Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1921-01-01 · XIV. (1921) · page 141

133 Opfer (III. B. M♦ 2, 13) und ferner heisst es (bei den Strafreden): Dies sind die Worte des Bundes. Dem Salze ist es beschieden, das Opfer zum Darbringen tauglich zu machen, so ist es den Leiden beschieden die Sünden zur Sühne geeignet zu machen; und wie das Salz das Fleisch durehdringt und reinigt, so durchdringen und reinigen die Leiden den Körper des Menschen.״ Und selbst die Leiden der Gerechten, die uns oft so unbegreiflich erscheinen, dürfen uns von diesem Optimismus nicht abbringen. ארשב״ל משהקב״ה מתייאש מן הצדיקים בעה״ז חוזר ומרחם עליהם (איכה רבה פרשה ג׳ בחמשה מקומות.) ״R. S. b. L. sagte: Wenn Gott sich von den Frommen in dieser Welt abwendet, dass es scheint, als hätte er sie gänzlich aufgegeben, wendet er sich ihnen immer wieder zu und erbarmt sieb ihrer.״ Der Optimismus R. Lakischs entsprang einer tief religiösen Lebensauffassung und ist um 80 höher zu bewerten, als er ja, wie wir dies früher bemerkt haben, von Natur mehr zu Ernst und Schwermut neigte und auch in anderen Anssprüchen diejenigen geisselt, die dieser Pflicht einer ernsten Lebensauffassung zuwiderhandeln; so sagt er z. B. (.בל המתלוצץ נופל בגיהגם <ע״ז י״ח ע״ב ״Wer sich der Spötterei schuldig macht, verfällt der Hölle.״ II. Der Mensch. Sein Verhältnis zp Gott und zu den Mitmenschen. Der Mensch ist gleichsam eine Synthese der ganzen Schöpfung. א״ר עזריה בשם דיל ביום הראשון ברא שמים וארץ נשתיירו חמשה ימים בהא אחד מלמעלה ואחד מלמטה ברא בשני רקיע מלמעלן בשלישי יקוו המים מלממן ברביעי יהי מאורות מלמעלן בחמישי ישרצו המים מלמטן נשתייר יום הששי מלהבראות אמר הקב״ה אם אני בורא מלמעלן הארץ מתרגזת ואם אני בורא מלממ4 השמים מתרנזין מה עשה הקב״ה ברא אדם מלמטן ונשמה מלמעלן גתנחומא פ, בראשית.) ״R. Asarja sagte im Namen von R. S. b. L.: Nachdem am ersten Schöpfungstage Himmel und Erde erschaffen waren, kamen an den folgenden Schöpfungstagen abwechselnd zum Himmel und zur Erde gehörige Schöpfungen: am zweiten das Firmament, am dritten