Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1913-01-01 · X. 1912 - 5673 (1913) · page 389

325 דער פסול איז צו איינס עסק, הן אין דיה או טובי קהל או אחד מהקהל יהיה מי שיהיה, דז איין פסול מן התורה איז, דער זאל אויף שטיין אי מן פון רען עסק רעט אוני טאר ניט אים חדר זיין, וויא מן דער פון רעט1). איינר פון רעם סופריס איז מחויב אימדאר2) צו זיצען בייא דיא ראשים עם הפנקס, הן ווען הראשים און טובים אליין זיצען, הן ווען זיא מיט רעם קהל יצ״ו זיצען. און ראשים וטובים זאלין אין איין שכירות מיחידים מכין כפי ראות עיניהם, ובפי הטורח ושכר בטילו. ביום א־ או ביזם ההנא בסוף כל חודש וחודש זאל דער פיה לאזין רופן בל הקהל יציו אוני זאל מפקח על עסקי רבים זיין אוני אוב איינר אונטר כל הקהל ודשט איין חסיון אודר אוב איינר הוט דך ניט גיהלטן כהוגן רען חודש, .20 b איז ער עש מחויב צו זאנין בייא עונש התקנה אוני דער פיה איז מחויב רען קנס נובה צו זיין אי זיין חודש אויז איז. אחד מהשמשים מלבד איז מחויב צו זיצן פד דער שטוב, וואו ראשים זיצן אזו לאננ, אז זיא זיצן אוני ווען קהל זיצט זולן לפחות ב׳ שמשים זיין כל זה מלבד הסופר. דער פ־ה זאל זעהן דרויף, ח מן ניט זול אין דער שטאט נין נאך אויף רעם שלאם בל יום א׳ ובל יום חנא נדולה. והפיה יצוה צו לאזין אויז שרייען רען ערב דר פיר ברחוב, ח מן ניט זאל נין3). ווער איין גרושן עסק הוט, דער זול (דא) פיר נעבן רעם פ*ה ב׳ גדולי׳ אי ער אין דיא שטאט(געהט); אם לא עש קעם איין פריץ נאך אים, דרף ער נישט צו נעבן, ווען דער פיה זיכט רז קיין רמאות בדבר איז. ניבט ער דיא ב׳ נדו׳ ניט, אי ער נייט, דא זול ער פר ערבית געבן רעם פיה ד־ בדולי־; ניבט ער זיא ניט קודם הלילה, דא זול אין דער פיה לאזין רופן ביום המחרת אין סרבנות. רף0 זולין איין נאמן דריבר ממנה צו זיין, דער דא ווערט איין שומר זיין און ווערט אן שרייבן ווער דא ננגין איז, אוני זול רען צעטיל ברעננין רעם פיה, אוני דער שומר זול קיין געלט פון קיינם נעמן. ווערט מן איינם פינדן אין רעד שטאט אוני ער האט אין ניבט אן נישריבן, רז דר שומר ווערט איין .21 רמאות ניטאן האבן, זול מן אין תכף מעביר זיין. ךיא ב׳ גדולי׳ אוני דיא קנסות זול דער פיה קודם הלילה געבן רעם שומר. דיא דא נעבן נ׳ זהו׳ לסכום ובן רו״ט מענין וואל נין אוני דרפין נישט Wenn ein Mitglied des Vorstandes einer Angelegenheit, über die (ג verhandelt wird, nahe steht, z. B. wenn sein naher Verwandter angestellt werden soll, darf er während der Versammlung nicht in der Gemeindestube sondern soll aufstehen, ehe man von der Sache redet“.״ ,bleiben 2) immerdar. 3) Der Magistrat von Krakau verbot den {uden, an Sonn« und Feiertagen die Stadt zu betreten. Vom Jahre 1682 (der grosse Pogrom) musste jeder Jude, der am Sonntag in die Stadt ging, eine schriftliche Erlaubnis beim Bischof einholen. Dieses Verbot war auch während der Republik Krakau .1816—1846 bindend