Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1901-01-01 · Heft 2 · p. Seite 174

174 Noch ein Wort über nie in Krakau aufgefundenen Grabschriften. 5 זה נשמע למרחקים x אי צדהת אי צנועה ורחמנית על עניים x מנוה וקדושה עלית על כל הנשים x רחל נאלמה והונאה 10 פה לקנדים ז מנוחתה כבוד ת׳ נ׳ צ׳ נ׳ החיים x הי׳ חסידה צדקת מרת רחל אלמת (!) הגאון מהר״ר אליע זר אשכנזי m ניסן 15 שדג תנצב״ה So lautet die vollständige Inschrift. Das Wort אלמת, ZI. 13, ist verschrieben für אלמנת. Aus dem Umstande dass die Verstorbene weder hier noch im Gedenkbuch der קTl (fol. 49a) als רבנית bezeichnet wird, geht hervor, dass ihr Gatte hier nur als einfacher Privatmann gelebt hat, — zugleich ein neuer Beleg für den Nachweis des J. M. Zunz in עיר הצדק S. 21. Da nun, wie Dembitzer (כלילת יופי, I, 6ab) beweist, vor den Tagen des רמ״א der Titel eines Rabbiners hier überhaupt nicht üblich gewesen ist, und, wie oben (S. 168) nachgewiesen ist, auch die Frauen der damaligen Vorsitzenden eines Lehrhauses als ,,Rabbinerinnen“ bezeichnet werden, so wird.man zu der Annahme berechtigt sein, dass R. Elieser Aschkenasi hier auch nicht an der Spitze eines Lehrhauses gestanden habe. Zu den hier verstorbenen Familienangehörigen des berühmten Marines gehörte übrigens auch sein Schwiegersohn R, Simon Simmel b. R. Chajjim פרענט, von dem wir im Gedenkbuch des ח״ק (fol. 61a) lesen: ונשמת הדה שמעון זימל בר חיים פרענט חתן הגאון אלעזר אשכנזי דל יום ד י״ז סיון שס״ז♦ Die Grabschrift R. Elieser AschkenasPs hat übrigens Herr Friedberg (לוחות זכיון, S. 82), wie der Augenschein lehrt, nicht sowohl aus Wolf, bibl. hehr. IV, p. 1211, als vielmehr aus עיר הצדק, S. 175, Nr. 12 abgedruckt, ohne diese letztere Quelle zu nennen, IX. [= Fr. VI, S. 361], . יום ב׳ כ״ב השרן שע״א לפ״ק פה טמונה אשה חשובה סעחל בת שמואל 5 יצחק ר׳ איסרלש