Jahrbuch für jüdische Geschichte und Literatur · 1915-01-01 · 18 (1915) · p. Seite 140

140 — -Labere ad omnia, quae potest, hoc est, Jus Naturae eo usquq. se extendere, quo usque ejus potentia se extendit. Naturae enim potentia ipsa. D e i potentia est, ■qui summum Jus ad omnia habet (ib). 24) quia universalis potentia t o t i u s Naturae nihil est praeter potentiam omnium individuorum simul, hinc sequitur, unumquodque Individuum jus summum habere ad omnia, quae potest . . ., sive jus uniuscujusque eo usque se extendere, quo usque ejus determinata potentia se •extendit (ib). 25j N e c hic ullamcognoscimus differenti am int er homines et reliqua Naturae individua (ib). 26) Atque hoc idem est, quod Paulus docet, qui ante legem, hoc est quamdiu homines ex Naturae imperio vivere considerantur, nul 1 am peccatum agnoscit (ib. 122). 27) Non enim omnes naturaliter determinati -sunt ad operandum secundum regulas et leges Pationis (ib). 25) Jus ei* Institutum Naturae . . . non contentiones, non odia, non iram, non dolos, nec absolute aliquid, quod Appetitus suadet aversari (ib). 29) Nam Natura non legibus humanae Pationis intercluditur. 30) Quidquid ergo nobis in Natura ridiculum, absurdum, aut malum videtur (ib). 31) Ex quibus concludimus, pactum nullam vim habere posse, nisi ratione utilitatis, qua sublata pactum simul tollitur et irritum manet (124). 32) Democratia vocatur, quae proinde definitur cultus universus hominum, qui collegialiter summum jus ad omnia, quae potest, habet (125). 33) de quo prae omnibus agere mal ui, quia maxime naturale videbatur, et maxime ad libertatem, quam Natura unicuique concedit, accedere (126). , 34) Qui sibi persuadent posse multitndinem, vel qui publicis negotiis distrahuntur, induci, ut ex solo Pationis praescripto vivant, saeculum Pictorum aureum, seu fabulam somnient (I, 271). 35) Transeo tandem ad tertium, et omnino absolutum Imperium, quod jDemocraticum appellamus. 36) Einleitung XX. 37) nam is et natura et tempore prior est Peligione (II, 129). 3S) Quare ante revelationem nemo jure divino, quod non potest non ignorare, tenetur (ib).