Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1907-01-01 · Heft 3 · p. Seite 327

Die Kaufmann’sche Mischna-Handschrift, 327 Agg. J K L ורבי יהודה 2 ,8 ebenso (1ד יוסף הכהן wie Agg. הכהן ור׳ יהודה 3 ,8 ebenso (2 *ור־׳ יהושע בי נ, wie K בן בתירא איל קמצא 4 ,8 ebenso (3איי<$ קמיצ;ית אייל קטצייא וקרו ליה ebenso (4וקרון ליה wie K איש בית 5 ,8 ebenso (vgl. (5א׳ בי בדלי wie Agg. דלי וריחקוה בני 7 ,8: Jebam. 16, 7) ebenso (6וויחקהבין(בן.1) wie K (1 בין. ציון המחלוקת המחלוקות ציון המחלקות (בן wie K Aboda Z. 1, 3 J 0 K 0 L 0 ועברם שעשה משתה לבנו7) *) Nur Josef ha-Kohen, nicht Juda ha-Kohen, ist aus der Traditionsliteratur bekannt. Die Agg. wollten variiren, weil Josef noch einmal genannt wird. 2) ms. M. ר, יהושע ור׳ יהושע בן בתירא♦ Siehe meinen Artikel »Bathyra« in J. Enc. II, 598 und die dort angeführte Literatur. 3) איול in ms. M. (D. S.) ist gewiß nicht anders gemeint, lies אייל. 4) Die dritte Person PI. masc. hat nach Dalman, Gramm, des üd.-pal. Aramäisch (1. Aufl., Leipz. 1894) S. 203, S. 60 nur im galil. Dialekt die Endung p (un), Targ. Onkelos hat sie nicht und auch die jerus. Targumim haben sie selten. — Ich erwähne hier dieselbe Endung (im Imperfekt) in dem alten neuhebräischen Text במוחך ירבוץ T. Nasir 4, 7, p. 289 (andere Agg. ירבו, und auch in j. Nasir 51 c, Sifre Num. § 22, p. 7 b). 5) Offenbar zu lesen בדלי; ms. M. איש בדלי♦ So erst dürfte der Ortsname zu ermitteln sein. ף T. Eduj. 3, 4, p. 459, z. 31 וריחקה בן ציון בזרוע scheint mir allein richtig zu sein, In ms. M. lautet es beidemal בת ציון, nicht zu Gunsten von בן mit Rabbinovicz z. St. einfach zu verwerfen, sondern anzunehmen, daß בת erst aus בין von K. u, L. korrumpiert ist (ת für ין). Dieses ביין scheint mir an dieser altertümlichen Stelle bin gelesen werden zu müssen, wie in Josua bin Nun. 7) Stammt wahrscheinlich aus T. Aboda sara 1, 4, p. 460,