Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft
- Journal
- Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft
- Volume
- VII. 1909 - 5670 (1910)
- Date
- 1910-01-01
- Page
- – (sequence 312)
- Language
- German
- Belongs to
- journal volume
- OCR quality
- 67% known words query
- IRI
…/3486266-3486279--2805-3488725- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
252 קתני anschloss. An anderer Stelle S. 30 Z. 31 hat G. ein ד ganz überflüssig hinzugefügt. Das erste ד von ונתר ר׳ ר, חנינא ור׳ ינאי התם ist in der Handschrift nicht vorhanden. מחסרען לה ואי אית בה, 36 29 (18 מחסרינן לה ואי צריכה לתרוצה מתיצינן לה ואי אית נה. בית המקדש התקין רבן יוהנן בן וכאי התחילה, כיון דאיכא מתיבתא משבח שניתי ושמו׳ סבר מתיבתא בגירסיהו מרירן. גלואתא במתא מחסיא והוו צריכין רשואתא. ריגלא דראשי גלוותא ואיקבעו רובא דראשי נלוותא למידר התם. ושכיב תשס״ז, .תשס״ז statt תשנ״ז .Neubauer a. a. 0. zitiert nach G 19) 83 25 בית המקדש בתחילה, 20) 34 36 כיון דאיכא מתיבתא בגירסייה טרידין. 21) 37 18 גלואתא והוו צדיכין דשי ו א תא. . ״ (23 19 רגלא דראשי נלואתא למידר התם. 23) 38 13 ושכיב תשנ״ז. 24) 21 רב סמא דנן בריה דרבנא יהודה. רב סמא דנן בריה דראבא ובתריה מלך רבה יוסי וביומוהי סוף הוראה ואיסתתים תלמודא והוו רבנן סבוראי ורוביהון שכיבו בשנים מועטות דהכין פרישו ראשוני בספרי זכרונות דברי הימים בשנת תתי״ה שכיב רבנא סמא בריה דרבנא יהודה, In der zweiten Auflage S. 38 suchte G. die hier fehlende Stelle zu ergänzen. Man muss aber über die grosse Fälschung staunen, die er hier in ganz unbegreiflicher Weise sich hat zu Schulden kommen lassen. Er hat nämlich nach den Worten דברי הימים die Stelle ובשנת תתי״א מלך בסורא רב סמא בריה דרבנא יהודה eingeschoben, was in keiner Hs. vorhanden ist. Es hätte doch ihm selbst der grosse Widerspruch auffallen müssen, wenn er gleich darauf anführt‘): ובשנת תתט״ו שכיב רב סמא דנן בריה דרבנא יהודה בסיון ואמרינן ואמרין] דדיאנא דבבא הוד.]. Derselbe רבסמא konnte doch unmöglich zugleich דיאנא דבבא und מלך בסורא sein. Neubauer zitiert auch diese Stelle a. a. O. S. 34 ohne jede Bemerkung, Der an dieser Stelle genannte ורבה יוסי findet sich bei G. lJ Das Wortדנן ist auch überflüssig. Bei G ist es als eine Wieder holung des ersten 1» bei רב סמא דנן בריר. דוכס, von dem er in seiner Ergänzung ausging, anzusehen.