Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 49 (1905)
- Issue
- Heft 3
- Article
- Über Jean Bodin in seinen Beziehungen zum Judentum
- Date
- 1905-01-01
- Page
- Seite 337 (sequence 23)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 69% known words query
- IRI
…/2829132-2829787-2829791-2886108--33715-2886209- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
Mentioned entities
OCR text
Über Jean Bodin in seinen Beziehungen zum Judentum. 337 gionsphilosophen sind Bodin ausser Philo nur Moses Maimonides (1135—1205) und Jehuda Abravanel oder Leo Hebraeus (geb. zwischen 1460 und 1470) bekannt, dessen Dialoghi di amore von ihm öfter zitirt werden1). Auf die Entlehnungen aus dem Talmud und die ausgiebige Benützung der Schriften des Maimonides kommen wir am Schluss dieser Abhandlung noch einmal zurück. Neben dem grossen Werke »Über den Staat«, dessen Bedeutung für die Entwicklung der Staatswissenschaft wir bereits hervorgehoben haben, kommen für unseren Zweck noch drei von Bodin selbst veröffentlichte Schriften in Betracht: 1. Methodus ad facilem historiarum cognitionem, 1566 verfasst, 2. die im Jahre 1578 in französischer Sprache herausgegebene Schrift: La demonomanie des sorciers, die er im Jahre 1581 in lateinischer Uebersetzung unter dem Titel: De magorum Daemonomania, seu detestando lamiarum et magorum cum Satano commercio veröffentlicht hat, und 3. die in seinem Todesjahre 1596 veröffentlichte Schrift: conspicua est execrabilis impietas, quod innocens mas et primogenitus (quem Deus lege sibi sanctificari jubet) capitur et praesciendis futuris sacrificatur diabolo, eaque non nova sed pervetus impietas, ut Elias Levites anuotavit, qui istud sermone suo appellat Theraphim. 0 Ygl. zum Beispiel Metliod. cap. 8, pag. 337. Ita quoque intellexit Leo Hebraeus, Castilianus, ac veteres illi, qui ante mundi hujus ordinem, statum, figuram putarunt omnia fuisse in rudi materia confusa. Daemonom. I, cap. 5, pag. 99. Origini quidem et nonnullis placet, Deum ex ordine semper infinitos mundos creavisse et, cum visum fuit, excidisse, puta elementarem mundum septies milleno quoque anno, coelestem vero quadragies nonies milleno .... Huic opinioni requiem terrae septimo quoque anno et annum Jubilaei quadragesimo nono anno accomodant, ac propterea in creatione mundi ajunt angelorum creationem reticeri, ut ostendatur eos corruptis mundis antecedentibus immortales permansisse, quod Mirandolanus Princeps in suis Cabalae propositionibus pro certe habuit. Haec in arcana sua philosophia Hebraei docent cum Origine etc. In der Randnote werden genannt Rabbi Juda et Leo Hebraeus, die wohl beide identisch sind. Dieselbe Ansicht Leo’s wird citiert Theatr. nat. I, pag. 21; ibid V, pag. 558 und anonym De Repub. IV, pag. 632. Theatr. nat. IV, pag. 540. Monatsschrift, 49. Jahrgang. 22