Literarishe bleter · 1925-09-25 · 73 (25.9.1925) · p. Seite 118

73 .זא ריםערארישע בלעטער 118 דיק נים געקוטען, אדער צורק געקוסען בעל׳י-םומיש. א־ן דער האל1׳ ט־נג םרן דיין דינשט אין א־ל איר אדט ױידן וועגן דר און או־ך אין ךעש כאנעמען דך צוט גאמט, ודאש א־ז געלךמען דיך באױכן, האכ איך דעדפילט דעס גרויסן טדויעד די־נעט אין א־ך האב אויך צו ד־ד דע״טפירמ דאס זעלכע, וואס ד, און םיך האט אדומגעבאסט עפעס א םין מיםט־־גועד סא־־לאגג דך א־מכאד־נגט צ־ זען. איך ז־ך אפגע־טטעלט און לאנג געק־קט;ן. דו כ־סט געזעסן ז״ט־ק, אגגע־טפא־ט א ־עד באנק א־ן או־ף דער האנט אנגע־טפארט ׳ך, האט א פ־כער דדכגענומען דאס גאנצ־ע טענע־ גאסט, פ־ט־ט א־־ס טאקט, א־ס אמאל, וו־ ס׳טרעפט, נ־ט א־ויסר־פן א ־טלעבטן געדאנק כ״ ם״ן פ,־״נ־. א־ך םלע־ג א־ס אפ־לו טרע־פן מ־ט א־ס, כרי ער זאל מ־ו א־־סמ־־דן, דאס וו־נצ־קעד ז־ך ט־עפן מ־ט א־ס, כדי עד זא־ מ נ־ט כעטן צו ז־ך, און א־ך זאל פאד־טפאדן צ־ טראכטן םאד־ט״דע; א־־זאכן צד מ־אט־־־־■ א־ס מ״ן אפזאג. דא :אר םלוציס האב אי י < "<• ׳^ £ ׳״^<י < - *״ * י 5■ ן > ן ■*׳ ״א. י <• ו '< ייי -* ן ' ז' :־ן גלייך אדעק אין ױ<י טעג אדוס. א־ך כ־ן גלייך געקימען צו עױטט א־ן אכט האכ א־ך שװא־צן געהילט, האכ האב דיך א־ן שטוכ נ־ט געטראפן. ד״ן ־־ר, נאר א־ך ל־־םן צי; או־ף ױד פץ דעד ד״ט] י ז־ האט מ־ר ד־ ט־ר געעפגט, געזאגט,; מ־ר גל־ך, ד ־־נסט דאכ האנט או־פן אנל־ען פ־ן ד דר ײשט דדנצ דאב ערשכע סאל נאבז אז ד׳* נ־בט :־טא, אז : •׳>*•• י׳י<• ■ <••*••••••—*^ —• 1 ן -|*>-. ו <׳ ו <<׳״׳ ץ ו ־ו־סגעגאנגעץ כאפן א כ־סל פר־שע לופט א־ן נאענטסטן א־סכל־ק א; דעזן מ״נכ... דא־ איז גע געדא־סט, אז ק״נער א־ז אץ שט־כ נ־טא, :אטש א־ך האכ סקדעריק. : ט, דערזעט פלוצס א זעונג, דאס באהעפט א־ס פ־ט ד־ א־־בעד־טטע וועלטן... :, דורבגעגאנגען א־ן כאט־אכט אלע א ט־ף-דעל־ג־עזער מע א־ך דא־ א־ עפעס אז נבליק דערם־לט איס אפ פו איך האב םון ע. ט־כ װי און זאפטיק געװאק םיט עפעס אזעלכעס, װאס מיפ־לט זעלטן כ״ געוד־נלעכע לעבע־ד־קע מענמ־טץ... דו כיסט פא־ מ־ר א־נגאנצן א נ״ע גע־דא־ן, וױ דו װאלםט מגולגל געדאק א־ן א נ״ לעכן... דיר שםי־״ט ז־ך אפ א־ן צ־ט אז האט האט ז־ך .. מ־ר פ־ן יעדער קל־ינ־ק״ט. געלאכט .. א סיד א געלא־ן.. שרד כ־סט עפעס א״ן א־נגאנצן כן ק״נמאל ׳סגעהאקט... טח־־עד אוי ד פון פר־מאו ־ענעס דעל י נ״ן• א־ך א, ,עה־לט, אה סאדגן ־ענעס פױ ד״ן ז־צן וון און ־טטראלן, כא־טאטנט א־ן א באכ־־ף געהאט אזעלכן, אז םען קען נ־ט ז״ן א־נגאנצן ־ | ־־ | ■ ,ן - | ־־ 1 - ן— - ־ צ־מערן... נאך דאס האכ א־ך עס געטאןי א־ך ,ד״ס ־א״׳ נ־ט אלע מאל ט־אכט א מענטיט דעגן דעס, דאס ־<; 11' '1' א מא־נע ״׳^••<| <-*<^ 1 | •׳׳<׳ , ז־ך אפ עפעס א מ־ן ט־פער א־נהאלט, עפעס א מ־ן ד.־־ך לעכן... געװא־סט, או דאס כיסט־, האב א־ך ראך א״נצ״ט־ק םאדגעסן, אז דאס כ־סטו... א־ך האב ד־ד א־־ף קיין םאל ג־ט געקענט צונו־פ- קנעטן מ־ט ־ענעד, דאס האט אזו־ ל״כטזיניק אזוי או־כעדפלעכלעך נט, אז ד :טער כ״םער איל כאשטראלט ם־ן כלעטער, כייטער-כלעמער א■ ן זון. מיר האס ז־ך געדאכט, אז א םױסטע־־ן פ־ז טרד־ער דצט, אוע א־ך ר.אכ געמ״נט, אז אלין גלאנצט א־ן ז־נגט צדליכ ד־ר״ דו כיסט געװען דעד ה־פך םון דער גאנצער נאט־ר. אבער ױ מ־ט די־ז ט־־יעד האסט ו־ך אזו־ א־־־נגעזעצט א־ן ארי־נגעפאסט, או מיר האט זיך געױכט, אז אלץ אױס ױר א־ז געדאי־ן א־נהאלטםרײכעד, ט־פער, םול מ־ט חן און גדויסעד, נ־ט-כאנעמענד־קער חכמה א־ן דעס שטומען נאטוד־לעכן אױם א־נז... מ־ד האט ז־ך געדוכט, א־ ױ כ־סט עפעס א מין לעכעױקער *מװאר- צעד חן-פינטל אויף דעד גאגצעד העלק״ט אין קלא־ק״ט ם־ן ־ענעס זומעדױקן פ־־מאו־גן... [פויזע]. איך כין לאנג געשטאנען און ק״ן דר״סט נ־ט געהאט צוצוג״ן צו ױר. א־ך האב נ־ט געדאלט שםעק רין א״נזאמרףט און ױינע געדאנקען, דאס ז״נען א־נגאנצן געװען קאנצענט־ירט א־ן דעס א־מגל־ק א־ן ד״נ־עס, א־ן סיו״נען געדען מאמענטן, דאס איך האכ םקנא געװען דעס פאדשטארכענעס מאן ד״נעס געשטארכן, דען מילאזט נאך דך... זי. כא, כא, כא... כיהאכ גא־נ־ט געדאוסט, אז ױ האסט א־ס מקגא געדען... ער. לאך נ־טז לאך ניטז א־ך כין א גױ־סער אבל א־צט, הערסט... כ״ ם־ר א־ז געשטארבן אזעלכעס, דאס װעט ז־ך מ־ד שוין ק״נםאי־' נ־ט אומקעק. א־ך װאלט מ־ך א־צט כארארפט א״נהילן פון קאפ כיז ױ ם־ס א־ן שווארצן |א־ן ז־ך אראפלאזן אויף דער ערד און טודיעק, ניט קק דכן טעג, נאר אלע יא־ן מ״נע ז־צץ א־ן טדויעק. (צודױנגלעך) זאג מ־ד נא־, זאג מ־ר, פארװאס האסט־ אזו־ ג־ך או־פגעהערט צו טרויעק נאך ד״ן מאן? םאדדאס האסטו א־אפגעדארפן פון זיך דעס שדאו־צן שלייעדי... א, דו זאגםט.י אז נאבדעם, וד א־ך האכ מ־ך מיט י ױץ. ל״כ געזעטיקט, האכ א־ך די־ אדםגעהערט ליכ צ־ ר.א:ן. נק, דו האסט א םעות. נאך *•••י• -סייקיי ״•**״^— ׳ ׳״' ׳ * **> <^< , . דא כ־ן א־ך גל״ך פא־כאפט שט־ד. סיהאט ׳; דא כ־ן שעענ־ש; אי זי זעט א־־ס נאך אזא געי געװען ר״ געדארן פון דער אטמאכפע־ע. סיא־ז שט־לק״ט •—•**• (1*1 י "1 ־י *־ 1 ז־ך דא׳־טן געשפ־־ט ־ענע ז׳ 11 % , דאס א־ז פץ א לעבעױק;, א ־ונגן ־ו־ער דאס 1 שם־י׳ן טי פון דעס ד״ן-לופט־קן אוי ה״ל־ק״ט, פא־כאפט א־ן געשפירט עפעס א מ־ן; מ־ך אינגאנצן .: די א־ך ,דאלט א־״נגעפאלן א־ן א היכל פון מרזיער... א־ך ר־ין, או א־ן ערנעץ קען מען נ־ט אזוי אפרוען ד־ נערװן װי א־ן אלא שטוכ, דאו עס ״ו אז מיהאט דא פ־ן דאנען א טו־טן אױ־סגעטראגן א ׳כ :אכז טו־טן א־ז פא־כל־כן א ־ו _י־לט ז־ך. אז דא איי יעכן א־ן ט־ויע־ געה־לט... א־ך געדענק נאך א־ן פ־ל נאך, די עס װאלט ערשט נעכטן געדע;, מ־ט .דאס פא־ א ־ראה-הככוד ױ ד־נסט דײנע האט גע־עדט ױ<־גן ד־ר. א־ך האב מ־ר פא־געשטעלט, אז אזא מין ד־ך-א־צױקן ־ראה-הככוד האכן אמאל ױ שקלאפן געם־זט םילן צו ו״ע־־ע כהנ־ס אדער פריסטע־ר, ,דען ־ענע האכן אין א ג־דיסן, אין א ה״ליקן טאג ױ ה״זער ז״ערע םארלאזט און האבן אין טעמפלען ז״ערע ,־עליגיעזע תפ־לזר״ גע־־כטעט, פון דאנק אייניקע ז״נען צו-