Bikkūrē hā-'ittīm · 1823-01-01 · 1823 - תקפ״ד · p. Seite 7

( ך) יי אין נאטטעם וועגען צו וואנדעלן, אונל אי הן צו ליבען “ (•5 כוך טאו* •*•ג1)נורזא 3יד כעדייטעט,צושטועבעןנאך דען3ויידעןגאטטעם׳ יער אללגיטיננעגען אללע געשעפ6ע איזט, אונו אים וואהלטחון גור 8חיוע§עועטי אוגד דים אייט וער גרונו* אוגד ראן וועזען ועד מעג? שענליבע אכעו5אןאיד,וע0מאאסשטאבע לאסאונזשפדעכען; וען ע׳ ש״נט מיד אס שווערעסטען צו זיין, נענו׳ אנצוגעבען, זואז אין אייגענטליך מיינען מיטמענשען טהון מום/ ויעז אין אלז וויאהדעד , ” מענשענ3דיינר מין בעטדאגען ודלל הלל♦ ריא שוויריגקייט היבייא שיינעט ריר 5ערמוטר,ליך דיא יי יעלבסטליבע “ צו פעראורזאנען, וויא זין מיט דעחעלבען ייא נעכסטענליכע 5עראייניגען זאלל . איזט עם ניכט זא? ליבער זאהן! שעמע דיך ניבט, זאגע עס 5רייא העדויז « וער שיכטערנע יי לעדנט זעלטען עטוואז גרינדליך “ (אנוח •11 •§ »)• זכאייס זאהן אין קאן עם נינט ל״ננען• זיה מיין?אטער! איך שעמע מין ניכט ריר צו בעקעננען׳ ראם מיין איינגעם גליק אוגד מייגע צו3דיוענהייט צו כעפעודערן" וער צוועה מיינער בעשטרעבונגען אוגד האנולוגנען אייט. עז שיינעט מיד אלזא אם שווערעסטען, וועלנען מאאסשטאב איך מיר 5<ר דיא מענשענליכע וועהלען זאלל, דאמיט זיא נינט מיט יעד זעלבסטלינע איו קאלי ליזיאן געראטהע; רען דיא זעלבסטליבע אבצולענען , ואז בין איך, טראטץ אללעד אגשטועננוגגען אוגד בעמיחונגען ניבט איס . שטאנוע דילל וגינט ואך מיין זי^הן — בעשטדעבע ויך 8עוגעד נינט אומזאנסט ״ געגע! ייך זעלנסט ויס5אללם צו שטוייטען אונלייגבאו איזט דיא זעלבסטליבע איין עילעד טויב אוגי יעו גרוני אללעו פרייען האגולוגגען איינעס פעוגינ5טיגען לועזענס זיה'! לינע צו גאטט אונו צו אונזעדען נענעגמעגשען קעננטע גאו נינט שטאטט האכען/ונעןזיאיענעןצוועקנינטכעפערדערטע, ארעי ווען זיא מיט איהס אין שסלייט קעמע• ליבען ודר יא נאטט, ודיל ער ריא העכסטע שטיטצע אומרער גליקזעליגקייט תיר אוגר ואוט ־־־ יעניייטס דעס גראבעס—איזט{ זאמוסאויך מעגשענליבע דיא גרוני? דאגע אונזערער אייגענען גליקזעליגקייט וועווען. וארוס פ3לעגע איך וען וענקשפווךצו 3יר>רען (אמת י1 •§ 4!) ״«3 yערן איך יי ז עלב סט ניבט רער ענדצמעק מיינעס ואזייגס בין, ווערזאללטע יי עז רען דין“? דוא ודוסט ויךוואד,לנאךעואיננעדן, אלסאיינסט איין חיירע קאם, דך אונטער רער בעד ימים, מאן זאללע איהם איין אמט געכען, צום יודענטחום איינודיהען צו לאססען; ודא ליברייך איך איתן אוי3גענאממען (שבת •31), יען איך זאה עז זיינעד אונשולדיגען איינ5אלט' אן, דאס ער אייגענטליך זיינע גליקי זעל׳גקייט בע3עדדעדן וואללטע, אוגד דאז איזט יא דעד טייב׳ דעיאונזמענשען צו יעגען האנדלונגען אנטדייבט, לודך דערען אויז• איבונג ודו ענדליך דאז עוויגע לענען עדריינען זכאי׳ס