Jeschurun · 1857-02-01 · Heft 5 (Februar 1857) · p. 240

240 Geschichte der Juden von Dr. Grätz. Zehnter Artikel. Es ist aber auch möglich, daß nach dieser Angabe sämmtliche Achtzehn durch Mehrheitsbeschluß gewonnenen Bestimmungen sich nur auf טומאה und שבת bezogen (es kommt nemlich darauf an, auf welche Sätze man das שבעה איגון bezieht), und daß gerade die auf den Umgang mit Heiden bezüglichen mit völliger Einstimmigkeit beschlossen worden sind. Wenn also wirklich R. Josua einen allgemeinen Tadel hinsichtlich dieser Beschlüsse ausgesprochen, so würde er auch dann nicht zunächst die ״den Umgang mit Heiden erschwerenden Umzäumungen'' getadelt haben, da diese jedenfalls nur den gcringern Theil dieser Beschlüsse ausmachten/ ja vielleicht sich gar nicht darunter befanden. Sehen wir aber den betreffenden Ausspruch R. Josua's in Wirklichkeit an, so ergiebt sich, daß R. Josua höchstens nur Einen dieser Beschlüsse und zwar gerade einen solchen getadelt, der nicht nur den Umgang, und die vertrauliche Herzlichkeit mit Heiden in keiner Weise erschwert, sondern der Vertraulichkeit mit Heiden vielmehr Vorschul) leistet. Ja, eine gründliche Erwägung wird sich dafür entscheiden, daß R. Josua gar keinen Tadel, vielmehr nichts als ein Beifall spendendes Lob ausgesprochen habe, ׳ Nicht Sabbath 14 ff. in. Bezug auf die dort abgehandelten Achtzehn Beschlüsse, sondern in Bezug auf einen Einzigen derselben, das. 153 b. wird im Babli die betreffende Aeußcrung des R. Josua mttgetheilt. Dort heißt es: מי שהחשיך בררך גוחן כיסו לנכרי ובו׳ אין שם לא נכרי וכו׳מאי אמר ר׳יצחק עור אחרת היתה ולא רצו הבמיה לגלותה מאי עוד אחרת היחה מוליכה פחות פחות מר' אמות אמאי לא רצו חכמים לגלותה וכו' דלמא אתי "לאחויי ד' אמות ברשות הרכים תניא ר׳אליעור אומר בו ביום גרשו סאה ר ב י י ה ו ש ע א ו מ ר ב ו ב י ו 0 מ ח ק ו ס א ה תניא משל ררבי אליעזר למה הדבר רומה לקופה מלאה קישואין ורילועי! ארם נותן לתוכה חררל והיא מחזקת משל דר' יהושע למה הדבר רומה לעריבה מלאה רבש נתן לתוכה רמונים ואגוזים והיא מקיאה. ״Wem es (beim Sabbath - Eintritt) auf dem Wege Nacht geworden, giebt seinen Beutel einem Nichtjuden u. s. w. Ist kein Solcher da, so sagte R. Jizchak, war noch ein anderer Ausweg, nemlich מוליכה פחות פחות מר' אמות, den aber die Weisen nicht aussprechen wollten, damit man nicht dazu komme, ihr! 4 Ellen in 'רהר zu tragen. R. Elieser bemerkte hinzu, an diesem Tage, haben sie