Jahrbuch für jüdische Geschichte und Literatur · 1915-01-01 · 18 (1915) · p. Seite 149

149 129) Hace et similia Scriptura ex professo, et tanquam •aetemam doctrinam non docet (42). 13°) At mundi acternitas nnlla demonstratione ostenditur; adeoque non est necesse Scripturis Yim facere (52). 131) Yulgus . . . de Scriptura nihil nisi ex sola authoritate et testimoniis philosophorum admittere poterit . . . quae sane n o v a esset Elcesiae authoritas, novumque sacerdotum Yel P o n t i f i.c u m genus (52-53). 132) Hoc certo affirmare possum, me n u 11 a m animad- Yertisse mendam, nec lectionum varietatem, circa an oralia documenta, quae ipso o b s c u r a aut dubia reddere possent (72). 133) Nam hi non Yocati sunt, ut Omnibus nationibus praedicarent et prophetarent, sed quibusdam tantum peculiaribus (90). 134) Cum itaque statuendum sit, Epistolas Apostolorum a solo Lumine Naturali dictatas fuisse (91). 135) Deinde, quamYis Heligio, prout ab Apostolis praedicabatur, nempe simplicem Christi historiam narrando,;sub Pationen non cadat, ejus tarnen summam, quae potissimum documentis moralibus constat, ut tota Christi doctrina, potest unusquisque Lumine naturali facile assequi (ib). 136) tanquam legem catholicam et ex sola vi passio n i s Christi, omnibus pradicaverunt Apostoli (98). 137) At non quod doctrina diversi sint . . . nec denique quod religio catholica, quae maxime naturalis est, n o v a esset, nisi respectu hominum, qui eam non noYerant (ib). 138) documentum charitatis, quae ubique in >n t r o q u e testamento s u m m e commendatur (100). 139) et consequenter hu jus imperii hostes, hostes Lei (136). 14°) Amor Hebraeorum erga patriam non Simplex -amor, sed pietas erat, quae simul et odium in reliquas nationes ita quotidiano cultu fovebantur et alebantur^ ut in naturam verti debuerint . . . quo nullum firmius animis haerere potuit: utpote odium ex magna devotione seu p i e t a t e •ortum, quodque pium credebatur (144). 141) nam cives nullibi majore jure bona sua possidebaut, quam hu jus imperii subditi, qui cum principe .-aequalem partem terrarum et agrorum habebant, et unusquisque suae partis aeternus dominus erat (145). 142) quam periculosum sit ad jus divinum referre 'res anere speculativas (158).