Di Yidishe eḳonomiḳ · 1938-03-01 · 4-3 (מערץ-אפריל 1938) · p. [Seite]

יעקנ לעשטשינסקי/ װ$רשע יידן אין װארשע ארן לאחש* י 6 די צרה 5ון יעדער מפה באשטײט אין דעם, װאם זי שלעפט נאך זיך קלײנע מכהלעך־בלאטערלעך. מיר האבן אין פרלערדיקן קאפיטל גערעדט װעגן דער גרעסערער ארבעטלאזיקייט בײ יידן אין פארגלײך מיט ניט- יידן אין האנדל און אין אינדוםטריע. מיר האבן געװיזן, אז אין די ר&מען פון דער אינדוסטריע גופא איז די ארבעטלאזיקײט אין די קלײנע אונטער- נעמונגען גרעםער װי אין די גרויםע, און װייל יידן ■זײנען פארנומען אין די ערשטע א םך, א סך מער װי אין די לעצטע, באקומט די ארבעטלאזיקײט• מפה בײ יידן א צוגאב-בלאטער. דאם זעלבע איז אין האנדל. די ארבעטלאזיקײט אין האנדל בכלל איז בײ יידן הן אין װארשע און הן אין לאדזש מער װי צװײ מאל גרעםער װי בײ ניט-יידן, אבער נעמט מען באזונדערע צװייגן 8ון האנדל, דעקט זיך ערשט אויף, װי טיף דער חילוק איז צװישן יידישע און ניט-ײדישע לויננעמערס. די צי§ערן §ון דער טאב׳ 111^צ <ד 157) דערצײלן װעגן א גאנצן פאק מפות און מפהלעך: די ערשטע רובריק װײזט אונדז, אז אין בײדע גרעםטע שטעט מאכן אוים די יידישע ארבעטער דעם קלענסטן פראצענט אין געלט- האנדל און דעם גרעסטן אין קלײנהאנדל. דער געלטהאנדל האט צװײ מעלות, װעלכע זײנען פארן יידישן ארבעטער צװײ גרויםע חסרונות: ער איז אין א גרויםער מאם קאנצענטרירט אין מלוכישע הענט און אין גרויםע אונטצר- נעמונגען. אויב אין לאנדמאסשטאב איז דער קרעדיט-אפאראט אויף 70-65 פראצענט אין ע§נטלעכער האנט, קאן מען אננעמען, אז אין דער הויפט- שטאט איזער מינימום אויף 75 פראצענט אין מלוכישע און שט$טישע הענט. און טאקע דערמיט דערקלערט זיך די נישטיקע צאל יידן אין דאזיקן י האנדלצװײג. די צװײטע רובריק גיט אונדז דעם פראצענט יידישע ארבעטלאזע אין די דרײ באטראכטע האנדלצװײגן. װאם זעען מיר? דער פראצענט יידןצװישן די ארבעטלאזע איז אין אלע צװייגן העכער װי זײער פראצענט צװישן די * זע די יידישע עקאבןןמיק, 11, ז׳ 44.* 156