Literarishe bleter · 1925-08-14 · 67 (14.8.1925) · p. Seite 29

ליטערארישע ב^עטער יע י װעגן איבערזעצונגען ארן װעגן רעכט אײף איבערזעצונגען געערםער רעדאקם^ר פון .לום• פל.*. אלך רזןנםטאגטל,־ כלס רערשמו׳ניננ, >ן• דיהאלט :>ןך ב־ל אונז נאד ידליגלק םון דרך א־ץ *>>־ ללטע־ארדמע דעכט און או װאכ כיזלאגנט *.* די עלעדעגסארסטע זלטן אלן די •טר־פטיטטעדערדטע באצייננען *טטללען ט,.־, דיידער, אוימ א זיײ&־ נידריקע־ כררנר. ב־ישסידן: אין פ*־ײ הןןט טטאניםלא: קאהן, א םאר־ינגע-, *)פגעקו־םמ דל רעבס אויף א־בערזעצן אלן ילדלש ,ליטנד דבאד במ־רטליכ׳, אלן רטבם טלוטן *ארלענע־ פ־ן בוך און זללגע סדברים, די ברידע־ סיג־א. גו דערדסט ער םלוציט, אז א װ*־שאודנר צי״טזיננ דרוקט רעש ראפאן. םטילטיט! ב־ל װעםען רען דאט, אל] אוא פא*, רער אל■ בעדזעצער נעקאנמ נעכען דל ,־עבטי צל ראלמ רען דער װאד־טאותר ללטע־אטן• פארײן גרטט נערארטט אריינטדטן ילך אלן אזא עדנסטן עםקז װל אײי רערלויבט זלך אלמעצער צו איבערזעצן ׳א וזערק םון א לעבעדלקן טחבר נימט אגפרענג־לק *־ל־עד בלל אלם ודענן א דערלויבנײט 1 דערלאזט םען בײ גארטאלע בענטיטן אזא םין םלרוגנ? יערעד אויטאו־ מענ ראך אליין בא־טט־םען זללן אלבערזעצער! םףט װעלבע רעבמ װעל איך אפדרוקן אויך ײז־דט א בוך םון א פחבר זןן זײן הםבםד, ז טאםער מלל ער זיין בוך נדטיט וזאבן אויף יױ־רטז און אםשר ד*ט ער ראם רעבמ שוין אםנענעבן אן אנרערן 1 דער זעלבער ה׳ קאהן טײלט םלר ם״ט, [ אז ער ד,אט נעקו־םט רל אויםשללםלעבע רעכמ אויף איבערזעצן אלן ילדדט און םוי■ לדט ,יענןבם ברונעפ׳, םין פי־ער בענוא. איצט ררוקט א לאדזער מ־ננלעכע צײמוננ אן אלבערדעצוגנ פון דעם בוך אויף ילרדט. אזא הםק־ות איז ראך נא־נ־־טזצ געדערט נעװארן. ראמען ראלאן האמ מלר נאר װאם צונע• שיקט ולין נײ בוך ,דער שםלר םון ללבע און טויט׳; אלן זלין ברלװ, װאם ער האט ביל• נעלעסט, בעוט ער טלך איבערזעצן או־ף יי• דײט דאם דאזיקע מערק. גו, אלך הויב אן דל ארבעט, א־ן, שטעלט זלך פא־, או א־ן א שיינעם מאנ װעמ דעריטײנען אןן װילנע אדער אם־לו אין װאריטע אן איבעדיעצוננ םונם דעלביקן בוך. נדטט נאר ם׳װעגז הײםן א נרינניטעצוננ ן םונש םדבר, גאר פ־טזט א םקאג־אלי־נוע- האנדלוגנ אלן באצונ צו מיר, אלבערועצער, װללל א־ך ־־על דאן ד.אבן נעארב־סט ברוינם, בלוױ רעדםאר דלןל ב׳הער־צט אלן אונוע־ װעלטל אזא יטערלענע ,הםקחות. | ל. בלומענפעלד •*ריז א גרופע שילער, װאם האבן נעעגדיקט די דרא■ םאטדטע שול. םון אזא םין םארשגױין די פערזענלעכע בא• ,־לרוע סק דיכטער און לעזער קאן אםדענניק ז־ין דער נעװאלטיקער ם״נאנאגדערבלי םינם אלנטע• .־עמ םאר ײדישער ללטעראטוד בײם ברי״טםטן ילדדםן עזלם, און אםשר אויך דל לעזוננ םונם ק־יוים םונם ילדישן בוך! איציע קאפעלושניק טאדגאוז *צו אונזערע פרײנט^ פון הרנטיקן נומער ןןן װערן די ״ליט. בלעטער״ מער נישט געשיקט דורך דעם ,מאמענט״ צו זלזערע אגענטן. אונזערע פרדנט אויף די ערטער װערן געבעטן אונז מיטצוהעלפן, אז דער נללער, פארברלזטערטער קרדז זןזל נישט פארקלענערט װערן. זעט, אז אין יעדער שטןזט און שטעטל זןזל די צאל פארקויפטע ״ליט. בלעטער״ נישט פארללעגערט, נאר פארגרעםערט װערןי מיר האלטן פאר אונזער חוב אוים• צודריקן דעם פארדינטן דאנק דעם ״מאמענט״ פאר זדן מיטהעלפן צו פארשפרײטן די ״ליטערארישע בלעטער״ אין פארלויף פין 16 װאכן צװישן זלינע אבאנענטן און לעזער. ,ליט. בלעטער״ ד;ר הםון ועמ נןןך אלץ איגם דיבטער דעם אלבערםענטש. און דער דלבטער, לץנדד זלך נלשט ש־גם־ען, זעמ זלך :$ך אלץ נ־ײזש אלם דעם סיבטילן און אײדדען רעדג־• ־־אואר שון דל איבערלעב־עגישן םון דער טאםע, און קוקש או־ף אץ־ װל אז־ף עפעם נלדדלקערם םון אלם, ו־^ם אלז װללט םון אלם, זקןם אלי אלן בעטטן [ פאל נוןד זיין נשםװתדלקער ט־ויטצעבער און אלז ן נרשט ראוי, זלך םלט אים צו בארלד^ | זעען םלר טאקנ ביי רל אזנצת העולם יײער זעלטן, אז ריכמע־ ד$לן זלך צונויפקוטען םלט 1 ־ער ם*םע. [ עם םוז נעזאנט װעדן, אז ם׳אלז זײעד טדויע• | ילק, װען א םץלק לןןזט קוםען וילנע דלנטעד צי [ אזא פצב, אז זלל זץלן זילן נעצװיננען כםעמ אוים• ־םללםלעך נאר צוללב נסזטעוייעלע םבזת זוכן דעם! קאנמאקט םלט דער טאסע. ם׳װערט דאן פש־ויבט [ בײ אתיערע בעסטע דל מענלעכקײט צו האנד־ען 1 לויט זײער אײנעסער אולבערצײנונג, לוימ זײעד [ אײנעגעם אלנםטינקט, טעםםעראםענמ און דראננ. ן ־עם דלכטער װערט אװעקנעגונמן רי פענלעכקײט ם־ן צונויםלעבן זיך, םון אדילנלעבן ױך אין 1 םון צ ו ז א מ ע ג װ א ק ס ן ז י ך פלט דעד פאםע.! צוללב דאגות *־נםה חעדט ער ביי אונז סעטדלבן | ם־ן שטעטל צו שטעטל פלט דעם װ י ל ן ם ו ן | דער זעלבער טוןםע, װעלכעד ער דארף: א־־ננמלועך ז ײ ן װ י ל ן אויםװארםן. | *ון דע־ אנז־ערעד זייט םװ װלרער נעזזןנט! ־עדן, או גלשט אוגטעד אלע באדלעוגנען קןןן און | דיורף אויך דער דיכמער זיך צועםקוםען םלט דע־; באסע. עם םװ אויך דער דיכמער *רויםרוםן די 1 אנמשםרעכגרע בארלננוננען, בײ װעלכע וײן צע• 1 :ײםקוםען זיך טיט דער םאםע קוםט םאר, בדי | עד זאל נלשט צעשסערן ביי אלד רי אללװ־ע ■ .לענן אלם אלם א העכערער ני־םטלקער נעשטאלט.! רי ײדיעזע םאםע םוז זזףו־נן םאר אלרע נײם•, ט־קע בהגים און הער יידישעד רלכטער םוז 1 ־נ־טרעבען םלט אלע כודו־ת און אונמער אלע אום• ן שטעגדן גלשט צו דעו־לאזן םארשװעבן זײן כהונה. ■ דל כהונה סונם ילרישן דלכטעד איז די כהונה! ם־ן רער ילדלשער ללטע־אמור. די כרזנה פון; דער יידלמוער ליוטעדאםור איז דל כהונה םון דער | ילדישער טאםעו 1 29