Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1913-01-01 · X. 1912 - 5673 (1913) · page 410

346 דאז מרחץ זולין. הייצין, דהיינו5 ב׳ ע״ש וא׳ יום הי, חוץ בשעת יריד לובלין ויעיסלאב דערפן זיא עש ביום ה־ ניט צו הייצין. .68 § .41 b קיץ אשת, אודר בתולי. אפי׳ (קענין) זולין ניט טערן נין במרחצאות של גויס, כל זמן אז דער מלך יריד. אודר זיין הויף ניזינד 1) היא אין, הן במרחצאות של קאזמיר, או קראקא, בקנס ה׳ נדר לצדקה, אור דער פ־ה אין מחויב איין צו נעמין אור זול׳ש דעם גבאי החדש געבן. אור דעד ןידן היטד 2) איז מחויב אן צו ואנין באיבוד מינוייו דעם פ״ד. אור מן זול אים דעם קנס הגיל די העלפט נעבן, אודר איין אנדרר, דעי עש אן זאגט. ניבט זיא דען קנס ניט לפ״ה תוך מעת לעת, זול זיא דער פיה לאזין רופן אין ס־בנות. אוב איין אשד, ווער, דיא דא דערפט דאז מרחץ לצורך רפואה, זול זיא עש דעם פ*ה אן זאגין, אור זול אים פיר נעבן ב׳ נדו׳. ווען זיא עש ניט ניבט פיר, דא טאר זיא ניט נין אך בקנס הנ״ל, אור דער פיה מוז עש תכף געבן חצי לצדקה וחצי לבעדיר השומר. גבאים זולן פסקין צווישען בעדר בעסק המרחץ. דיא בעדיר זולן נעבן .42 כל שבוע א׳ טאליר כל יום א׳; אויף דאז זאלין זיא געבן ערבו׳ קבלנו,. ארץ מאן, דער דא ניט במרחץ של גוים, דעד זאל דעם יודען בעדיר3) אודר זיין שומר מקודם נותן זיין איין טפ׳ל4); ניבט ערש ניט, איז ער חייב קנס ב־ גדולי׳. בהורים גדולים וקטנים זולן כלל ניט טערין נין במרחץ של גוים, ועל זה הסכים ניי הגאון מהר״ר מענדיל י״ץ ר״מ5), אם לא שיש בידו כתב מהרב הר׳ל להתיר לו מחמת חול־ ב״מ6), או מוכה שהין. אודות בר מינן 7) דא זולין דיא נבאי צדקה געבן בכל שבוע לשמשים איין טאליר, אור דיא שמשים לא יקחו כלום לא ממלבושים ולא משום דבר שבעולם, אור וואז דא פלענט צו קומן דען שמשים, זולן דיא גבאים איין נעמין; אבר דיא שמשים זיין מחויב להתעסק עם המת ב״מ כל התעסקות השייך להם, ולא יתרשלו בשום דבר. וכמר שמואל שמש דווקא, אם הוא בעסק הקהל יציו ■ובאותו פעם ב״מ, הוא פטור וחבריו יתעסקו בשבילו. Hofgesinde. (ג 2) Der Judenhüter d. i. der Torwächter. 3) Der Judenbader. 4) Schilling. 5) Mendel ben Awigdor hieß eigentlich Jesaja Menachem ben Isak, war früher Rabbiner in Wladimir in Wolhynien und nachher in Krakau»* eben um die Zeit der Kodificierung des Statuts. Er starb in Krakau am I, 7a Fußnote, Vers כלילת יופי Montag dem 25. Ab 1599. Siehe Dembitzer .2 S. 12 Note קדמוניות 11—18, auch Wettstein gebräuchlich beim Nennen eines Toten sowie ילא עלינו gleich בר מינן (6 ,einer Krankheit .Hier meint man einen Todesfall (ל