דאס טר״בסטו שדן א ב־סל א־בעד, מ״ן ליבער. פאר א-סצוהאלטן: גאט מ״נער! סיא־ז ראך ה״נט פץ דר נ־ט זי. דער פדױ קען גאנ־ נ־ט ז״ן ק״ן גרעסערע דראטע ם־ן - א־ר *טם־גד... אכער ר״ד, א־ך ד,ער. [ז• יאראלט רא: שפ־געלע]. ער. [םא־־ו-גערט לאנגזאט ז״ן פ״ף]. ער ליבט ז־ אץ- גלוינט א־ר. זי. ם״ן...׳ ער. נ״ן. ע־ ריל א•־ גלױב;! זי. דאס א-ז דאך אלין איינם. ער. מיט ז״ן גאנץ האר•; מיט ז״ן גאנצע־ נ־טמ־, װ־ל ע־ איר גלויבן, אבעד-ער קען נ־טז זי. פא־װאס קען ער נ־ט? ער. וױ לאנג עד האט געקענט האט ער געגלויבט א־ן א־ז געװען אזוי גליקלעך: דעד גלויבן א־ז געװק ז״ן לעבן, ז״ן בא- ג״סשעדדגג, זיץ-אלץ... זי. נו... נו... ער. אבער סא־ א געוװסע־ צ״ט א־ז געיטען אזעלבעס, װאס האט אונטערגעגראבן די װא,־צלען םון ז״ן גלו־בן... זי. װאס א־ז געשען אזעלכעס? ער. דאס א״גנטלעך איז אין מ״ן דראמע א £־אגע-צ־בן... ער האט ניט ק״ן פאקטן. סיה״סט עד ם־לט, אז ד־ םאקטן ז״נען םא־אנע;, אבעד ער קען ז״ ניט באקומען... םאדשט״סט? - .װאלטן די פאקטן געװען זעבא,־ע, קאנקרעטע, איז ראמאלסט-א״נס אץ צװיי און - די דראמע א־ז געענד־קט! זי. אלדא-ה״טם עס-עד איז ז• ה־שד? א״נעד םון טויזנט א״פערזיכנדקע מענער... דאס איז די־ז נ״ער געראנק? ער. ביז א־צט א־ז עס נאך ניט נ״, א־ך ר״ס; דאס נ״ע ה״בט זיך ע־רשט אן. זי. ה״בט זיך ערשט אן:.... [ר־ל כאפן א־ר מאנטל]. עד. אבער באלד װעל א־ך עגדיקן, יא־ו;ק זיך. זי. נו, נו... ער. א־־נמאל באקומט ער אן אנאנימען בר־װ. זי. אן אנאנ־םען בריװ?... דאס איז שזץ דאס נ״ע? ער. אפשד בעסער, אן אנאנימען טעלעפאן? ז י. ז־בער בעסער. א: װײסטד גאר װאס? - א ראד־א-טעלעפאן װאלט געװען נאך אריג־נעלער: ק״נער האט נאך ב־ז איצט נ־ט באנוצט רעס ,־אר״א םאר אנאנ־מע אינטר־געם! ער. אמר״ און רערםא־ טאקע װאלט ראס געװען ־נװין צו נ־, שדין באלד - סענסאצ־אנעל... ו־. נר, בל״בן מיר ב־ס טעלעםאן. איך שםאר זיך נ־ט מ־ט ד•,־. װייטעד? ער. עמעצער גיט א ס צו ודםן, או ז״ן געלבטע װייב, װעל- כער ער גלויבט נאך אלץ מ־טן גאנצן בוח םדן ז״ן בענקענ״ט־ נא־ ל־בע א־ן גליק... ז״ן געליבטע װ־יב-האט ה״נט, א־ן דער אץ דעד ־טעה, אויף רעס אץ דעס א־ט-א ,־אנדעװאו מ־ט א*ר גע- י [צ־טערט אד־ף, אבער באהע־שט דך באלד־]. ראס .. ה־־בט זי. שדין באמ־ אן צו װערן א־נטעדעםאנ ער. אמר,? אזעלבן האב א־ך ו״ך נאך ק״נמאל נ־ט־ געזען... א־ן דאס אל־ן צ־ליב אזא ק״ײנ־ק־ט? נ־, ג*ט; װ־לסט-װעל א־ך בל״בן... [ט־ט [רע־פ־״ט]. ד בל״בסט? ז־ך או־ס]. ע־ יעל א־ך דיר אבער ג־ט א״ף לאנג... א־נגאנצן נאבגעבן ח ז/ נאך. . אלע זאגן אװ• א״ך, אז א-ך גיב דר ציפ־ל ראך ג־ט.. ג״ן, װא-הץ ע ר.; אב• נ־ט א־צט. א־צט ביסטו מ״ן. דר ,יױדסט א־ך ב־ן דא־ אלע מאל ד״ן... זי. מאל— א־ך יא. אבעד א־צט ב־סטװ עס 4ער דױ אלע ער־ ו א יצט אד• גליקלעך װי איך האב זיך נאך ק״גמאל פ־ד זיך א־ [דע־ר טעלעפאן קל־נגט]. געפ־לט... [־מפתנגט א״ף]. דאם א־ז געװים צ• מ־ר זי. ער. [םא,־שטעלט זי, .װ־ אומװילנד־ק, רעס װעג צ־ס טע- לעפאן, קדקט איר א־ן רי אויגן]. דו האסט־ דען געדארט אויף א פעלעםאן? זי. יא. ער. געװא־ט אדן גע־ראלט אנטל-ם;?... ז־. ראס מדז געוױס ז״ן ארעלא, זי קען ז־ך שוין אויף מיר ׳ל 1 ״י׳' ׳ ער. ראםטו ראך געזאגט, אז ארעלא האט ניט קי ב־א;•• זי. עפעס טשעםעסט• זיך ה״נט צו יערן װאיט... [זי כאפט ראס טעלעםאן-דעדל]. הע־׳א; ־א• .דעמען? [אנטטו״מט] ראס איד גא־ צו ד״ר. א £־•־.... ער. [נעמט ראס רעדל. פר.גט] ה״לא װע־ רעדט? [הערט א ״לע און-רא־םט כאל מ־ט בעס ראס רערל אױםן אפא־אט, אםט־עטנ־י־ אן או־פגערעגטער]. זי. [פא־װא־נרעדם]. םארװאס האסטד איר גארנ־ט געענטפערט?;־,־. ראס קען איך ריר נ־ט ואגן. זי. װער א־ז ראס געװען? ער. ראס קען איך דיד א״ך ג־ט זאגן... זי. א פ־ו•... ער. ב־סטד א״םעת־כט־ק? זי. א, נ״ןז דד וױיסט, אז א־םעת־בט•־ בץ א־ך ק״נמאל נ־ט גע,װע;. ע,־. ראס קען אפשר ז״ן א באװ״ז, אז דו האסט מיר ק״נמאל א-ף אן אמ־, נ־ט געל־בט; ,װ״ל א״פעתדבט א־ז א ל״בלעבע שדע- סכער םון ל־בע. דך נ־ט א;. א״םערזובט א־ז דע־ ל־בעס מאמע. ליבע א־ז צ־ אלע: ע־שטן גלו־בן. קן מען דען ל־ב אץ א־: האבן גאט, װען מען גלוי: ער. תאס א־ז א ש־נער פא־אראקס: א־ך װעל א־ס א״סניצן אץ פ״ן ג״ער רראמע.;•,־לויבסט? זי. פון מ״נעטװעגן... אב• לאז פ־ך שדץ אמאל £־״... ער. [קדקט א-ף ו״ן ז״גער]. ערשט צען מ־ג־ט נאך פ־ר. ז־. שדן צען מ־גיט...