Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1913-01-01 · X. 1912 - 5673 (1913) · page 377

813 מבל מאה זהובים פולניש, אוני דער זא איין סרסור איז אין דער הלואה על משבץ הלבן(?) *ודשן איין גוי אוד דען אנדרן, דער איז אויך נכלל אין דען עונשין וחרמות וקנסות הדל1). איין איטליבר זול ודשן, דז דער חרם יהושע בן נון ניט חוזר ריקם איז אוני ניט פר שווינין בלייבט, בפרט דער חרם, וכל המחלל שם שמים בסתר נפרעין ממנו בנלר אז מן זוכט מ(י)די יום ביומו. דיאזא עובר זיין הרם, עש זייא זיא האבן עש זעלברט ניטאן וואו ארויף מן חרם ניבט אודר זיא האבן איין ידיעה דר פון ניהט אוד זיין מסייע לדבר .«1 7 עבידה אדני דין מעלים הדבר, דען טוט מן אליין התראה, עש זייא מן ניבט הרם רואו ארדף ער איז, הן אדף נדבה ואבידה וכ״ש על עדנים כדל, דז מן זיא זועדט שטראפין אן איר ממון אוד מן ווערט יורד לכסיהם זיין אוד דיא קהלה פד ביטן אוד צייבין אן לינן אוד איין טייל שטראפין בנופן אויך, דען2) מן קאן דמד שוויינן, כי השעה צריכה לכך, ח מן זאל מכלה זיין דיא קוצים מן הכרם וכל ישראל יהיו נקיים. מיט דער התראה הוט מן ביווארנט אוד איז מזהיר, איטליבר זאל מותרה ועומד זיין, דז מן מאג דר נאך איין מעשה דרויף טון. אןיף דען עדן ודאו מן דרדף הרם ניבט זאל מן אין אלי בתי כנסיות אויזדופן, אוד אן שלאנין בפתח של בית הכנסת וואו ארדף מן חוט הרם געבן, למען דז מן ניט זול ה־ו נבשל זיין בעונש חרם. דיא שמשים זיין דאו מחויב צו מץ. וכן וואש דער שקאלניק ושמש אויש רופט בעדני גניבה אפילו של גויס, .8 זאל עד ארך איין בריבל אן שלאנין. ווערט איינר אפ רייסען איין כתב מפתה ב*ה, הן מהמת מס, הן מהמת וואו ארויף מן הוט הרם נעבן כדל, יהיה מי שיהיה, דא זאל מן אין שטראפין מיט הפיסה אוד מיט קנסות כפי ראות ראשים וטובים יצ״ו. דער פמס ההודש בראש עם שאר הראשים יציו זיין מחויב בייא אירר שבועה ובעונש התקנה, דז זיא זאלין חקירה ודרישה האבן אויף זעלכי מעשים. נופף על כל התקנות דז זיא ממונה זיין כנזכר למעלה ולמטה אוד זאלין שטראפין כדל אוני נימנט דשט צו שענקען אוד דמנט ניט מחפה צו זיין, הן מחמת שייכות קורבה8) או מהמת מורא וכיוצא בזה. *) Selbstverständlich 12 Groschen von 100 polnischen Gulden die Woche, d. i. 600 Groschen von 3000 Groschen jährlich 20°/0. Die polnische Gesetzgebung erlaubte am Anfang den luden 100° 0, vom Jahre 1347 nur 53% zu nehmen. Im Jahre 1670 reduzierte man den Zinsfnss auf 20% ln der Praxis nahmen Krakauer Juden um die Wende des XVI. und XVII. Jahrhunderts nicht mehr wie 20—30%, bei guter Unterlage 10—15%. Siehe Dabkowski, Polskie prawo prywatne (Polnisches Privatrecht) Bd. 11, S. 566—7. Siehe auch unten Folio 8 b. S. 314. 2) denn. 3) Verwandtschaft.