Di Yidishe eḳonomiḳ · 1937-08-01 · 5-4 (אוגוסט-סעפטעמבער) · p. [Seite]

141 מ(נגן ע קןןנםמרוקטיװן פ^#ן פון הילף פ§ר די פוילישע ײדן אנטװיקלונג, וואם דאם לאנד ד.אט דורכגעמאכט, און ערשט נאך דעם װעלן מיר איבערגײן צו דער לאגע פון יידן• די טראגעדיע 5ון פױלן אױ ניט נאר א פאליטישע, נאר אויך ןגן עקאנאמישע. ליגט דאך פוילן צװישן צװײ גרויםע און שטארקע מאכטן, בײדע טראדיציאנעל פײנטלעכע, בײדע שטורעמדיק װאקםנדיקע, בײדעיאבסאלוט טאטאלע, בײדע אומגעהײער באװאפנטע, בײדע מיט א הויך אנטװיקלטער אינדוסטריע — און מען מוז לאװירן צװישן די דאזיקע צװײ בערן, װאם האבן װעלפישע אפעטיטן סײ צו פאליטישער, םײ צו עקאנאמישער עקספאנסיע. אבער נאך טיפער איז די טראגעדיע, נאך פריקרער איז די לאגע אין עקאנאמישן פרט: דצר אױ5געשטעלטער זעלבשטענדיקער פוילישער ארגאניזם האט פארלױרן דעם באדן §ון זײנע היםטארישע עקאנאמישע פונקציעם. אין משך פון העכער הונדצרט יאר — און הונדערט יאר אין דער קאפיטאליםטישער מקופה איז גלײך מינימום צו טויזנט יאר אין דער §עאדאלצר צײט — האט דער צעשניטענער פוילישער ארגאניזם זיך צוגעפאםט צו צװײ גרוגט־פונקציעם, װעלכע זײנען גצװארן זײן ארגאנישער מהות, זײן לעבנסלופט: דינען װי אן אגרארלאנד §ארן מער5 ופױזן פאר דײטשלאנד און גאליציע 2אר עסטרײך) און װי אן אינדוםטריע־לאנד 3ארן מזרח (קאנגרעס־פוילן פאר רוםלאנד). אין די ערשטצ יארן נאך דער מילחמה, װצן ם׳האט אויסגעזען אזוי, אז די ליבעראל־קאפיטאליםטישע װירטשא§ט-סיםטעם װערט אױפגעשטצלט אין איר גאנצן פארנעם, האט מען געקאנט כאװצן די האפענונג, אז דער אױ2געלצבטצר פאליטישער ארגאניזם װעט װײמער קאנען אויספירן זײנע היםטארישע עקאנאמישע פונקציעס דורך עקספארט־אימפארט און װצט בלײבן דער בינדגליד צװישן מזרח און מערב, װעט בלײבן דער געװינער §ון דער גליקלעכער געאגראפישער לאגע צװישן אינדוםמריאליזירטן מער5 און אגרארישן מזרח, באדינענדיק דעם ערשטן מיט זײנצ ביליקע אגראר־פראדוקטן און דעם צװײטן מיט זײנע ביליקע אינדוסטריע־סחורות. מען האט געקאנט מאכן פלצנער װעגן אנטװיקלען זיך צו א גלײכװאג־מלוכה - מיט א ברײט און הויך אנטװיקלטצר רענטאבעלער אגראר־פראדוקציע פארן אינדוסטריאליזירטן מערב און מיט א ביליקער פרימיטױוער אינדוטטריע פארן אפגעשטאנענצם מזרח. דװקא די טאפלקײט פון דער היםטארישער אנטװיקלונג האט אםך צוגעזאגט אין פרט פון הארמאנישן צוזאמענהעפט פון די צעריםענע טײלן פון לאנד. די טרױעריקצ צעריםנקײט 5ונעם ע5ר האט װי צוגעגרײט די גליקלצכע הארמאנישע גאנצקײט פארן עתיד — האט געשאפן יענעם באדן פאר גלייכװאג צװישן אגראר• און אינדוםטריע־װירטשאפט, װאם איז דער טרוים פון א סך לענדצר. אמת, םאװצט־רוםלאנד האט שוין דעמאלט שטארק ארויםגצרוקט די טענדענץ צו אינדוםטריאליזאציע און אויטארקיצ. אויך די דײטשצ אגראר• פאליטיק האט פון די ערשטע נאכמילחמה-יארן זיך געשטעלט צילן §ון