Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 49 (1905)
- Issue
- Heft 4
- Article
- Über Jean Bodin in seinen Beziehungen zum Judentum
- Date
- 1905-01-01
- Page
- Seite 488 (sequence 30)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 67% known words query
- IRI
…/2829132-2829787-2829792-2886262--33878-2886387- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
Mentioned entities
OCR text
488 Uber Jean Bodin in seinen Beziehungen zum Judentum. men und Hügeln Opfer dargebracht, wobei ein Teil des Blutes in einen Graben geschüttet wurde, um den herum sie mit den bösen Geistern Mahle feierten1). Als eine Sitte der Amoräer, die noch zu seiner Zeit in Egypten ausgeübt werde, verzeichnet ferner Maimonides, dass die neugeborenen Kinder unmittelbar nach der Geburt durch das Feuer geführt würden, was sie vor mancherlei Übeln bewahren solle2). Wie wir bereits gesehen haben, stimmt Bodin der Ansicht des Maimonides zu, dass die Schrift die Opfer nur deshalb gestattet habe, um das Volk von der Verehrung der Dämonen zurückzuhalten, dass sie aber den Opferdienst überhaupt durch mannigfache Verordnungen einzuschränken suche3). Als Hauptgrund für das Ge- 1y Daemonom. II, cap. 6, pag. 232. Et in libro Levitici, postquam mandavit Deus animalia certa a populo sibi sacrificari et sanguinem ad altarem fundi, tandem inquit: Neque unquam in posterum sequimini hircos vestros et satyros, ut sacrificetis eis, quem in locum Rabbi Moses Maymonis ex libris, quos de mysteriis et sacrificiis Chaldaeorum Sabaeorumque legerat, tradit in more fuisse positum, ut sacrificaturi diabolis in deserta concederent. (Lib.3. More nebocim). Ibid. Confut. Wien pag. 492. Solebant enim (ait R. Moses Maymonis Lib. 3• More nebocim) daemonibus sacrificare sub arboribus et collibus partemque sanguinis in fossam injicere, ad cujus ambitum convivabantur cum malignis spiritibus. Heptaplom. II, pag. 31. Quibus sane congruit, quod R. Moses ex litteris ritualibus Chaldaeorum et Sabaeorum tradit veteres idololatras in loco deserto daemones conquisivisse atqne iis sanctificare solitos .... effuso cruore, tum epulari et convivari consuevisse, quod sanctissima lege divina prohibetur, ac propterea hostiarum sanguis ad plagam altaris aquilonariam effundi jubetur. Vgl. More in, cap. 46 (Guide III, p. 371 seq.) 2) Daemonom. I, cap. 6, pag. 133. Ibid. III, cap. 5, pag. 347. Moses Maymonis, Hebraeorum Iheologorum habitus praestantissimus, Amorrhaeos scribit inter alia solitos per flammam recentes ex utero foetus transmittere et credidisse liberos a calamitatibus plurimis vindicari eandemque superstitionem nutrices adhuc observantes a se in Aegypto visas. Vgl. More III, cap. 37 (Guide III, p. 289). 3) Vgl. oben S. 461. Method. cap. 6, pag. 298—99 beruft sich Bodinus auf Maimonides dafür, dass der Tempel nur unter einem