Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1913-01-01 · X. 1912 - 5673 (1913) · page 396

332 נעמן, אם יש לו בפי הדין. ואם אין נמצא לו מה להשכין, זול מן אץ תפסן כפי התקנה הישנה, כמו שנזכר לקמן אצל טענת ״אין לי"!). .49 § ךיא שליהי הקהל יצ״ו זיין מחויב צו תפסין אודר משכנות צו נעמין על פי ציווי הדיינים יצ*ו בלי שאילת שום פרנס החודש, אוני קיין ראש הקהל נאך טובי הקהל ואפי׳ כולם ביחד זולן ניקש דריין ריידן, בעונש התקנה. ףרא דיינים יציר ויין מחויב אין צו שרייבן בפנקס אידי פסקים, וואז דא איז איבר איין זהב בחנם אוני פון דער העתקה חצי גדול 2), אך זיינן זיא מחויב איין איטליבש משפט איין אורט צו מבין לבל היותר תוך שלשה ימים אחר הטענות. השמשים אצל הדיינים, בכל כת וכת יהיו מזומנים תמיד אצלם באבוד שכרם ולהעבירם. .50 § .II הדיינים השניים' דיא ואלין דן זיין מעשרה זהו׳ פד עד מאה זהו׳ פו׳, אוני איר שכירות עד נ׳ זהו׳ ב׳ גדולים מכל צד, מחמשים זהו .27 ולמעלה ג׳ נדו׳ מכל צד, אוני זיא זאלן אלז פסקין וואז דיני ממונות אן ניט, עד סך הדל; אך זולן זיא פסקנן על זלזולים, דיא פר זיא גישעהן, דאך זאלין זיא ניט קנסין לכיסם, רק לבדק ב״ה כדל. אוד זי זיין מחויב אל אירי פסקים איין צו שרייבן בפנקס בחנם אוד פון דער העתקה א׳ גדול, אך ויין זי מחויב צו זיצן בכל יום מלבד ע־ש ועי״ט. אך זיין זיא מחויב איטליבש משפט אורט אוד ענד צו מבין תוך ב׳ ימים אחר נמר טענותיהם. איז עש איין דבר קשה, דא זאלין זיא עכ״פ ניט לענניר ממשיך זיין דען פסק אויו צו זאנין עד ט׳ ימים, בקנס על בל דיין הצי טליר לבדק ב״ה, ובהבדזת סרבנות• ווען דער בעל הדין מברר איז בפני פ״ה, דו זיא האבן אין ממשיך גיוועזין יותר מזמן הדל, אוני דער פ״ה איז מחויב גובה דען קנס צו זיין, און זיא לאדן אויש דופן כדל; טוט עש דער פ״ה ניט, זא איז ער עובר התקנה. .III. 27 b ה ד י י נ י ם ה ש ל י ש י ם הגבוהים, דיא זאלין זיצן ג׳ פעמים בכל שבוע, דהיינו יום א׳ יום ב׳, יום ה׳ ווען מן עש דרף, אבר עב״פ זולן זיא זיצן ביום א׳ ויום ב׳, און זאלין דן זיין ממאה זהו׳ פו׳ ולמעלה, בכל תביעות ממון שבעולם, אוד זיא זאלין קיין שכירות פון פסק נעמין, אויך בייא ענץ זלזולים דיא פר זיא נישעהן כדל. אהד מסופרי דמתא איז מחויב בייא זיא׳ *) ,/ל V*י" das Gesetz für den Fall, dass einer behauptet: ״ich besitze nichts!" Siehe S. 335 § 56. 2) Das Urteil פסק wurde in Streitsachen bis zu einem Gulden umsonst in das Gerichtsbuch (פנקס הדיינים) eingetragen, für die Abschrift zahlte die Partei einen halben Groschen*