Mannheim
Compact Memory

Allgemeine Zeitung des Judenthums · 1841-01-09 · Heft 2 (9.1.1841) · p. Seite 17

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Allgemeine Zeitung des Judenthums
Volume
5 (1841)
Issue
Heft 2 (9.1.1841)
Date
1841-01-09
Page
Seite 17 (sequence 5)
Language
German
Belongs to
journal issue
OCR quality
73% known words query
IRI
…/3224737-3225173-3225176--03245-3312768
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

No entity mentions on this page.

OCR text

■nsat« toü 'p rm-vn ömstjo1’« pa^v pj» V"Ö *>D »'bl WB»'!? litba« "’BND ■’D Ml YT’bBXnp ■ttwarpK rw^a ntao^ ’p ipö'wp'nü p« nbina^B Hbf 'nrt wn« pisp b1« laa’« -p isaia •»to n ■’b la'nrr ba bar nna^aipa'« dib^s ''da« inr^V Nb °>n aDdr^n s«llv''« ■'p nrrnd'ld ^« n«aab araaarap i«r>ll-« --i pTos ’p n^'bn aaiaan« ■’-j n«^a«d>d^aB 'p *’« apö^ap'aaü p« TO'npöi« n« Dar« viv« nn«p p« ■>« n«aab ■'« ‘uwib nn«p p« '•an«'' ",«aa^a dtp« vab pra;« io °>p nnrrs •’k n«i2'2 ■«ra tyBStai«7a <p« •p ipcwip-nü piaj^poi« n« awp pp i« a^saa-’b pNbs« n« nraia« ■’ö ■’« 'na«ia •axpiap i« oa-aa^a na^batan li«ö:«pb« v-pnid uPBNiNaa rj-’ip b\« tp« adda« •’p irr ll^bdaan 'psn p«ai,'ürr’« ■>*1 an?aa?a bd •’p-ns rib1 ll'bnin b'T pai b“1« ■>« naaaiba) b'« ■’pöaai tn« zn b« ■’p ö-1« ir-fan aa^aap« aa’aaisb TT^a-’a ■n öamta d^d^n caaaaD •>« *'an“D .821 arobaaaa ba> ö’K-' “pp«’ p'aab fab^/ara Ich schreibe das Judenspanisch hier noch um. Moseli yedahber: seendo ahora un anuo bayamim hinile ubis mau hast? se ineldd cl Chatti-Cherif queliizo Adonenu hamelech etc. Abdulmedgid yarum hodo etc. de cuantos canones y rezos buenos que liizo inippene ticun haolam porque todo el taxlit del Döblet y. h. P que busque el bcn Adam de cobrar taxlit liaschclemut y todo modo de marafet que esto es el razon de Adonenu hame^ch y. h. a que todo la gente que eston debajo de su reynado que soan todos scdielemim en todo modo de inyan segun estamos mirando que todo hoinbre complido vegam si sabe ablar Iimpio vecol schequen si tiene pendola en turcuesco que este teniendo CXtibar muy mucho, que esto es razon ad. hamelech y. h. Sieudo ansi selos encomiendo cl col axenu bes ysrael de cuanto lugor y ciudad que estan debajo de la podestanna de adonenu hamelech y. h. que miren de anvisar a sus hijos a escribir en turcuesco y que meton yaclgi en cada lugar y lugar y en cada ciudad y ciudad paraque si anvisen los hijos a escribir que es marafet muy grandc }’ si anvisa a ablar Iimpio y con detto marafet iuido alconzar toeliot muchos y cobrar CXtihar bedne hadoblet y. h. que esto es kiif y el razon del döblet y. h. .porque ^ol megamato de Ad. hamelech y. h. es que el ben Adam busque el scheiemut quedejesi. Y somos xayabim todos de beudecir lead. hamelech v. li. lern a an yaarich yamim al mamlachto etc. (Türkische Wörter: Marafet Lob/ Beifall, Kxtibar hohe Würde, Rang, Döblet der Kaiser.) London, 1». Dezember. (PrivatmittH.) In No. II des zu Smyrna erscheinenden Manzari Shark (orient. Beobachter) vom 9. Nov. 1840 befindet sich ein Schreiben an den Herausgeber, das ich hier wörtlich ülRtrage: Konstantinopel, 5. Okt. 1840. Da ich gern ausgezeichnete Verdienste bewundre und neulich erfuhr, daß der berühmte Dr. Lowe, Orientalist Sr. K. H. des Herzogs von Sussex, eine Rede an seine hiesigen Glaubensgenossen halten würde, und zwar am letzten Tage^^s Laubhüttensestes, da die „Freude amMies^^Mgefciert wird, drang ich mit einiger SchnEigk»^«! die übervolle Synagoge von Galata, uijf ihn^Mören. m Dr. Löwe öffnete den Pen^^ch, wahm einen Text, und begann einen ^«zeichnet gelehrten Vortrag. Da die Ver^amnü^M größtentheils aus dey geringsten Klassen bestai^^ gebrauchte er eine Menge verschiedener SprachE^ und machte abwechselnd in jeder derselben ohne die geringste Schwierigkeit seine Bemerkungen und Kommentare. Zu den Gelehrten redete er in rein biblischem Hebräisch, worin er mir ganz besonders eloquent zu sein schien, zu den Levantinern Spanisch, zu den Mittelländischen Juden Italienisch und zu dem' Deutschen und Polnischen Thcil seiner Zuhörer Deutsch. Ich glaube, wären noch mehr Nationen, ja bis 30 da gewesen, er hätte mit jeder in ihrer eigenen Sprache geredet. Der Mann hat wahrhaft die Gabe der Sprachen. In seiner Anrede machte er es allen Anwesenden klar, daß, wer das Gesetz in seinem vollm und wahren Sinn verstände, ein tugendhafter und erleuchteter Mensch sein müsse, aber daß um dessen volle Wohlthat zu genießen, müsse er tiefgelehrt^, in allen Wissenschaften wohlbewandert, so wie in den Sprachen, in denen diese Wissenschaften am Besten gelehrt werden, sein. So sei es nöthig, daß der sehr gebildet und kenntnißreich sei, der alle die Ge-

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.