Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft
- Journal
- Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft
- Volume
- XXI. (1930)
- Date
- 1930-01-01
- Page
- – (sequence 123)
- Language
- German
- Belongs to
- journal volume
- OCR quality
- 82% known words query
- IRI
…/3486266-3486299--8193-3494572- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
Mentioned entities
OCR text
ii? 8) Kaufvertrag von Grundstücken: B. B. 54 1יבא דמלבתא דינא ומלכא אמר, dass man Grundstücke bloss mittels schriftlicher Urkünde erwerben kann, das ist persisches Recht, wo auch im Falle der mangelnden Urkunde vierzigjährige Ersitzung notwendig. (Gehört eigentlich auch in das Sachenrecht oben zwischen 2 und 3). 9) Darlehenszinsen: B. Mez. 62 Was man nach ihrem (nichtjüdischem) Recht בדיניהם vom Schuldner als Zinsen für den Gläubiger gerichtlich erzwingen kann, das zwingt man nach unserem Recht (jüdischem Recht) den Gläubiger als unerlaubte Zinsen zurückzugeben. Was aber nach ihrem Recht für den Gläubiger nicht erzwingbar ist, braucht auch der jüdische Gläubiger dem Schuldner nicht zurückzngeben. (Erzwingbar ist ribis kezuzo, wenn der Zinssatz bestimmt ist, aber nicht das, was vor oder nach dem Darlehen als nicht beim Darlehen bedüngen vom Schuldner freiwillig gegeben wird). 10) Tierschäden: Das jüdische Recht unterscheidet beim Tierschaden, ob das Tier (der שור) unbescholten, d. i. תם oder bereits als gefährlich bekannt, d. i. מועד ist. Im ersten Falle haftet der Eigentümer bloss für den halben Schaden, im zweiten Falle prästiert er den ganzen Schaden. Der Niehtjnde aber prästiert in jedem Falle, ob es sich um den Schaden, den sein Tier einem Juden oder Nichtjuden zugefügt hat, den ganzen Schaden, sowohl beim תם als auch beim מועד. Selbst wenn er sich dem jüdischen Rechte freiwillig unterwerfen will, er wird כדיניהם, das ist nach nichtjüdischem Recht behandelt, das keinen Unterschied kennt und immer vollen Schadenersatz verlangt. Jerus. B. K. IY hal 3, Babli B. K. 38 a. 8) ב״ב נד: והאמר שמוא, דינא דמלכתא דינא ומלכא אמר לא לקני ארעא אלא באינרתא 9) ב־מ סב. אד ספרא כל שאילו בדיניהם מוציאין מלוה למלוה, בדינינו מהזירין ממלוה ללוה, בל שאילו בדיניהם אין מוצאץ מלוד. למלוה בדינינו אין מהדרין ממלוה ללוד. 10) ידוש׳ ב״ק פ״ד ה״ג ..ד אבהו בשם ד יוחנן אמר כדיניהן. א״ר לא על הדא איתאמרת? אלא כהדא דתני ר חייא שור של עכרם שנגח שור של עבדם אחר חברו אע׳־פ שקיבל עליו לדון בדיני ישרא, בין תם