Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1913-01-01 · X. 1912 - 5673 (1913) · page 423

359 דייקלין, אוני זול איר דעי צו נעמין מאש זיא הוט ארף ניקויפט, אוני לול דא אויש דופן אין אלין ווייבר שולן, דל דא שבועת שוא עובר ניוועזין איו. הממונים לאלץ קיץ ודין לעצין «), אש לא הגאון האב "ר ר״מ האבן דען ודין מתיר ניוועלין מיט נ׳ אלופי■ שיבררו ראשים וטובים, כתקנת הארצות. מן לאל נישט טערין, הן איש או אשה, פר דר שול בשעת התפילה פר קויפן. איל איינר עובר. איל עש איין דבר מאכל, לולן עש דיא ממונים תכף געבן אין דאל הקדש, ושאר דברים לולין ליא שיקן דען גבאים יצ״ו. מן לול נישט טערין פולעטין *) נייארט עשין, שפייו 3) והשמש ועד אחד .57 b דמתא לולין עש פאר לעצין, ויאשים וטובים לולין ממנה ליין וויא פיל שכירות אל זיין להנ״ל, בי נרו׳ מלהב. איל איינר עובר אוני טעט ניט כנ״ל, לולין הממונים אליש נעמין להקדש. ראשים ביהד, וכ״ש אחד מהם, זאלין דען ממונים הנ״ל נישט טערין דריין ריירן נאך שפין, אום דיא קנסות לולן זיא מתקן זיין צרכי רבים. הרחקת הממונים כהרחקת ראשים, אפי׳ שלישי בשלישי וכוי. בל הנ*ל זיין דיא ממונים מחויב צו טאן בקנם חוב לצדקה, אוני וועלכיר דר מקיים איז בדל, דער איז בכלל מי שברך, דען מן ניבט בכל שבת ור״ח. הממונים הדל לולן זיין איינר נאך דען אנדרין פרנס החודש, אויך האבן מירזיא ביפולן אוני בה נעבן קרקעות וגבולות הלבן לשפוט בין איש ובין אחיו ובין נירו. דאך בדבר המשפט זאלין זיא צו זיך ועצין שנים מהדיינים השניים או התחתיים, דיא דא ניט נוגעים זיין לצרכי הנ״ל אצל ראשים ובלעדם לולן זיא •58 ניקש פסקן, וואז איין דין איז. איז עש איין דבר גדול, לולן דיא ג׳ דיינים בשרים צו דך נעמין. אוב דער דיין פסול ווער, אודר דער הייבט מאן 4), דא זול מן איין אנדרין דיין נעמין מבת של דייני׳ אחרים; אריך זאלין זיא זעהן אדף דיא הייזר, דל זיא לאלן מבטל זיין דיא סכנות, דיא אין דען הייזערן ה־ו שכיח זיין, בנון: קדמן, דיא דא מסוכן וועיין, אודר זונשט מיט פייאר ווערן, אודר הערט5) אוג־ פייער אונטר דען דעכיר, אין _קמלין6), אודר אן קאמרין, אדך דל איקליכש הדל זאל איין לייטר האבן, אוני וואשיר אין זומר פר דיא מירן. אוד יל מן ניט זול אדף דער נם גיסן אונריין וואשיר אויש דען הייזרין אוני מב־ש וואז סרחון איז, אודר מישט ארויז ליינן, כדי .להיות מחנינו קדוש״; festsetzen‘).״ 1j Wein setzen d. h. zum Verkauf zulassen (u. den Preis 2) Von B011ete=Zettel: durch Zettel verlosen. Der Wert eines zu veräussernden Gegenstandes wird vom Verkäufer in kleine gleiche Beträge Zeichner*״ eingeteilt und von einer gleichen Anzahl von ihm gesammelter geleistet, deren Namen auf je *einen Zettel aufgeschrieben und zur Verlosung gebracht werden. Dem Ausgelosten fällt der Gegenstand zu. 3) Victualien. 4) Hauptmann, Vorsitzender. 5) Herd. .6; Kammer