Jahrbuch für jüdische Geschichte und Literatur · 1915-01-01 · 18 (1915) · p. Seite 139

139 9) Intentum Scripturae esse tantum, obedientiam docere^ Quis enim non videt utrumque Testamentum nihil esse praeterobedientiae disciplinam (ib). 10) Verbum Dei revelatum non esse . . sed conceptum simplicem mentis divinae prophetis revel'atae;. scilicet Deo integro animo obedire, justitiam et charitatem colendo (I p. 354). n) Sequitur deinde, Fidem non tarn requirere Yera quam pia dogmata, hoc est talia, quae animum ad obedientiam movent, tametsi Inter ea plurima sint, qnae nec umbram veritatis habend; dummodo tarnen is, qui eadem amplectitur, eadem falsa esse ignoret (II p. 109). Cum itaque uniuscujusque fides ... non ratione veritatis aut falsitatis pia vel impia sit habenda . . . hinc sequitur, ad fidem Catholicam sive univers alem nulla dogmata pertinere, de quibus Inter honestos potest dari controversia (II p. 110). 12j Quandoquidem ex solils operibus sunt judicanda (ib).. 13) Denm, hoc est ens supremum (Damit aber tritt ja schon die Bestimmung vom Wesen Gottes an!) existere, qui enim nescit, vel non credit, ipsum existere, ei obedire nequit*(II p. 110). 14) Eum esse unicum (ib). 15) Caeterum, quid Deus, sive illud yerae' Yitae exemplar sit: an scilicet sit ignis, Spiritus, lux, cogitatio, etc., id nihil ad Fidem; . . . Haec et similia, inquam, nihil refert in respectu Fidei, qua ratione unusquisque intelligat. (ib. 111). 16) Ostendimus enim, Fidem non tarn Yeritatem quam pietatem exigere (ib. 112). 17) Quae doctrina quam salutaris quamque necessaria sit in Eepublica (ib.) 1S) Deinde Philosophiae fundamenta notiones com* m u n e s sunt (ib). 19) Fidei autem (sc. fundamenta) historiae et lingua, et ex sola Scriptura et revelatione petenda (nicht aus der Natur- oder der Vernunft!) (ib). 20) Absolute igitur concludimus, quod nec Scriptura Eationi, nec Eatio Scripturae accomodanda sit (ib. 117). 21) Prius de’Jure Naturali uniuscujusque, ad Eempublicam. et Eeligionen nöndum attendentes (ib. 121). 22) Per Jus et Institutum Natur ae nihil aliud intelligo, quam regulas naturae uniuscujusque individui (ib. 121). 23) Ex. gr. pisces a Natura determinati sunt ad natandum, magni ad minores comedendum; adeoque pisces summo naturali jure aqua potiuntur et magni minores comedunt. Nam certum est, Naturam absolu'te consideratam jus summum