Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft
- Journal
- Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft
- Volume
- III. 1905 - 5666 (1905)
- Date
- 1905-01-01
- Page
- – (sequence 267)
- Language
- German
- Belongs to
- journal volume
- OCR quality
- 88% known words query
- IRI
…/3486266-3486271--1012-3487373- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
Mentioned entities
OCR text
204 hierfür sind zu finden MS Einleitung S. IX. Das. S. VIII ist als möglich hingestellt, dass dem Midrasch hag. auch unsere Mechilta (de־R. Ismael) zu Gebote gestanden hat, aus der er manches entnommen hat. c) Manche Sätze der Mechilta de־R. Simon hat der Midrasch hag. (hauptsächlich weil sie mit dem Talmud im Widerspruch sind) derart verändert, dass dieselben ohne andere Hilfsmittel nicht in ihrer ursprünglichen Gestalt, wieder herzustellen sind. Wir sehen dies bei mehreren Stellen, die in MS nach einem Original-Manuskript abgedruckt sind, wenn wir dieselben mit den in MS S. 178-180 abgedruckten halachischen Midraschim aus dem Midrasch hag. vergleichen. Jemehr nun im Midrasch hag. ein scheinbares Excerpt aus der Mechilta de-R. Simon einer Baraita im Talmud oder einer Stelle im Maimonides’ Jad hachasaka gleicht, desto verdächtiger ist dasselbe, dass es vom Epitomator nach dem Talmud oder nach Maimonides umgestaltet worden ist. Wie der Midrasch hag. auch sonst alte Midrasch-Sätze eliminiert, um an ihre Stelle den Wortlaut des babylonischen Talmuds zu setzen, habe ich in meiner Schrift ״Ein Midrasch über die dreizehn Middot“ S. 4 gezeigt. Trotz aller verdächtigen Stellen bleibt jedoch in MS noch soviel echtes, der alten Mechilta de״R. Simon angehöriges Material übrig, dass wir damit eine zum grössten Teil reconstruierte Mechilta de־R. Simon b. Jochai zu besitzen behaupten können. Zum Schluss sei noch bemerkt, dass in Rev. des Etudes Juives 11)05 S. 299 von Israel Lövi ein Genisah-Fragment aus Kahiro abgedruckt ist, das die Ueberschrift אג]דה אחרת לפסח] hat und zu einigen Sätzen von MS S. 88—42 manche beachtenswerte Yarianten darbietet. Das Fragment lautet: ויסב אלהים את העם דרך המדבר מהוא ויסב הקיפן ולמה הקיפן א׳ הקב״ה אס אני מכניסן לארץ יש׳ מיד מחזיקין הן איש שדהו ואיש כרמו ובטלין מן התורה אלא הרד מקיפן במדבר ארבעים שנה כדי שיאכלו את המן וישתו מי באר והתורה נבללת בגופן מיכן היה ר׳ שמעון בן יוהי דורש לא ניתנה תורה אלא לאוכלי המן ושונין להן *) אוכלי תרומה דבר אחר ולמה הקיפן אלא כששמעו הכנענים שישראל יצאו ממצרים עמדו וקצצו את כל האלנות והרסו את הבינות 17) Es ist zu lesen: ו^צונין לדין (ihnen gleich sind); die Mech. hat (ed. Friedm. 23b): ושוין und 47b ושניים; MS 38: שנייה) שניים); MS 75: שנייה.