Literarishe bleter · 1925-08-28 · 69 (28.8.1925) · p. Seite 52

69 .זא ליטערארישע בלעטער 52 פערד־שינדער דערצײלונג י. א פ א ט א ש ו - האפט יטו•; געגעשן, וועלודל? - יא, טאטע. - טא גיי ששאן איין דעט שיםל. װעלװל איז ארײן אין װארעמען שטאל, ארויטנעט־רט דעם שי־ל, אים אײנגעשפאנט, און אײדער ער האט צייט געהאט צוצובינדן א־ין פערדם מארדע צים צװײטנם עק, אױ דער םאמער שוין א־ומגעגאנגען צװישן די סערד מיט א בו־גיק בײטשל, צוגעטױבן: - פלינתער, װעלװל, סלינקער: זײ ז״נען ארײן אין שליט;. דער שימל האט א שלעס געטא;, ארוים םון הױף אױמגעױנגלט מיט בלינדע, הינקעדיקע םערד. די םעלדער, אן א װעג, האבן זיך געצײגן הערמל-װײסע אין אװנט ארײן. דער שליטן האט זיך געגליטשט אונטער ד־ טעמםע קלעם םון די קאפ־טעם, זיך געטראגן א־בער לײרקע םארשנ״טע םעלדער• די זון, א רויטע, ד,אט זיך צוגעזעצט אויםן שנײ, געשםר״ט צעפלאממע פאםן, זײ געשפיגלט א־ן דער װײבקײט, אין ד־ פאר־ נראנדזשעטע אלשינע־ב״מלעך, װאם זײנען אזש װ־ם געװען ם־ן פראםט. דער שלימן האט זיך אפגעשטעלט. דער פאטער האט ציגעבונדן דעם שימל צו א נוים, אויםגעוױהלט א פאםידאם, םאררו־נערט א־ן ב׳געשטופלטע םנים האט אויפגעלוינטן. עד האט א־ו־מעפירט דעם אגער, א־ן א״דער װעלװל האט דך אומגעקוקט, איז ס׳פערד א םאל געטאן, נאלד זיך אױםגע- :אפט, זיך צעיױינט און גענומען שםר־נגען מיטן םעלד. איבערן שנײ האט זיך א בלוטיק שנירל געהאלטן א־ן אײן ױ־םן. דער פאטער האט דאפטיק געתינערט, געװען זיכע־, אז דער אגער װעט דך נאלד אינערדדײען פיט ױ קאפיטעם אדויף, גע- זען, אז ס־םע־ד לויםט טיט די םעלדער, לױםט, דאנט זיך, אױף אלע פ־ר, א־ז דאם געשטופלטע םנים גיעזאק חושך, געקוקט מיט ,־ציחה או־פן ײנגל: - װאס שטײפטו, גולם, אוין היטםט ד־ בלינדע םגרים? נעם דך דעכטסז װעלװל, אן אינערגעשדאקענעד, ד,אט דך געלאזט רעכטפ, דער פאטער - לינקפ. םלינקע האנן זײ זיך געטראגן א־בערן שנײ, ױ קעפ געבויגן, ױ גתיע אויגן האנן זיך געצונק, ז־ך גע־אגט נאכן פערד, װאם א־ז געשםרזנגען אויף א םריער מ־טן מעםער צװישן די לאפעטקעם, איבעתעלאזט הינטער זיך א ױיטע לײץ. און קעגנאיבער א־ז ױ זון א בױד־ק-רויטע געשטאנען איבער דעד העלםט אין שנײ. אםגעשאטנט א ם״ערד־ק םערד, איז דער אגער געלאפן מיט ר לעצטע כוחוח און דער שנײ האט זיך געקײקלט נײ אים םון הינטער ױ םים. װעלװל האט א־־נעױעיאגט דעם אגער. ער האט געכאםט א קויל שנײ און א הײנ געטאן ױ האנט. םםערד, םא־גלױוערט םון ,־ױ־טאג, ד,אט זיך קײן ױר ניט געטאי, נישט א־אםגענומען ױ םאר- ײאפעגע א־יגן םונם ײנגל. בלויז ױ גריװע א צעםאטלטע האט זיך געהוינן מיט לעצטער גבורה. װעלװל ד.אט זיך א ױם געטאן, גענומען לו־םן אייף צוריק. עד ד,אט נ־שט באמערקט וױ ר םערד האנן ז־ך צעשאטן אויף אלע ם־ר ז״טן, זיך געשלעםט א־בער ױ םעלדער אלטע, בלינדע. װאו ער האט זיך נישט א דדײ געטאן, איז אויםגעװאקסן דער אגער מיטן' מעסער אין ױ 'לאםעטקעס, מיט ױ םארשוימטע צי־ן. װעלװל האט זיך צעשױען. ױ שטילקײט א־בער ױ םעלדער א־ז געװאק ט־םעד, געק״קלט איבעד ױ שנײען דעם שרעק םאק טו־ט. ׳ט פון שײ־א־, צ־צוק־מען מ־ט שמאײע אינטע־- װעגלעך, האט זיך גע־גױיט א־נעק שנ״ אן אױמגענ־סן שט־נל מיט גר־נלעכע ש־־נן פון דאס אדעמקײט אלע זײטן. דער װינט איז נעשגאגען אפן םזן ,אט געהוינן טרקענע מיט זײ א־ן דער אםשט״ענד־קער ט־ר לענער םון נו־רעם, א־ן קו־מען א.־ן צוױק- ע םעל• אויםגעםרו־רן רעס הלשות־ריח, פ־ן װיידלען צלישן ד־ ם־ס. אזא ױח ]> •-> װאס אר ט־אגט ארומגעב-., זאטל, װא־. ־־< געװען א־יף א יטאל, האט־ ױ־ אױמגעדר־ט א צדעלף-יעױ־ ײגגל. ע־ ראט שט־דל מיט שמאטעס, אראפגענומען א רמען סינס;אט געראנגען נ״ס םענסטער, אײנגעשנורעדעט דאס צו נ־״טע שעםסן-פעלצל א־ן א; אומױןקער געדארט או־םן פאטער. סיײנגל האט סיערשטע־ םאל געזאלט מ־טםאק א־ן פעלר א,־״;, העלפן אנ-שײנק א נ-ארט־ע םערד. פע,־ר מ־ט א־אםגעלאזטע קעפ ז״נען געװען צ־נױפגעקװעטשט א־גמ־טן ר״־־ף. ױ שפ־צ־קע נײנעד האנן ז־ך געשניטן פין דער אויס- ■אנעגע־ פעײ ױ פערר ז״גען געדען אײטע־, נל־נ־ע, ז־ך מער נל־: באלענאמ־פ געװען גען או־ף עם;, ז״נ־ען נייצט געקאנט פא ******* ■>**•*•***• **** ״ט א־ז געשטאגע; א; אגער מ־ט א צענראנענעס פוס. װאס א רל•? - 1 צוםר , .; סא־ע־ מ־ט ױ נלוט-סא־לאםענע נאזלענע־. דער צע- װ־ א עלעפ- ־גלענן ,־; םארר־םן, צו ז־ך ד־ י צ״;, מיטן םי א יײ־־לן ם־ס, מ־ט א װײס לעטשל, א־ז געד טאן. דער אגער האט נ־שט צ־געלאזט ־ אפגע־אגט מיט ױ םארשו־מטע, .דײסע שאםי נ־א: פער־ ׳• -׳< ***■<*■* ****** ײג -< ו;אנן דע.־שמעקט עט;׳ געני״צטערט ט*ט ד' ׳ך צוגעשארט צ־ס םערד-שטאל. רי בלינדע מ־ט די אויסגעדא־טע העלזער האנן זיך גע־הײנן, געלעקט צדנגען ױ .ײא,־עמע פא.־ע, װאס האט געשלאגן םון ױ מא■ מא מיט ץי דער אגער האט זיך א שטעל געטאן א־־ף די ה־נטערשטע ם־ס, א ױס געטאן מיט ױ צײנער א פאסמע שטרוי און א פלאנטע שגײ א־ז א־ס א פאל געטאן אין ױ אויגן. ער האט ז־ך אדאפגעלאזט א־־פן קראנקן פ־ס, אויםגעטרײסלט ױ שט־לקײט א־ן א־ן דעס םאר- שפ־צטן געװײן א־ז געװען א שטומער צער. :ישט טיר איז מעד אין קיך איז טונקל געװא■ געהאנגען קײן זאטל. א פא־ הערגער האנן זיך געהוינן, זיך גע׳ ־נן א שפױנג צ־ טא;. סי״נגל האט צעשפרײט זײנע קורצע, געראד קלעצלעך ױלו .[< פ־ם, א־ן דער י אויף דער ח־ה, זיך אײגגעהעדט ילק״ט םון חרר, װי א ן דער םארמאנטער טיר ד״םט זיך דער װ־גט, ברעגגט מיט ז־ך דאס געװק ס־נם אגער. דעד פאטער א־ז אר״ן מ־ט א װאלקן םארע. ער א־ז נ־ײטער װי הע־נע־ר, סיפניס געשטופלט. הינטער דעס צעשפאלטענעס דאשעק, ױאס א־ז אמאל נעװען םון לאק־ר, זיצן א פאר גרויע אויגן, װאס װעק פון קײן זאך נ־שט גתפעל. עד האט אױאפגעניםען םון אויק א טעםל געקענטס, עס אװעק- געזעצט עסן םין טעלער ארו־ס א־ן םתס געשטעלט אויפן ט־ש, א םרעג גע־טאן: