Mannheim
Compact Memory

Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1905-01-01 · Heft 3 · p. Seite 330

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
Volume
49 (1905)
Issue
Heft 3
Article
Über Jean Bodin in seinen Beziehungen zum Judentum
Date
1905-01-01
Page
Seite 330 (sequence 16)
Language
German
Belongs to
article
OCR quality
74% known words query
IRI
…/2829132-2829787-2829791-2886108--33708-2886202
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

Mentioned entities

OCR text

1 entity mentions

330 Über Jean Bodin in seinen Beziehungen zum Judentum. einer Stelle des Heptaplomeres, allerdings durch den Mund des Juden Salomo, die betreffende Stelle im Josephus als eine Fälschung erklärt1). Die alten hebräischen Theologen, worunter er die Weisen des Talmuds versteht, geh ten ihm als die Träger einer Überlieferung, die auf die Propheten zurückgehe2). Bei der Deutung der Allegorien, besonders in den Salomonischen Schriften, hebt Philo mehr das Moralische, Leo Hebraeus mehr das Natürliche hervor; nach beiden Richtungen hin zeichnen sich neben Maimonides die Weisen des Talmuds aus, die sich aber dunkler ausdrücken und ihre Lehren überhaupt nicht schriftlich niedergelegt hätten, wenn sie nicht den Verlust der Bücher (?) gefürchtet hätten3). Weniger uneingeschränkt ist seine Wertschätzung der kabbalistischen Literatur, aus der erden Sohar lobend hervorhebt4), manche andere Schriften dagegen, wie eine dem R. N e c h o n j a ben Hackana zugeschriebene und Josef Gikattila’s non modo laudes eorum obruere, verum etiam Omnibus contumeliis lacerare conarentur, Es handelt sich selbstverständlich um die bekannte Stelle Joseph. Antiquit. XVIII, 3, 3. 0 Heptaplom. Lib. VI, pag. 261. caput illud Josepho tributum est, sed adjectitium esse et brevitas ipsa et scribendi ratio docet At Josephus, Gorionis filius, qui eandem quam ille historiam scripsit et iisdem temporibus ne verbum quidem ullum de Christo, quia seilicet hebraice scripsit, nec Latini potuerunt nec Graeci hebraicae veritatis fidem imperitia linguae hebraicae violare. 2) De Republica VI, pag. 1645. Certe quidem religionis ac sapientiae principes, Hebraei, hanc disciplinam a sanctissimis prophetis acceptam posteritati tradiderunt (vgl. oben Seite 324). Daemonomania (Francofurti 1603) Lib. I, cap. 4, pag. 85. Ac propterea Hebraeorum theologi, a quibus prophetarum doctrina quasi per manus accepta est, omnia somniorum visionumque genera diligenter expenderunt. 3) Heptaplom. III, pag. 73. 4) Daemonomania Lib. II, cap. 2, pag. 137. Hebraeus Philo in moralibus interpretationibus afferendis mirificus, Leo et Maimonides in naturalibus (vgl. dagegen Heptaplom. III, pag. 73),in utrisque über Zoar, qui nondum fuit e Chaldaeo sermone versus. Vgl. auch Heptaplom. VI, pag. 279. Fridericus. Cur igitur Rabbi Simeon Johai in libro Zohar, quem arcanorum thesaurum vocant, haec verba: Audi, Israel, Deus, dominus

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.