Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1916-01-01 · XI. (1916) · page 121

101 צדקה, ווען ער עש תוך ג׳ ימים ניט ניבט. כל הנ׳ל Sn דין בלי ערמה ומרמה ניט מורה שום היתר דין בעולם. .91 § לויפט איין קעכין אויזז), זול דער ב׳ב דיא ברירה האבן, וויל ער )יא האבן, מוז דיא קעכין ווידר איין נין, וויל ער, מאג ער זיא אוישן לאדן אונ׳ דרף איר קיין שכירות צו געבן. וועלכי קעכין דך ניט פר הלט מיט רעם ב״ב, מאג דא דער ב״ב לאדן בתוך הזמן, אוג׳ מת איר צאלין לפי ערך, פר לייט דיא קעכין וואז .74 b דעם ב׳ב איז בפשיעה, מת זיא עש צאלין. ווען זיא ה״ו קרנק ווערין דיא משרתה, דא איז דער ב׳ב מחרב זיא אויז צו הלטן י״ד ימים, מיום, ת ער זיא לינט בהקדש, דהיינו ער דל פור געבן ליד נבאי החודש א׳ טאליר. ליגט זיא ניט אזו לנג קרנק, דל דער גבאי מחזיר זיין המותר. וואז זיא נישמייט מין, זול זיין ההוצאה לחצאין, דהיינו חצי הוצאה על ב׳ב, וחצי על המשרתת עד ד שבועות דיא דא זיין בכל הוצאות בעולם. דיא דא זיין בהקדש דלן קיין איין נעמין רק ברצון גבאי החודש ווען איין משרת חולי ווער, דא איז מחויב דער ב״ב אויז צו הלטן מכל וכל ד שבועות ואח׳ב על הצדקה. מן זאל קיינם געבן קיין קעכין ומשרת ניט אויז דינגן תוך חודש קודם הזמן, עז דיא קעכין אודר משרת דלן זיא דך מיט דעם ב״ב ד׳ שבועות קודם הזמן מודיע זיין, אוב דא וויל בלייבןאודר ניט; וכן דער ב״ב דער קעכיןאוב ער זיא וויל הלמן. ווען מן זיא דינגט פר עדים, דא קאן זיא נימר חוזר זיין; וויל זיא חוזר זיין זול מן .75 מכריז דין, דז דא נימנט דל דינגן, אוני ווער זיא דינגט נאך דער הכרזה איז חייב ליתן קנם ג׳ אדומים לב״ה, אוני טאר זיא דער צו ניט הלטן, וכן הנ״ל ג״כ במשרת. מן טאר קיין קעכין, דיא אונטר מ׳ שנה איז מכ״ש איין בתולה אן דער ווייסל 3) שיק בקנס ב׳ זהו׳ לבנין ב׳ה. מן טאר קיין שפחה גויה ניט הלמן פר איין דינשט, דז זיא זולט ליגן בייא דער נבט בביתו של יהודי זייא דען איין וושיר טרענרין אוג׳ הולץ אונ׳ אוב וושיו אבר עשיןאודר ליגן בבית יודי כלל וכלל ניט, בקנס ה׳ זקוק" לב״ה, וכל הבלבולים הבאים מזה ח׳ו על אחריותו. איין גיארינש8) מאג מן וואל הלטן בלילי שבתות אצל יולדות וחתנות ומילות וחולי ב׳מ. מיניקות גויות זול מן ניט הלטן בקנס הנ״ל, אם לא רו״ט זעהן, דז עש בייא איינם זיר צורך שעה איז, דא מינן זיא עש מתיר זיין בהסכמה ביחד 4). ג) geht eine Köchin durch. 2) die Weichsel. Es handelt sich hier um das Waschen der Wäsche im Fluss. 3) Eingeherinnen. 4) Die Verbote wegen der christlichen Dienerschaft laufen parallel mit den Satzungen der katholischen Geistlichkeit, die christlichen Mägden, welche bei Juden in Dienst standen, die Absolution verweigerte und sie als Zeugen