Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 51 (1907)
- Issue
- Heft 5
- Article
- Zur Redaktion der Mischna
- Date
- 1907-01-01
- Page
- Seite 602 (sequence 13)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 88% known words query
- IRI
…/2829132-2829803-2829809-2887911--35670-2888015- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
602 Zur Redaktion der Mischna. רשות רוחץ בה מיד und genau dasselbe Prinzip wird auch in der folgenden M. 6 als Halacha rezipiert ואם יש בה רשות לוקה מיד, 21. Masseroth V, 6 steht der nno-Ansicht diejenige R. Judas gegenüber, und sie ist Maasser-scheni I, 3 und ebenso Chullin I, 7 als Halacha rezipiert1). 22. Erubin X, 11 stehen wiederum סתם und R. Juda einander gegenüber, und Sabbath XVII, 7, wo genau dieselbe Frage behandelt wird, erscheint die nno-Ansicht als Einzelansicht R. Eliesers, während diejenige R. J udas dort als Ansicht der חכמים aufgeführt, also als H alacha rezipiert ist. Schon R. Jochanan macht Jerusch. Sabbath 16b (vgl. auch das. Erubin 26c) die Bemerkung : »Die Einzelansicht hier (R. Eliesers) entspricht dem סתם dort (Erubin) und die Einzelansicht dort (R. Judas) dem סתם hier (der 2».(חכמים) Wir haben hier genau denselben Fall, wie wir ihm bereits oben zu Nasir VI., 9 begegnet sind. 23. R o s c h h a-S chana I, 1 ist nach der םתם- Ansicht der 1, Elul als ראש השנה in Bezug auf מעשר בהמה anzusehen, nach R. Eleasar und R. Simon dagegen der 1. Tischri, und diese Ansicht ist Bechoroth IX., 6 rez i p i e r t. 24. Jebamoth XI, 1 ist na?h der ono-Ansicht das Eingehen einer Ehe mit אנוסת אביו ומפותת אביו gestattet, nach R. Juda dagegen verboten, und seiner Ansicht entspricht die nno-Mischna Jebamoth I, wie R. Aschi (ib. 10 a) mit Recht bemerkt3). 1) Vgl. Chullin 26 a אמר ר׳ נחמן אמר רבה בר אבוד, בשהחמיץ מחליוקת ו מ ת נ י ת ן ף יהודה ובו׳, ferner Jerusch. Masseroth V, Hai. 6 (52 a) und Maasser sehen! 52 d .מ ת ני ת ן דרי יודה דתנינן תמן וכוי אמר ד יוחנן אתייא יתידייא דיהפא־ כמתמא דתמן ויחידייא דתמן ף כסתמא דהצא. 3) ר׳ אשי אמר לעולם וכר . . . הכי קאטר ליה מה פעמא לא דייקת מתניתן ד מ ת ני ת ן ר, י ה ודה ה יא דא סר באנוסת אביו וצו׳, .