Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft
- Journal
- Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft
- Volume
- VI. 1908 - 5669 (1909)
- Date
- 1909-01-01
- Page
- – (sequence 389)
- Language
- German
- Belongs to
- journal volume
- OCR quality
- 89% known words query
- IRI
…/3486266-3486277--2438-3489244- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
361 Diese Gäter darf der Ehemann nicht verkaufen 1). Sie werden ״Güter, die mit der Frau eintreten und mit ihr fartgehen,“ genannt2). Der Ehemann hat bei Lebzeiten der Frau nur das Nutzungsrecht 3) und erst nach ihrem Tode erbt er neben der Mitgift auch diese Güter4). Die Frau dagegen verwaltet die Güter 5) und sie hatte höchstwahrscheinlich in alter Zeit auch das Recht, diese Güter zu verkaufen und zu verschenken 6). Wenn der Ehemann sie entlässt oder stirbt, erhält sie neben der (f eqvrj auch diese Güter7)• Wenn sie aber ihren׳ Mann ״hasst“ und infolgedessen entlassen wird, verliert sie neben der auch diese Güter 8). Nach unserem Papyrus bekommt sie jedoch die Hälfte des Gutes, wenn sie sich dessen bemächtigt hat, wie ähnlich, nach dem Tamlud Kethuboth 63 a, sie auch die ״Überreste“ bekommt, wenn sie sich ihrer bemächtigt hat. Ygl. noch den palästinensischen Ehevertrag9), wo der Frau, wenn sie die *) B. Kamma 90a u a.; Gen. r 451 י, vgl. C 6—7: .להן ביתא זנך לא שליט אגת לזבנה זלמנתן רהמת לאןזרנן. 2) בבסיס הנבנפין והיוצאין עמת (Jebamoth IV, 3 Kethuboth VIII, 6, B. Bathra X, 9) d. h. wenn er ihr einen Scheidebrief gibt oder stirbt, s. unten Anm. 7. 3) Kethuboth VI 1, VIII 3 u. a vgl. B. Bathra 111 3; vgl. C 5- 6 . . . .אדקא זך בגי זעתר בתמתה וחב בגן עם אגתתך . . . 4) Kethuboth IX 1. 5) b. ß. Kamma 89 a, Kethuboth 79 b, Mischna Jebamoth VII t. 6J Dies geht hervor aus Mischna Ketuboth VIII 1, besonders aus den Worten R. Gamliels: על החדשים אנו בושים אלא שאתם מגלגלים עלינו את הישגים. W נ r schämen uns (der Bestimmung) über die neuen (Güter, welche der Frau neuerdings, da sie schon verheiratet ist, zufallen) und ihr wollet noch die alten (Güter, die ihr längst, d. h. vor der Heirat zufielen, so Jerus. z. St ) uns auf erlegen?! Daraus geht hervor, dass die erstere, wie die letztere neu eingeführte Verordnungen seien. Als Grund dieser Verordnungen gibt R. Jochanan folgendes an: damit sie nicht Güter des Mannes als ihre Güter verkaufe, )erus. Ketuboth IX, t. Dieser Verordnung folgte dann die ״Uscha-Verordnung", dass auch wenn sie nach ihrem Verkaufen gestorben ist, der Ehemann die Güter den Käufern abnehme (Kethuboth 50 a u. a.) Zu erwähnen ist hier noch die koptische Verkaufsurkunde aus Theben, die m. E. sicher eine jüdische ist, in WZKM 11 275—279, wo die Sara 0>it Bewilligung ihres Mannes (Z 1—3, 66—67) das vom Vater geerbte Drittel eines Hauses verkaufte, vgl. B. Bathra 47a . . . .איש ואשת שמבת בנכסי מלוג ד) Siehe oben Anm. 2, vgl Kethuboth VIII, 4 b. B. Bathra 47 a• s) Jerus. Kethuboth V 10, vgl. oben S. 360, Anm. 3. 9) Jerus. Kethuboth Vll, 7 s. unten zu G.