Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 51 (1907)
- Issue
- Heft 6
- Article
- Zur Redaktion der Mischna
- Date
- 1907-01-01
- Page
- Seite 682 (sequence 5)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 91% known words query
- IRI
…/2829132-2829803-2829810-2888057--35758-2888114- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
682 Zur Redaktion der Mischna. kehrt1). Besonders instruktiv nach dieser Seite hin ist eine Gegenüberstellung von M. Demai II, 2 und Toseftä das. II, 2. Mi s c h n a הטקכל עליו להיות נאמן מעשו את־ שהוא אוכל ואת שהוא מוכר ואת שהוא לוקח ואינו מתארח אצל עם הארץ,־ ר׳ יהודה אומו אף המתארח אצל עם הארץ נאמן. אמרו לו על עצמו אינו נאמן כיצד יהא נאמן על של אחרים. T 0 s e f t a. המקבל עליו להיות נאמן מעשר את שהוא אוכל ואת שהוא מוכר ואת שהוא לוקח ואינו מתארח אצל עם הארץ דברי רבי מאיר, וחכמים אומרים המתארח אצל עם הארץ נאמן. אמר להן רבי מאיר על עצמו אינו נאמן עלי הוא נאמן. אמרו לו מימיהם של בעלי הבתים לא נמנעו להיות אוכלין זה אצל זה אף על פי כן פירות שבתוך בתיהם מתוקנין. In der Mischna wird die nra-Ansicht, welche, wie die Tosefta zeigt, R. Meir angehört, gegenüber der Einzelänsicht R. Judas durch den diesem entgegengehaltenen Einwand אמרו לו wieder als Halacha restituiert. In der Tosefta wird dieser Einwand dagegen durch die Entgegnung אמרו לו, welche R. Juda angehört2), wieder entkräftet und somit des letzteren Ansicht wiederum als Halacha aufrecht erhalten8). Daher denn auch dienno-Ansicht der Mischna in der Tosefta die Form der Einzelansicht annimmt, während die Einzelansicht der Mischna, also die ') In der Mischna fehlt אמרו לו Sanhedrin I, 6 (vgl. dagegen Tosefta III, 9); ib. II, 1 (vgl. dag. Tos. IV, 1); Thetnura I, 2 (vgl. dag. •Tos. I, 7); ebenso fehlt אמר להן Negaim XIII, 10 (vgl. dagegen Tos. VII, 9); der Zusatz וחכמים אומרים Kilajim VIII, 6 (vgl. dag. Tos. 1,9). 2) Vgl. jeruschaimi Demai 11, 2 (22d) תני אמר ר׳ יורא מימיהן של בעלי בתים לא נמנעו.וכוי', 8) Auch in der Mischna finden sich zahlreiche Beispiele dafür, daß ein Einwand gegen die Einzelansicht wieder durch eine Entgegnung entkräftet wird, z. B, Nedarim VII, 1; Nidda IV, 6 u. a., so daß dann die Einzelansicht — im ersten Falle R. Akibas, im andern R. Eliesers — als Halacha rezipiert wird. Bisweilen wird der Einwand auf eine Entgegnung durch eine neue Entgegnung wieder entkräftet, sodaß auf אמרו לו und אמר להן wiederum אמרו לו folgt, wie Nedarim IV, 3. In solchen Fällen ist die ־םתסAnsicht wieder als Halacha restituiert.