Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 55 (1911)
- Issue
- Heft 3
- Article
- [Rezension]
- Date
- 1911-01-01
- Page
- Seite 379 (sequence 9)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 87% known words query
- IRI
…/2829132-2829835-2829839-2890684--38827-2890824- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
Mentioned entities
OCR text
Besprechungen. 379;53 צדק b N. 2 zu vereinigen, indem das dort vorkommende בית קטן als >only a different expression for בית אחד in our fragment« gefaßt wird, scheitert an der Angabe שלש אמות על שלש אמות. Auch der ganze Tenor des Responsums in שיץ macht es unzweifelhaft, daß es nicht, wie in uns. Resp., auf die Zahl der Wohnräume ankommt, sondern auf die Bequemlichkeit des einen Wohnraumes. Unser Responsum ist zweifellos identisch mit dem hebräischen Resp. R. Zemachs in Mordechai Kethubboth N, 167 aus Sefer 1המקצועות), zu dem Mordechai mit Recht bemerkt: משמע מתוך דבריו שאינה דרה עמהם בבית אחד אפילו הבית גדול ומתני׳ מיידי כשיש להם שני בתים•. Eine Vereinigung unseres Fragmentes mit 53 ש״ץ b N. 2 ist daher unmöglieh. Die beiden Responsa müssen zwei verschiedenen Zemach zugeschrieben werden und zwar unser Responsum, das von einer Worterklärung ausgeht, R. Zemach ben Paltoi und jenes in ש,ק JR. Zemach ben Chajjim. S. 217, 218 zu Resp. 4 S. 221 f. Eine merkwürdige Parallele zu der Ansicht des Gaons findet sich bei Meiri, Magen Aboth, ed. Last, s. 63. Er bemerkt in bezug auf אלא שלא היו נוהגים בו :שביעית אלא חסידים ואנשי מעשה ולמדת חסידות ולזכר בעלמא היו נוהגים כן לא מתורת חיוב. ואף מדברי סופרים וחסידות זו לא היה לו מקום לזמן איוך אלא (ש)כל זמן שקבעו חכמים (חכמי.1) ישראל ישיבות בסמוך למקומות של א״י ואף במקומות שהיו סביבות ארץ ישראל כענין האמור כתרומה ומעשרות. Das. S. 65: ומכל מקום בזמן הזה ממש ר״ל לאחר חורבן בית שגי לא היו נוהגין בתרומה ומעשרות אף מדבריהט. S. 222, Z. 1 lies התרומה für הקדש. S. 232 unt. Der Gaon faßt die Regel viel allgemeiner: wenn jemand auf den Standpunkt Rabs oder Samuels steht אבל איכא ד ק א י ם בשיט׳ דחד מינהון., da hat der Kanon הלכה כר1 יוחנן keine Geltung. Dazu ist Seder Tannaim in Sehern ha-Gedolim, ed. Ben Jakob, :51 b N. 24 zu vergleichen2 3 *). S. 232, Anm. 1. Jad Maleachi N. 558 wird die Frage nur gelegentlich gestreift. Die ausführliche Behandlung des Themas findet sich in N. 152. S. 237, N. 11. Die Erklärung in uns. Responsum weicht *wesentlich von Kethubboth 5 a ab8), so daß es fraglich ist, ob diese Talmudstelle gemeint ist. x) Fehlt in Müllers מפתח. 2) Vgl. auch Jad Maleachi N 158 betreffend die Regel הלכה כרבא לגבי אביי•♦ 3) מילתא דצערא anstatt דבר שאינו הגון und ונפיל תיברא, dem im Talmud nichts entspricht, und wodurch die Sentenz ihres ethischen-